Om 04.30 loopt de wekker zachtjes af en haalt Enya me uit een diepe slaap, waar ik me niets van herinner, dromen zijn zoet naar het schijnt, maar niet dat ik weet waarover het ging. Op de tonen van O Come, O Come Emmanuel door Enya (beluister hier Enya - O come Emmanuel)
poog ik de dag te omarmen, maar mijn vechtlust is klein op dit vroege uur en duw de wekker af waarmee ik Enya de keel snoer. Hoezeer ik er van hou om door een engelenstem wakker gemaakt te worden, vandaag even niet en ik keer me om in de zachte lakens, onder het warme Solo Mio deken.... zalig vertoeven daar.
Om zes uur heeft mijn hoofdkussen er duidelijk genoeg van en duwt het me van zijn zachte oppervlak waardoor ik hard met mijn hoofd tegen de muur kom.... direct wakker. Het is niet omdat we in een abdij zijn, dat we wereldvreemd moeten zijn. Ik download de krant op de iPad en zet me een vers kopje koffie (lang leve het Nespresso apparaat die ik meebracht van thuis) De dag begint met de geur van een pas gezette Lungo. Heerlijk om zo starten, warmte van de chauffage en de koffie, maar zonder de geur van een vers gedrukte krant. Mijn iPad ruikt naar niets..
Het water in de douche is gloeiend heet. Ik was vergeten hoe warm het water in de abdij is. Je hoeft nauwelijks de kraan richting rood te duwen of je bent verbrand. Hoe langer je natuurlijk onder de sterke stroom water staat, hoe beter je tegen de warmte kan die mijn stramme spieren toch wat
ontspant.... de leeftijd zeker.
Een inkijkje in mijn cel....
Peter komt me halen voor de Lauden, de dienst van 7.30 uur. Het is een toch al iets Christelijker uur dan de dienst van 5 uur. Vooraan in de kerk, terug een voltallige stoelbezetting door de broeders en de twee novicen. Novicen zijn makkelijk te herkennen. Ze hebben ook een lange robe met kap, maar die is open vooraan en ze hebben geen mouwen, een soortement cape als het ware. De ingewijde broeders hebben over hun dagelijkse pij hun gebedsmantel aan. Volledig wit/crèmekleurig, met een puntkap, dicht en mouwen die bijna tot op de grond slepen. Ik wil nog wel eens achterhalen waarvan die lange mouwen komen, dat moet toch ergens een origine hebben, een betekenis, want het lijkt me verre van praktisch.
Er was gisterenavond weinig volk in de abdij, dus is er ook bij deze dienst bitter weinig volk. Ik vraag me af of er iemand op het appel was deze morgen.... misschien morgen ik.... zal nog wel zien hoe het zit met de verlatingsangst van mijn hoofdkussen.
Bij het ontbijt is het eveneens rustig, de lijn trekt zich door. Fantastisch is dat, de stilte is bijna moordend, maar stoort me niet. Een enkele retraitant, duidelijk zijn eerste verblijf hier zoekt uit hoe de koffiemachine werkt. 't Is nochtans simpel, bowl zetten en op het knopje duwen. De twee lukken bij hem, maar zet zijn bowl onder het verkeerde mond waardoor de koffie in het rond plenst. Niet het feit dat de man sukkelt zet me aan het lachen, maar vooral de mimiek op zijn gezicht.... slappe lach gegarandeerd... de dag is alweer goed gestart, een dag niet gelachen is een dag niet geleefd.
Deze voormiddag starten we met de Reikisessies. Eerst komt S aan de beurt, en Peter en ik geven samen Reiki. Het is duidelijk dat S genoten heeft want komt met een glimlach op het gezicht terug boven water. Daarna is het de beurt aan Peter om op de tafel de gloed van mijn handen te ontvangen. Het geeft een zalig gevoel, zowel voor de ontvanger als voor de gever.
We zijn op tijd voor de middagdienst, maar er zijn geen boekjes meer voorhanden, dus zitten we er wat verweesd bij. Ik heb de indruk dat ik dienst niet goed heb kunnen volgen, want kon niet meezingen met de psalmen. Pech :( Ik snel even terug naar de kamer, een vriend, MVH, vroeg ons de groeten over te maken aan een broeder die juist is ingetreden. Ik schrijf een briefje met zijn wensen en zal proberen het deze middag te geven aan de broeder van dienst. De broeders verlaten zelden het slotklooster, enkel als ze een taak hebben in de gemeenschappelijke gebouwen, en dan zijn het vaak dezelfde die we te zien krijgen.
