Orval 6 november 2018

Gisterenavond na de late dienst (20.00 uur) is Peter nog een 1/2 glas Orval op de kamer komen drinken om de dag af te sluiten.  Gezellig bijpraten, de dag overlopen en ervaringen uitwisselen.  En we durven hier ook wel wat aflachen....  Na dit gezellig samenzijn ben ik nog wat muziek gaan opzoeken en heb nog wat zitten lezen in het boek dat ik onlangs downloadde, "Een klein leven " van Hanya Yanagihara.  Het werd ten sterkste aanbevolen op de radio naar aanleiding van de boekenbeurs.
Na wat lectuur mijn beddebakje opgezocht en me neergevlijd en overgeleverd aan de donkere uren van de nacht.  Enya haalt me terug uit mijn slaap met engelengezang, dit keer met "And winter came" (beluister hier : And winter came) op het moment dat het in feite nog een gat in de nacht is.  4.40 is toch geen uur om op te staan, maar als we willen weten hoe het voelt voor de monniken moet ik het er maar voor over hebben.  Een kattenwasje want voor douchen is het te vroeg.  Weinig volk in de dienst, maar het hoeft echt geen uitleg... in Godsnaam... waarom ?

Terug in mijn cel geef ik niet toe aan de roep van mijn bed, alé toch niet helemaal.  Ik neem de iPad en download de krant van vandaag.  Tegen de tijd dat de dienst begint heb ik ze helemaal uit en ben ik al onder de stomende hete douche geweest.  Peter komt net op hetzelfde moment uit zijn cel.

Het ontbijt is hier in buffetvorm.  Stel je geen buffet voor als van in de grote vakantiehotels met all-in formules.  Het is gewoon brood, kaas van Orval, geportioneerde confituur en kaasje van La vache qui rit. Koffie en thee kan je nemen aan de automaat.  Voor de mensen die willen is er nesquick die kan opgewarmd worden in de microwave.  Je wordt vriendelijk verzocht om je bordje af te ruimen met je bowl en de tafel af te kuisen.

S komt terug voor een Reikisessie die ik samen met Peter geef.  Daarna mag ik me op de tafel gooien en geniet ik van de kracht van Peters handen.  De sessie is diep, en ik ervaar dingen voor het eerst.  Heeft deze sacrale plaats er mee te maken, of mijn gemoedstoestand, ik weet het niet echt, maar het was super.  Ik heb weer iets waar ik mee aan de slag kan.  Hopelijk zullen volgende sessies mij meer inzicht brengen.

Ook al is het hier rustig, de tijd snelt voorbij en het is alweer tijd voor de middagdienst.  Bij het buitenkomen van de basiliek is het stralend weer.  Omdat er nog wat tijd is vooraleer het middagmaal begint, nemen we plaats op een van de banken die in de tuin verspreid staan en laten de zon haar werk doen.  Vitamine D aanmaken in een schitterend kader.  We zijn het er over eens dat het wel leuker zou zijn met een aperitiefje erbij.  Misschien een tip voor de ideeën bus.

Het is weer Ecolosoep, groen dus, smaakt een weinig naar kool.... als hoofdgerecht groentengratin met rijst, zonder vlees.  Ah, het is veggiedag vandaag.  Geen erg, ik mis het niet, en eerlijk gezegd, het is best wel lekker en neem een mooie tweede portie.  Peter heeft kattenkwaad in hem en de dame die naast mij zit doet lekker met hem mee.  Ze tjoept mijn dessertje, (een brownie), ik neem het terug en sla speels op haar handen.  We schieten met drie uit in een lach.... alé hop....fun fun fun.  We gaan natuurlijk terug helpen bij de afwas.


 



Op zijn beurt komt Peter op de Reikitafel liggen en gedurende meer dan een uur mag hij de gloed van mijn handen ervaren.  Ik merk dat hij er van geniet en hij soest af en toe weg, wat teken is van uiterste ontspanning.  Zalig gewoonweg.  S & J zijn gaan wandelen in de omstreken naar het klein kapelletje op de heuvel.  Na het vertrek van Peter ga ik wat wandelen op het domein en beslis om nog even de basiliek te bezoeken.  Nieuwsgierig als ik ben loop ik daar waar niemand loopt en algauw kom ik in een zijbeuk van de kerk, achter een gesloten traliehek is een kleine kapel.  Met wat geluk krijg ik het hek open en kan ik de kapel in haar pracht bewonderen.  Ik vind waar ik het licht moet aankrijgen en slaag er in om een fotootje te nemen.  Het glasraam is van dichtbij prachtig, maar het is moeilijk om er een goeie foto van te nemen.  Terwijl ik probeer zie ik een vleermuisje weg en weer vliegen.

Om 17.30 is er eucharistie.  Peter en ik zitten zoals gewoonlijk vooraan, om een goeie verbinding te hebben met de broeders.  De communie is hier leuk en geen droge bedoening.  Als je de hostie hebt ontvangen mag je hem dopen in de beker met wijn.  Het geeft een apart smaakje.

Op het avondmaal is er taboulé, met groentjes en noten, een ganse vegetarische dag dus.  Peter heeft nog steeds kattenkwaad in zijn lijf en slaat een plak kaas tegen mijn gezicht.  Een kwartier later krijg ik een boterham tegen mijn neus.  Ik ga hem net niet te lijf met mijn vork.  Ah een beetje kwajongensstreken kunnen echt geen kwaad. Ons innerlijke kinderen hebben een groot speelveld.

Liefdevolle Orvalgroeten van zuster Aline

Reacties