Dinsdag 4 november

De regen hield het de gans nacht vol. Onophoudelijk viel hemelwater naar beneden. Niet dat ik er iets van gemerkt heb want ik sliep als een marmotje, zacht omarmd door het Egyptisch katoen van mijn lakens. Sarah Brightman haalde me zachtjes uit dromenland en deed me beseffen dat ik terug moet wennen aan dit monastieke ritme. 

4.20 uur. Mijn God, wat is het nog vroeg.  Mensen die me kennen weten dat ik absoluut geen vroege vogel ben, maar ik sta energiek op, plets een paar koude stralen water in het gezicht, kleed me aan en maak me klaar voor het ochtendgebed. De vigilie start om vijf uur, zelfs de vogels slapen nog want is muisstil op het binnenplein van de abdij. Je hoort enkel het geluid van het kabbelend beekje dat net onder mijn vensterraam loopt. Weinig volk op dit matinale uur, alleen de broeders zingen. De stemmen van de retraitanten liggen nog in bed of huppelen door het grasveld op weg naar de basiliek.    Het ochtendgebed is van korte duur maar niemand die erom maalt.  Terug op de kamer geef ik me direct over aan de lakens en dekens die me uitnodigend aankijken.  Vooraleer nog even van het eind van de nacht te genieten stel ik mijn iPad wekker op 07.10 uur om me tijdig te kunnen klaarmaken voor de Lauden. 

Er wordt op de deur geklopt, en mijn eerste reactie : f**k, wekker niet gehoord. Gehaast spring ik uit bed terwijl Peter me sust en stil zegt : 'je hebt nog wat tijd'. Ik schiet in mijn kleren en vraag me af hoe het komt dat ik mijn wekker niet hoorde. Een steelse blik leert me dat het nog maar net 6.50 uur is en dat we dus veel te vroeg zijn.  Ik kijk even naar Peter en informeer hem dat de dienst pas om half acht begint. Peter uit zich in excuses, maar die zijn voor niets nodig. Gewekt worden door een
vriend is nog leuker dan door een wekker.

Na het ontbijt is er 'me-time'. Ik neem een oude hobby opnieuw op en zet me aan het letter tekenen. Kalligrafie, lang geleden dat ik er nog tijd in investeerde, maar na enige trekken met mijn speelbal nr2 stel ik vast dat ik het nog niet verleerd ben.. Ik oefen een paar bladzijden vol en begin dan op een idee te broeden. Great minds think likewise zegt men wel eens.  Ik kom Peter tegen in de gang naar de middagdienst en zegt een opdrachtje te hebben voor me. Ik vertel hem dat ik op een idee zit te broeden als dank voor de behandelingen die ik van hem ontvang.  Reiki en ruil gaan hand in hand.  Peters verzoek valt volledig samen met mijn plan in uitvoering. Spiritualiteit op zijn best.

Op het menu deze middag staan seldersoep, veel warmer dan gisteren, balletjes in tomatensaus met polenta. Als groente een mix van geraspte wortelen en knolselder.   Als dessert is er kiwi die ik mooi doorschuif naar mijn tafelgenoot Peter.   Terug heb ik het genoegen een behandeling te ontvangen uit
de bekwame handen van Peter.  Een verkwikkend slaapje is mijn deel.  Mijn schetsboek ligt me op te
wachten op het bureau en de pennen springen haast van contentement vanzelf in de inktpotten, blij
dat ze eindelijk weer eens gebruikt worden.   Na wat pennestreken loop ik naar het bezoekersgedeelte van de abdij en haal er een karton Orval, en ook twee glazen. Orval drinken doe je niet alleen als er een vriend in de buurt is, maar het zal moeten wachten, eerst naar de Vespers.

Er is behoorlijk wat volk toegekomen in de abdij en de helft van de tafels zijn gedekt voor het avond maal. Een stapel brood en kaas van de abdij. Daarnaast een grote kom met een roze rijst salade. Orval goes gay flitst het door mijn hoofd, maar het zal wel niet. Vreemde kleur maar het smaakt lekker. Als dessert een gezonde appel. De broeders houden hun retraitanten gezond.

Na de maaltijd nodig ik Peter uit op de kamer voor een halfje Orval. Hij brengt zijn laptopje mee en beluisteren samen hemelse harpmuziek terwijl we zacht keuvelend ons glaasje opdrinken. Eentje
maar, echt waar, we willen niet als zatte loeders door de gangen dwalen op zoek naar vertier.

Tijd om ons naar de dienst voor de dagafsluiting te begeven. Zo zit ook deze dag er alweer op. Wat
gaat de tijd snel als je de indruk hebt dat tijd hier niet eens bestaat.