Op het menu deze middag Potage Ecolo ! Een dikke groene soep, wat peper en zout doen wonderen. Normaliter zit de maaltijd in de warmkast in de refter, maar vandaag is die leeg... Ik zeg aan Peter dat het koude schotel is misschien. Neen toch niet, de schalen met macaroni met ham en kaas komen door het doorgeefluik uit de keuken en met een smile tot achter zijn oren plaatst broeder Yves ze op tafel. Het zijn royale porties deze middag, en het is dan nog lekker ook. Een fris slaatje met dressing om aan te vullen. Als dessert 2 kiwi's die ik doorschuif naar Peter. Een kiwi is toch niet echt een aantrekkelijk soort fruit, net een t..lb.l die kort geschoren is, waar nog smaak nog geur aan zit. We helpen even aan de afwas, en dat gaat goed vooruit want we zijn met ruim voldoende. Na het middagmaal even tijd om op adem te komen en de spijsvertering in gang te zetten.. en daar komt Peter er al aan om me Reiki te geven. Ik vlei me neer op mijn tafel en geef me over aan zijn vakkundige en helende handen.
Ik kom uit een zalige roes wakker en maak me klaar om J te ontvangen voor een Reikisessie. Een uur is zo voorbij en het is al bijna weer tijd om naar de Vespers te gaan. Leuke eucharistiedienst die wordt geleid door een broeder van Italiaanse afkomst. We krijgen een mooi glimlach van de broeder voor wie het berichtje bestemd was. We gaan kijken om een gesprek met hem aan te vragen een van de volgende dagen.
Deze avond staat er Quinoa salade op het menu, met worteltjes, paprika's en een zachte dressing. Natuurlijk is er terug brood en Orvalkaas. J lust de Orval Green niet echt en dus verdelen we zijn flesje onder ons. Yihaa….
Bij het afsluiten van de maaltijd ontstaat er plots tumult. Een oudere dame is opgestaan en wellicht een draaiing gekregen, is pal achterover geslagen met het hoofd tegen de radiator. We laten even begaan want de ganse tafel staat rond de oude vrouw. We ruimen ondertussen af, ik ga helpen in de keuken en Peter schiet de dame te hulp met Reiki. Ze fleurt direct wat op. Plots komt een man in de keuken en roept mijn naam. Ik wordt door Peter bij de dame geroepen en geef haar ook wat Reiki in afwachting tot de ambulance komt. Ze zijn hier bijzonder snel en ontfermen zich over haar.
We sluiten de dag af met de Completen. Het immer mooie Salve Regine bezorgt me alweer kippenvel.
Peter komt een half slaapmutsje drinken op mijn kamer.
poog ik de dag te omarmen, maar mijn vechtlust is klein op dit vroege uur en duw de wekker af waarmee ik Enya de keel snoer. Hoezeer ik er van hou om door een engelenstem wakker gemaakt te worden, vandaag even niet en ik keer me om in de zachte lakens, onder het warme Solo Mio deken.... zalig vertoeven daar.
Om zes uur heeft mijn hoofdkussen er duidelijk genoeg van en duwt het me van zijn zachte oppervlak waardoor ik hard met mijn hoofd tegen de muur kom.... direct wakker. Het is niet omdat we in een abdij zijn, dat we wereldvreemd moeten zijn. Ik download de krant op de iPad en zet me een vers kopje koffie (lang leve het Nespresso apparaat die ik meebracht van thuis) De dag begint met de geur van een pas gezette Lungo. Heerlijk om zo starten, warmte van de chauffage en de koffie, maar zonder de geur van een vers gedrukte krant. Mijn iPad ruikt naar niets..
Het water in de douche is gloeiend heet. Ik was vergeten hoe warm het water in de abdij is. Je hoeft nauwelijks de kraan richting rood te duwen of je bent verbrand. Hoe langer je natuurlijk onder de sterke stroom water staat, hoe beter je tegen de warmte kan die mijn stramme spieren toch wat
ontspant.... de leeftijd zeker.
Een inkijkje in mijn cel....
Peter komt me halen voor de Lauden, de dienst van 7.30 uur. Het is een toch al iets Christelijker uur dan de dienst van 5 uur. Vooraan in de kerk, terug een voltallige stoelbezetting door de broeders en de twee novicen. Novicen zijn makkelijk te herkennen. Ze hebben ook een lange robe met kap, maar die is open vooraan en ze hebben geen mouwen, een soortement cape als het ware. De ingewijde broeders hebben over hun dagelijkse pij hun gebedsmantel aan. Volledig wit/crèmekleurig, met een puntkap, dicht en mouwen die bijna tot op de grond slepen. Ik wil nog wel eens achterhalen waarvan die lange mouwen komen, dat moet toch ergens een origine hebben, een betekenis, want het lijkt me verre van praktisch.
Er was gisterenavond weinig volk in de abdij, dus is er ook bij deze dienst bitter weinig volk. Ik vraag me af of er iemand op het appel was deze morgen.... misschien morgen ik.... zal nog wel zien hoe het zit met de verlatingsangst van mijn hoofdkussen.
