Vuile Willy

Naar goede gewoonte zetten we de zaterdagavond een stapje in de culinaire wereld van de plaats waar we op weekend zijn. We hadden het genoegen om het restaurant Porte de Provence in Boekel te bezoeken.

Het mag gezegd,  de service en de keuken waren van een hoogstaand niveau.

Ook het meer dan competente personeel is een blik meer dan waard, er loopt daar schoon volk rond, heel schoon volk.   Het valt op dat Nederlanders vroeg op restaurant gaan.  Toen we om acht uur toekwamen zat de zaak reeds afgeladen vol, een gezellige drukte van je welste en het geroezemoes van een overvol stationsbuffet op een kille maandagmorgen.

Net over de helft van de maaltijd kregen we een extra gezelschap aan tafel, namelijk Willy, of beter, vuile Willy.

Zonder gène nam hij plaats in ons midden, nam direct een deel van de conversaties over en gaf ongezouten zijn mening. Je kan het hem niet kwalijk nemen want vuile Willy is niet van onze wereld.

Een foto zegt meer dan duizend woorden, maar laat nou net dat het sterke punt zijn van Willy. Onvermoeid en geweldig to the point gooit hij er leuke fratsen uit die onze bende meermaals tranen op de wangen bezorgde van het lachen. Onze jonge serveerster Maud, liet zich de aandacht van Willy welgevallen waardoor Willy haar zelfs op de knieën kreeg.  Maud genoot van alle aandacht, deed jolig mee en had de avond van haar leven. Althans, dat hopen we. Het viel op dat sommige restaurantbezoekers, nieuwsgierig naar de olijke bende, steels voorbij liepen terwijl ze een klein ommetoertje maakten voor enig toiletbezoek.

Goed dat we met onze vriendengroep in een apart zaaltje werden ondergebracht, we zouden de rustige sfeer in het restaurant zeker hebben teniet gedaan door onze schater en bulderlachen.

We waren alvast blij met vuile Willy in ons midden en hopen dat hij binnenkort weer eens zijn opwachting maakt in ons gezelschap.