We mogen dan al een flink stuk in de herfst zijn, deze morgen haalt Vivaldi met de lente me uit een zalige nacht. De nacht ging compleet aan mij voorbij en ik sliep de slaap der onschuldigen, met gebalde vuistjes gelijk een baby en een snoet van een doezelend marmotje.
Geen vroege dienst voor mij want gisteren te laat bezig geweest met bloggen en een jeugdige schoonheid heeft zijn slaapje nodig. Ik sta kwik en fit op om 6.45 en als een jonge hinde spring ik in de douche. Het water in de douche is zaligmakend heet.
Buiten is het mistig en koud. Ik sla mij pull wat strakker om me heen als we de weg naar de basiliek aanvatten voor de Lauden. Vader abt Lode is er niet, en ook de voormalige vader abt Eric ontbreekt. We vernemen later op de dag dat hij almoezenier is in de gevangenis en dat hij hen bijstaat met spirituele begeleiding. Het boel ons maandag al op, maar het kon toeval zijn. We missen een broeder, broeder Paul. We vragen aan br. Yves of hij ziek is, maar vernemen dat hij de orde verlaten heeft en in een andere abdij, bij een andere orde zijn weg zoekt. Hij is nog behoorlijk jong en meteen het juiste pad vinden is niet altijd simpel.
Je merkt aan de komende drukte in de abdij dat het weekend komt. Veel check-out en check-ins. De abdij wordt in het weekend vaak geboekt door groepen die hier spirituele workshops organiseren. Zo zat er deze avond in de zaal waar wij 4 dagen Reikicursus hebben gehad een groep voor boeddhistische meditatie, ook met een Reikimaster. Toeval?
Na het ontbijt reppen we ons naar de zaal voor de laatste openingscirkel. Er wordt enorm veel gedeeld en er wordt vooral geluisterd. Wie spreekt herhaalt wat gezegd werd, wie luistert leert iets nieuws.
De cursisten van de eerste graad wisselen vandaag voor de eerste keer reiki uit. Sommigen hebben voordien afgesproken, ik op de laatste moment...maar ben blij met mijn keuze. Ik geef eerst reiki aan S. Het is vredig en relax. Daarna is het haar beurt, ze doet het goed onder het alziende oog van onze master Christine. De tijd gaat snel als je ligt te genieten..
Er is een korte evaluatie onderling van hoe het is geweest. Iedereen geslaagd !
We zijn net op tijd klaar voor de lunch. Haloweensoep deze middag. Wortel/pompoen en als hoofdgerecht witte vis, gegaard in een bouillon met aardappel, courgettes, wortelen en prei en een klein beetje komijn. Eerlijk is eerlijk, het was lekker. Als dessert yoghurt.
Tijd om de foto te nemen van de groep. We verzamelen op het binnenplein en er wordt flink wat afgelachen en geposeerd onder het directors oog van Peter.
We hebben voor onze Reikimaster nog een kleine verrassing. We verzamelen in de Sr.Bernarduskapel en zingen voor haar Gratitude van Ingeborg. Onze master is ontroerd en wij allen met haar. Het is een intens moment van verbinding.
Ingeborg - Gratitude
Als je naar de video kijkt zie Peter op 1.33 uiterst rechts meezingen en dansen.
Een van de cursisten is kunstliefhebber en maakt zelf kunst. Ze nodigt ons uit om allemaal een rosarch tekening te maken met water en inkt. Een leuke afsluiter.
De namiddag breng ik in stilte door. Eerst genietend van de zon aan de vijver dan in de warme geborgenheid van mijn kamer. Ik hou me stil en maak een fotomontage van Orval.
Massaal veel volk voor de vespers.
Bij het betreden van de refter zie ik dat alle tafels gedekt zijn 64 man, full house logies deze nacht. Het is big business hier voor de abdij voor wie dit een welgekomen bron van inkomsten is, samen met het bier dat ze verkopen.
Quinoa salade met dressing. Vegetarisch. Het stoort me niet.
Peter komt na de completen langs. Het project waar hij aan gewerkt heeft en waar ik lijdend voorwerp 😜 in ben is klaar en ik krijg de primeur. Ik lig in een deuk van het lachen.
Het is niet omdat je op bezinning bent dat je geen plezier mag maken. Dat hebben Peter en ikzelf goed begrepen. Rustig als het moet, plezierig als het kan.
Ik zou nog over veel zaken kunnen schrijven hier in de abdij. Ik speelde met het idee om een "naughty blog" te maken, met alle ondeugend momentopnames.... Maar er zijn er teveel en ik zou niet weten waar te beginnen.
Er rest mij maar twee dingen te doen.
