Het was een korte nacht na een schitterend feestje van Gino die onlangs Abraham zag. Op de tonen van het Menuet van Boccherini ontwaak ik uit een veel te korte doch verkwikkende slaap. Pietekootje ligt nog rustig te ronken in zijn sponde en buiten valt regenwater met bakken uit de hemel.
Omstreeks acht uur sla ik mijn armen rond Martin en geef hem een warme knuffel en kus. Ik ben gezegend met de liefde van mijn man die er geen graten in ziet dat ik me een weekje afzonder in de abdij van Orval voor introspectie, zelfreflectie en reiki.
Peter staat klaar aan de deur als ik bij hem thuis verschijn. De koffer wordt volgeladen en na een korte stop bij zijn ouders voor een kus en knuffel sturen we richting Orval. Het sterke innerlijke kind van Peter zet ons aan het zingen en er komt zelfs een video van. #valszingenindeauto
Ken je dat gevoel? Je rijdt een straat in en het is als rijden in en vertrouwde plek. Dat gevoel had ik deze middag ook toen we de abdij zagen opdoemen voor onze neus. Thuiskomen in deze vertrouwde oase van rust en vrede. Een zalig gevoel. Een Reikivriend die ook vaak de abdij van Orval bezoekt zei me onlangs dat ik in een vorig leven hier wellicht ook vertoefde daar de plaats voor mij zo'n grote aantrekkingskracht heeft. Het zou me eerlijk gezegd niet verwonderen mocht het effectief zo zijn.
Door het weinige verkeer zijn we ruim op tijd voor het middagmaal.
Alle tafels zijn gedekt wat wil zeggen dat het druk is in de abdij. Langzaam komt een mensenstroom met hongerige magen op gang richting refter. Peter wil plaatsnemen maar wordt door een oud chagrijnig wijf weggeduwd. We vinden een ander plaatsje.... Broeder Yves opent het gebed en dan vangt het middagmaal aan.
Een donkergroene soep, smaak niet te omschrijven.... Slecht is het niet maar er zullen geen potten mee gebroken worden. Ik heb opnieuw een "Mozes-ervaring". Ik lepel mijn soep op en trek een streep in het midden van het bord, en waarachtig, de soep vloeit niet terug samen. Hoofdgerecht is gehaktbrood met pasta en een gratin van butternut pompoen. Als dessert een stuk kriekentaart (mierzoet) en voor Peter een stuk appeltaart.
We komen broeder Bernard-Joseph tegen die ons bij de naam begroet. Wat leuk dat hij zich ons herinnert!
Het is de zesde keer dat we hier zijn en dus verloopt de check-in snel. We krijgen kamers die net naast elkaar liggen. Na het uitpakken en installeren start ik mijn zelfbehandeling maar val heel snel in slaap. Bij mijn buurman evenzo. De powernap was nodig maar deed deugd. Ik geef Peter een reiki behandeling. Harmonieus
De tijd vliegt voorbij en de klokken luiden de Vespers in. Heel weinig volk in de kerk, voorbode voor deze avond? Psalm 135 gaat deze avond over Mozes die de zee splitst....... Toeval?
Inderdaad, bij het avondmaal om 18.30 uur zijn we maar mer zeven. Wat een verschil met de 64 retraitanten die hier deze middag nog waren.
Op het menu een vegetarische tarwe salade met tomaat en paprika, brood en kaas van Orval. Als dessert een appel. Er is geen afwasdienst daar te weinig volk om de machine te doen draaien en dus krijg ik op mijn beurt Reiki van Peter. Het is zalig en heel snel dommel ik in.
Net op tijd voor de dienst van acht uur, de dienst waar ik het meest naar uitkijk. In de basiliek waar enkel het brandglas van de Maagd is verlicht heffen de broeders het immens mooie Salve Regina aan. Kippenvelmomentje.
