Verblijf in de abdij van Orval
Dinsdag 5 november 2013
Het is vroeg, heel erg vroeg. Mijn wekker maakt me zachtjes wakker om 04.40 uur. Om vijf uur worden de retraitanten die het willen verwacht in de kerk voor de Vigilie.
Daar we besloten hebben om mee te leven met het ritme van de abdij zijn we ons zelf verplicht aanwezig te zijn. Het valt me minder zwaar dan ik had verwacht. Misschien omdat het nog allemaal nieuw is.
De nacht laat aan het licht niets toe en in de gaanderij valt de kilte van de ochtend op ons. We lopen gans alleen naar de kerk, er is niemand anders onderweg. Het heeft iets louterends om quasi alleen hier door deze gaanderij te wandelen richting ochtendgebed.
' s Morgens worden psalmen gezongen en is er weer ruimte voor stilte.
We zijn maar met vier retraitanten die het gebed volgen wat ik weinig vindt. Ik had verwacht dat voor het ochtendgebed alle broeders aanwezig zouden zijn, maar ik zie dat pas de helft van hun stoelen bezet zijn.
Na de dienst en de tocht door de koude gaanderij zoeken we terug de kamer op, waar mijn bed me aanlokkelijk toelacht en ik de verleiding niet kan weerstaan en dommel nog wat in voor de gebedsronde van 7.30 uur.
Er is al wat meer volk komen opdagen voor de Lauden. De broeders zijn nu met acht. Ik dacht dat ze zuinig waren want er brand maar weinig licht als we in de kerk toekomen,we zitten vaak in het halfdonker. Een bezoek aan de ruïnes van de oude abdij later die ochtend gaf ons inzicht in dit gebruik. In de tijd mochten maar vijf noodzakelijke lichten aangestoken worden. Schitterend hoe ze aan deze oude tradities blijven voldoen.
Het ontbijt wordt geserveerd tussen zes en negen uur. We opteren om na de dienst van 7.30 uur te gaan zoals het merendeel van de retraitanten. Er staat een mini buffetje klaar : brood, boter, confituur en kaas (abdijkaas en la vache qui rit smeerkaasjes). Er is keuze tussen koffie of thee, melk en nesquick. Thee en koffie mag je zelf maken aan de machine. Het volkorenbrood smaakt overheerlijk. Voor de mensen die het graag gezond houden is er een appel. Afwassen doen we om negen uur, en twee minuten later sta ik de vaatwasser te bedienen.
We zoeken Ann op, de dame die ons verblijf regelde en vragen naar een acces code voor het internet. Onze kamer is gelukkig goed gelegen en we zullen kunnen genieten van het internet. De plaatsvervangende abt is er ook net en is benieuwd naar ons verblijf. Hoe anders dan vol lof kunnen we zijn. Het is precies wat we zochten, eenvoud en stilte. We vernemen dat er twaalf monniken zijn maar vader abt is momenteel weg voor het werk en een van de monniken verblijft als vaste priester in het nonnenklooster van Bouillon omdat daar geen priester meer is anders. Hij blijft Orval wel als zijn thuisbasis behouden. De plaatsvervangende abt is 43 jaar terug hier in Orval ingetreden na zijn studies aan de universiteit. De abt zelf is een Vlaming, afkomstig van Roeselare.
Deze morgen nemen we de tijd om wat van de abdij te verkennen. Tot aan het slotklooster dat privé is voor de monniken mogen we overal vrij rondlopen en zo ontdekken we enkele mooie hoekjes. De "jardin de pierre" is gebaseerd op de Japanse rotstuinen en is een oord om te mediteren. We lopen even de basiliek binnen en vergapen ons aan de eenvoud die de sereniteit van dit oord nog extra aanscherpt. Foto's maken in de kerk is moeilijk want te somber. Ik probeer straks nog wat in het schemerdonker foto's te maken maar ben ver van zeker dat het zal lukken.
Na het middaggebed gaan we richting refter voor het middagmaal. Na het gebed voor spijs en drank en vriendschap ruikt en smaakt de tomatensoep heerlijk.
Het hoofdgerecht bestaat uit hamrolletjes met selder, witte saus en kaas, gekookte aardappeltjes met kruiden. Als dessert staan er verschillende taartjes op tafel. We besluiten de taartjes mee te nemen naar de kamer voor later deze middag bij de koffie. We bieden terug spontaan onze hulp aan voor de afwas en ik vlieg naar de grote plongebak waar ik de ovenschotels te lijf ga.
Peter stelt me voor terug een behandeling te geven. Ik ga er gretig op in omdat ik me gisteren super heb gevoeld nadien. Ook nu is het gevoel haast onbeschrijfelijk. Feit is dat ik na de sessie in een diepe slaap ben beland. Ondertussen valt de regen met bakken uit de hemel. We gaan naar de wachtruimte voor een kopje koffie en nemen onze taartjes mee.
We worden omringd door stilte. De sereniteit sluit ons in de armen en we deinen mee op deze golven van rust.
Tijd voor de Vespers. Bij de vredewens komt de plaatsvervangende abt ons de hand schudden. Een zachte handdruk, respectvol en gemeend. Gepaard gaande met een diepe glimlach en de wens voor vrede. Bij het ter communie gaan krijgen we een hostie, waarbij we de mogelijkheid krijgen die even te soppen in een beker wijn. Gisteren hadden we daar ook de kans toe, maar we kenden het gebruik niet en dus pasten we. Vandaag deden we wel mee, en ik moet toegeven dat het een gans andere gewaarwording is. Het zoete van de miswijn en het droge aspect van de hostie smelten goed samen.
Een licht avondmaal komt ter versterking van de innerlijke mens. Koude tarwe met een vinaigrette, salade en tomaatjes en stukken hoofdvlees. Terug kaas van Orval en een appel als dessert. Bij de afwas maak ik kennis met mensen die hier vijf maal per jaar komen. Ze vinden het hier zalig net als ik maar geven ook mee dat je best niet komt in juli en augustus omdat het dan heel erg druk is. De man neemt bij ieder bezoek twaalf kartons Orval mee. In zijn kelder liggen ondertussen 1200 flesjes te rijpen. Hij vertelt me dat het bier ideaal is op 18 maand, maar dat hij moeite heeft om ze zolang te laten liggen. Ik vertel hem dat het bier van Orval bij ons moeilijk te verkrijgen is en de man heeft bijna compassie met me.
Tijd voor de Complies, het gebed voor,het afsluiten van de dag. Het regent nog steeds als we ons naar de basiliek begeven waar honderden kraaien op de nok zitten en luid kwetteren. Voorbode voor slecht weer zegt een van de retraitanten.
Op het einde van de dienst gaan alle lichten uit in de kerk, behalve bij het grote glasraam met de Heilige Maagd. De broeders heffen het "Salve Regina" aan in hemelse stemmen. Het is waarachtig schitterend. Een kippenvel moment.
Reacties
Een reactie posten