1 Iedereen bedanken die hier aanwezig was deze week in het bijzonder Peter en Christine en de cursisten.
2 Een dikke Merci met warme knuffel voor pietekootje van wie ik de ruimte krijg om deze ervaring op te doen. Love you pietekootje forever❤️❤️❤️❤️
Geen vroege dienst voor mij want gisteren te laat bezig geweest met bloggen en een jeugdige schoonheid heeft zijn slaapje nodig. Ik sta kwik en fit op om 6.45 en als een jonge hinde spring ik in de douche. Het water in de douche is zaligmakend heet.
Buiten is het mistig en koud. Ik sla mij pull wat strakker om me heen als we de weg naar de basiliek aanvatten voor de Lauden. Vader abt Lode is er niet, en ook de voormalige vader abt Eric ontbreekt. We vernemen later op de dag dat hij almoezenier is in de gevangenis en dat hij hen bijstaat met spirituele begeleiding. Het boel ons maandag al op, maar het kon toeval zijn. We missen een broeder, broeder Paul. We vragen aan br. Yves of hij ziek is, maar vernemen dat hij de orde verlaten heeft en in een andere abdij, bij een andere orde zijn weg zoekt. Hij is nog behoorlijk jong en meteen het juiste pad vinden is niet altijd simpel.
Je merkt aan de komende drukte in de abdij dat het weekend komt. Veel check-out en check-ins. De abdij wordt in het weekend vaak geboekt door groepen die hier spirituele workshops organiseren. Zo zat er deze avond in de zaal waar wij 4 dagen Reikicursus hebben gehad een groep voor boeddhistische meditatie, ook met een Reikimaster. Toeval?
Na het ontbijt reppen we ons naar de zaal voor de laatste openingscirkel. Er wordt enorm veel gedeeld en er wordt vooral geluisterd. Wie spreekt herhaalt wat gezegd werd, wie luistert leert iets nieuws.
De cursisten van de eerste graad wisselen vandaag voor de eerste keer reiki uit. Sommigen hebben voordien afgesproken, ik op de laatste moment...maar ben blij met mijn keuze. Ik geef eerst reiki aan S. Het is vredig en relax. Daarna is het haar beurt, ze doet het goed onder het alziende oog van onze master Christine. De tijd gaat snel als je ligt te genieten..
Er is een korte evaluatie onderling van hoe het is geweest. Iedereen geslaagd !
We zijn net op tijd klaar voor de lunch. Haloweensoep deze middag. Wortel/pompoen en als hoofdgerecht witte vis, gegaard in een bouillon met aardappel, courgettes, wortelen en prei en een klein beetje komijn. Eerlijk is eerlijk, het was lekker. Als dessert yoghurt.
Tijd om de foto te nemen van de groep. We verzamelen op het binnenplein en er wordt flink wat afgelachen en geposeerd onder het directors oog van Peter.
We hebben voor onze Reikimaster nog een kleine verrassing. We verzamelen in de Sr.Bernarduskapel en zingen voor haar Gratitude van Ingeborg. Onze master is ontroerd en wij allen met haar. Het is een intens moment van verbinding.
Ingeborg - Gratitude
Als je naar de video kijkt zie Peter op 1.33 uiterst rechts meezingen en dansen.
Een van de cursisten is kunstliefhebber en maakt zelf kunst. Ze nodigt ons uit om allemaal een rosarch tekening te maken met water en inkt. Een leuke afsluiter.
De namiddag breng ik in stilte door. Eerst genietend van de zon aan de vijver dan in de warme geborgenheid van mijn kamer. Ik hou me stil en maak een fotomontage van Orval.
Massaal veel volk voor de vespers.
Bij het betreden van de refter zie ik dat alle tafels gedekt zijn 64 man, full house logies deze nacht. Het is big business hier voor de abdij voor wie dit een welgekomen bron van inkomsten is, samen met het bier dat ze verkopen.
Quinoa salade met dressing. Vegetarisch. Het stoort me niet.
Peter komt na de completen langs. Het project waar hij aan gewerkt heeft en waar ik lijdend voorwerp 😜 in ben is klaar en ik krijg de primeur. Ik lig in een deuk van het lachen.
Het is niet omdat je op bezinning bent dat je geen plezier mag maken. Dat hebben Peter en ikzelf goed begrepen. Rustig als het moet, plezierig als het kan.
Ik zou nog over veel zaken kunnen schrijven hier in de abdij. Ik speelde met het idee om een "naughty blog" te maken, met alle ondeugend momentopnames.... Maar er zijn er teveel en ik zou niet weten waar te beginnen.
Er rest mij maar twee dingen te doen.
1 Iedereen bedanken die hier aanwezig was deze week in het bijzonder Peter en Christine en de cursisten.
2 Een dikke Merci met warme knuffel voor pietekootje van wie ik de ruimte krijg om deze ervaring op te doen. Love you pietekootje forever❤️❤️❤️❤️
Reacties
Een reactie posten