Het is bijna negen uur en mijn bedje lonkt....morgenvroeg om 4.30 op voor de eerste dienst, de Vigile om 5 uur.
https://youtu.be/OLMeHBkLQJo
Omstreeks acht uur sla ik mijn armen rond Martin en geef hem een warme knuffel en kus. Ik ben gezegend met de liefde van mijn man die er geen graten in ziet dat ik me een weekje afzonder in de abdij van Orval voor introspectie, zelfreflectie en reiki.
Peter staat klaar aan de deur als ik bij hem thuis verschijn. De koffer wordt volgeladen en na een korte stop bij zijn ouders voor een kus en knuffel sturen we richting Orval. Het sterke innerlijke kind van Peter zet ons aan het zingen en er komt zelfs een video van. #valszingenindeauto
Ken je dat gevoel? Je rijdt een straat in en het is als rijden in en vertrouwde plek. Dat gevoel had ik deze middag ook toen we de abdij zagen opdoemen voor onze neus. Thuiskomen in deze vertrouwde oase van rust en vrede. Een zalig gevoel. Een Reikivriend die ook vaak de abdij van Orval bezoekt zei me onlangs dat ik in een vorig leven hier wellicht ook vertoefde daar de plaats voor mij zo'n grote aantrekkingskracht heeft. Het zou me eerlijk gezegd niet verwonderen mocht het effectief zo zijn.
Door het weinige verkeer zijn we ruim op tijd voor het middagmaal.
Alle tafels zijn gedekt wat wil zeggen dat het druk is in de abdij. Langzaam komt een mensenstroom met hongerige magen op gang richting refter. Peter wil plaatsnemen maar wordt door een oud chagrijnig wijf weggeduwd. We vinden een ander plaatsje.... Broeder Yves opent het gebed en dan vangt het middagmaal aan.
Een donkergroene soep, smaak niet te omschrijven.... Slecht is het niet maar er zullen geen potten mee gebroken worden. Ik heb opnieuw een "Mozes-ervaring". Ik lepel mijn soep op en trek een streep in het midden van het bord, en waarachtig, de soep vloeit niet terug samen. Hoofdgerecht is gehaktbrood met pasta en een gratin van butternut pompoen. Als dessert een stuk kriekentaart (mierzoet) en voor Peter een stuk appeltaart.
We komen broeder Bernard-Joseph tegen die ons bij de naam begroet. Wat leuk dat hij zich ons herinnert!
Het is de zesde keer dat we hier zijn en dus verloopt de check-in snel. We krijgen kamers die net naast elkaar liggen. Na het uitpakken en installeren start ik mijn zelfbehandeling maar val heel snel in slaap. Bij mijn buurman evenzo. De powernap was nodig maar deed deugd. Ik geef Peter een reiki behandeling. Harmonieus
De tijd vliegt voorbij en de klokken luiden de Vespers in. Heel weinig volk in de kerk, voorbode voor deze avond? Psalm 135 gaat deze avond over Mozes die de zee splitst....... Toeval?
Inderdaad, bij het avondmaal om 18.30 uur zijn we maar mer zeven. Wat een verschil met de 64 retraitanten die hier deze middag nog waren.
Op het menu een vegetarische tarwe salade met tomaat en paprika, brood en kaas van Orval. Als dessert een appel. Er is geen afwasdienst daar te weinig volk om de machine te doen draaien en dus krijg ik op mijn beurt Reiki van Peter. Het is zalig en heel snel dommel ik in.
Net op tijd voor de dienst van acht uur, de dienst waar ik het meest naar uitkijk. In de basiliek waar enkel het brandglas van de Maagd is verlicht heffen de broeders het immens mooie Salve Regina aan. Kippenvelmomentje.
Het is bijna negen uur en mijn bedje lonkt....morgenvroeg om 4.30 op voor de eerste dienst, de Vigile om 5 uur.
https://youtu.be/OLMeHBkLQJo
Reacties
Een reactie posten