Buitengewoon bijzonder

Uit het hart 

We zijn met de vrienden van Think Different op weekend in Nederland , regio Noord Brabant. Na een heel gezellige natuurwandeling deze morgen waren we voor de lunch te gast in het restaurant "Lekker Bijzonder' te Gemert. 

Het mag gezegd :het is er buitengewoon bijzonder. Het interieur is meer dan ok, en ook de slaatjes die we bestelden voldeden boven verwachting, en stilden de hongerige magen. Tot daar alles gewoon normaal. Wat maakt het restaurant dan zo uniek?  De mensen die er werken. 

De eigenaars van de zaak hebben het op zich genomen om mensen met een beperking in dienst te nemen die ze zo een plaats gunnen in de wereld waar u en ik dagelijks gewoon in meedraaien. 

Samen met een team vast personeel waren deze middag een jongen en een meisje aan het werk die vol overgave hun job deden en dit steeds met de glimlach. 

Joep, een jonge kerel die vooral helpt in de keuken bij het versnijden van groentjes en helpt bij de vaat, kwam samen met de zaalverantwoordelijke aan onze tafel om drankjes te serveren. Met de grootste zorg en steeds die zachte glimlach op de mond kregen we een voor een ons drankje. Netjes gepresenteerd met het etiket naar voor en het glas onderaan vastgenomen. Duimen in de lucht na het volbrengen van deze taak! 

Bord per bord werd door Joep aan onze tafel gebracht, en met de hulp van de maître d'hotel kreeg iedereen het juiste slaatje gepresenteerd.   Aandoenlijk te zien hoe die jonge man zich vol overgave van zijn taak kweet.  Hoedje af!

Michèle, een meisje met het Downsyndroom, kwam na de maaltijd keurig afruimen. Ok, het was niet volgens de regels, maar geen mens die zich daar aan stoort. Van geen kleintje vervaart kwam ze nadien de bestelling opnemen voor de koffie. Niet zo simpel in feite om een bestelling te noteren voor 18 man, maar ze deed het foutloos, heel accuraat en natuurlijk met een brede smile. 

Schitterend de manier waarop het ander personeel omspringt met deze mensen, en je ziet ook dat het allemaal met het grootste respect en met de nodige liefde voor elkaar en voor de job wordt gedaan. Wellicht zal er voor de verantwoordelijken af en toe wel een dosis stress mee gemoeid zijn, maar ze doen het toch maar, mensen met een beperking een kans geven. 

Wat een voorbeeld van sociabiliteit. Nergens in België heb ik dit reeds gezien.  Misschien is daar wel een voorbeeld aan te nemen en moeten we mensen als Michèle en Joep meer een kans te geven en ze zo laten integreren in de maatschappij in plaats van hen te verstoppen in beschutte werkplaatsen, weg van vreemde blikken en moeilijke commentaar.