Bij het ontbijt is het eveneens rustig, de lijn trekt zich door. Fantastisch is dat, de stilte is bijna moordend, maar stoort me niet. Een enkele retraitant, duidelijk zijn eerste verblijf hier zoekt uit hoe de koffiemachine werkt. 't Is nochtans simpel, bowl zetten en op het knopje duwen. De twee lukken bij hem, maar zet zijn bowl onder het verkeerde mond waardoor de koffie in het rond plenst. Niet het feit dat de man sukkelt zet me aan het lachen, maar vooral de mimiek op zijn gezicht.... slappe lach gegarandeerd... de dag is alweer goed gestart, een dag niet gelachen is een dag niet geleefd.
Deze voormiddag starten we met de Reikisessies. Eerst komt S aan de beurt, en Peter en ik geven samen Reiki. Het is duidelijk dat S genoten heeft want komt met een glimlach op het gezicht terug boven water. Daarna is het de beurt aan Peter om op de tafel de gloed van mijn handen te ontvangen. Het geeft een zalig gevoel, zowel voor de ontvanger als voor de gever.
We zijn op tijd voor de middagdienst, maar er zijn geen boekjes meer voorhanden, dus zitten we er wat verweesd bij. Ik heb de indruk dat ik dienst niet goed heb kunnen volgen, want kon niet meezingen met de psalmen. Pech :( Ik snel even terug naar de kamer, een vriend, MVH, vroeg ons de groeten over te maken aan een broeder die juist is ingetreden. Ik schrijf een briefje met zijn wensen en zal proberen het deze middag te geven aan de broeder van dienst. De broeders verlaten zelden het slotklooster, enkel als ze een taak hebben in de gemeenschappelijke gebouwen, en dan zijn het vaak dezelfde die we te zien krijgen.
Op het menu deze middag Potage Ecolo ! Een dikke groene soep, wat peper en zout doen wonderen. Normaliter zit de maaltijd in de warmkast in de refter, maar vandaag is die leeg... Ik zeg aan Peter dat het koude schotel is misschien. Neen toch niet, de schalen met macaroni met ham en kaas komen door het doorgeefluik uit de keuken en met een smile tot achter zijn oren plaatst broeder Yves ze op tafel. Het zijn royale porties deze middag, en het is dan nog lekker ook. Een fris slaatje met dressing om aan te vullen. Als dessert 2 kiwi's die ik doorschuif naar Peter. Een kiwi is toch niet echt een aantrekkelijk soort fruit, net een t..lb.l die kort geschoren is, waar nog smaak nog geur aan zit. We helpen even aan de afwas, en dat gaat goed vooruit want we zijn met ruim voldoende. Na het middagmaal even tijd om op adem te komen en de spijsvertering in gang te zetten.. en daar komt Peter er al aan om me Reiki te geven. Ik vlei me neer op mijn tafel en geef me over aan zijn vakkundige en helende handen.
Ik kom uit een zalige roes wakker en maak me klaar om J te ontvangen voor een Reikisessie. Een uur is zo voorbij en het is al bijna weer tijd om naar de Vespers te gaan. Leuke eucharistiedienst die wordt geleid door een broeder van Italiaanse afkomst. We krijgen een mooi glimlach van de broeder voor wie het berichtje bestemd was. We gaan kijken om een gesprek met hem aan te vragen een van de volgende dagen.
Deze avond staat er Quinoa salade op het menu, met worteltjes, paprika's en een zachte dressing. Natuurlijk is er terug brood en Orvalkaas. J lust de Orval Green niet echt en dus verdelen we zijn flesje onder ons. Yihaa….
Bij het afsluiten van de maaltijd ontstaat er plots tumult. Een oudere dame is opgestaan en wellicht een draaiing gekregen, is pal achterover geslagen met het hoofd tegen de radiator. We laten even begaan want de ganse tafel staat rond de oude vrouw. We ruimen ondertussen af, ik ga helpen in de keuken en Peter schiet de dame te hulp met Reiki. Ze fleurt direct wat op. Plots komt een man in de keuken en roept mijn naam. Ik wordt door Peter bij de dame geroepen en geef haar ook wat Reiki in afwachting tot de ambulance komt. Ze zijn hier bijzonder snel en ontfermen zich over haar.
We sluiten de dag af met de Completen. Het immer mooie Salve Regine bezorgt me alweer kippenvel.
Peter komt een half slaapmutsje drinken op mijn kamer.
Shame on you !! Ik eet dagelijks kiwi's ...
BeantwoordenVerwijderenMijn ontbijt zal morgen vast een traumatische ervaring zijn 😝😉😘
Lieve onbekende, voor jou hoeft het geen trauma te zijn hoor.... denk gerust aan iets anders :)
Verwijderen