Orval 7 november 2018

Als een roos, een blok, een muis in het meel... zoveel manieren om mijn slaap te verhalen.  Geen enkel is krachtig genoeg om de rust te omschrijven die ik deze nacht kreeg. Ik word echter wakker voor de wekker afloopt....wakker worden zou ik normaal doen met het Adagio van Albinoni door Sarah Brightman Anytime, Anywhere (bekijk en beluister hier : Sarah Brightman - Adagio (Anytime, Anywhere).  Het is een van mijn favoriete stukken, het werd ook gespeeld op ons huwelijk.  Het blijft actueel, Pietekootje, ik zal altijd van je houden, waar ik ook ben.

Ik heb zo vast en diep geslapen dat ik de eerste dienst heb gemist...jammer is het niet, want ik had een super slaap, zo eentje waar velen van dromen.  Ruim op tijd opgestaan en dus voldoende tijd voor mezelf, en de krant en een dampend kopje koffie.

Na de Lauden gaan we samen ontbijten.  Het is de laatste dag van S & J.  Ze vertrekken na de lunch deze middag.  De weersvoorspellingen zijn helaas niet zo gunstig en J laat weten dat het aan de kust reeds aan het regenen is. Hier is nog volop zon, maar je ziet in de verte de wolken reeds samenpakken 

In de koffer van Peter zitten twee (lege) bakken bier van Orval.  We willen ze na het ontbijt gaan inwisselen voor twee volle bakken.  Het is net zoals in West-Vleteren, twee bakken per dag per wagen, en enkel als je lege bakken bij hebt.  Na het ontbijt stappen we goedgemutst richting brouwerij.  De ingang van de verkoopruimte ligt net buiten de hoofdpoort van de abdij.  Bij het binnengaan zien we dat we meer dan een half uur te vroeg zijn, dus keren we terug met de bakken bier en zetten die aan mijn kamer.  S & J gaan ondertussen verder naar de receptie om hun verblijft te betalen.  Het duurt een hele tijd vooraleer ze terugkomen en direct komt de vraag hoeveel een nacht hier kost.  48€ (all-in).  S & J vertellen ons hoeveel ze betaalden. Er is duidelijk een foutje gebeurd, maar omdat ze beiden de Franse taal niet goed machtig zijn gaan we even mee.  Het is even wachten bij de receptie want een man komt vragen hoe het vrijwilligerswerk in elkaar zit.  Uiteindelijk is het onze beurt en alles wordt snel rechtgezet.  De teveel betaalde gelden zullen worden teruggestort op de rekening.  Niemand is zonder fouten....

Na dit voorval dienen we ons terug aan bij de brouwerij, waar we prompt de deur worden verwezen, we hebben de wagen niet bij en de man staat er op zij het via een heel kordate manier.  Welkom in de bewoonde wereld.  S dan maar achter de auto die 50 meter verder geparkeerd staat op de parking binnen de abdij. Ik betaal mijn twee bakken bier en zeg tegen de man dat ik het begrijp.  Hij ontdooit terstond en zegt erbij dat er tot zijn spijt heel veel mensen misbruik maken van de goedheid die hier heerst. De bakken bier verdwijnen in de koffer van de auto van S.  Ik zal die op een later tijdstip wel gaan ophalen daar.  Jammer dat we de brouwerij niet mogen bezoeken, noch de kaasmakerij.  

De abdij is een wereldje op zich... wereld is misschien veel gezegd, maar het is zeker een dorp.  Buiten het slotklooster gebeurt hier toch heel wat.  De uitbating van de kamers (er kunnen hier tot 80 man logeren), de uitbating van de winkel, de brouwerij, de kaasmakerij, het chalet voor jeugdgroepen.  Ze hebben het geluk een goeie vader abt te hebben, Lode Van Hecke (afkomstig uit Roeselare).  De man is een visionair en zeker mee met de tijd.  Zo zijn ze hier ook ecologisch bezig. Groenten en fruit komen uit de eigen tuinen en boomgaarden.  Bij het brouwen wordt het overtollige warme water gebruikt voor de kamers en ze werken sinds kort ook met een warmtepomp.  De koude lucht die deze installatie genereert wordt gebruikt voor de koeling in de kaasmakerij.  Ze zijn licht zelfbedruipend. Ze kunnen gelukkig rekenen op een grote schare vrijwilligers die de winkel bemannen, helpen bij het onderhoud van de tuinen, werken aan de afwas, onderhouden van de kamers, onthaal van gasten, ....  De basiliek wordt door een externe firma schoongemaakt.  Ze komen 's morgens vroeg toe na de dienst van 7.30 en vliegen met een 4-tal personen gewapend met borstel, trekker en stofzuiger ten strijde.

De lunch bestaat deze middag uit rapensoep.... niet mijn ding eerlijk gezegd.  Hoofdgerecht : gratin dauphinois, varkensgebraad, mix van groentjes in de over en champignonroomsaus.  Heel lekker, maar alles is flets van smaak en mist een hoop kruiding.  Als dessert is er een peer.

Peter heeft een vieze goesting en zegt dat er bij een Orval 's avonds wel een nootje mag zijn.  Ik ben daar volledig mee akkoord en hij heeft trouwens meer zure beertjes gegeten dan ik... maar dat is niet erg.  Hij wil absoluut naar de Colruyt gaan.  Bij vertrek gaat er een waarschuwingslampje branden op zijn dashboard.  Ik kijk even op google waar een Jaguar dealer is en via Waze zijn we er in no time.  Wat een service daar.  Ze kijken de auto na, we krijgen een heerlijke Nespresso en Peter hoeft niets te betalen.  Niets ergs aan de auto, we kunnen gewoon rijden.  

Even binnengewipt bij Colruyt. Nootjes voor mij, chips voor Peter, zes flesjes Orval (je kan ze hier niet per zes kopen en we willen heir ook niet dronken rondlopen) en een ViPoo.  (Ontdekt via Peter, het werkt echt, ik geloofde er niet in) en nog twee zakjes met zure beertjes.  Nieuwe winkel hier. Alles staat in een mooie facing.  Terwijl we terug naar de abdij rijden zet Peter een leuk muziekje op : beluister hier : leuke muziek

Tijdens de vespers zitten we eens aan de andere kant van de basiliek, rechts in de plaats van links.  Wel op de eerste rij, voor de verbondenheid met de broeders.  Tijdens het wensen van de vrede stapt de abt op ons af en ook al hebben we hem nooit gesproken, hij wenst ons de vrede in het Nederlands. We zijn hier klaarblijkelijk beter gekend dan we dachten.  Ook bij de communie als we onze hostie dopen in de wijn bij vader abt spreekt hij ons weer toe in het Nederlands.  Aardig !

Broeder Yves had ons aangeraden om broeder Kurt aan te spreken direct na de Vespers.  We hebben niet eens moeite moeten doen.  Hij is zelf op ons komen afstappen.  Een heel aimabel man, en wat een charisma.  Altijd goedlachs.  Omdat hij een taak te vervullen heeft en wij op tijd moeten zijn voor het avondmaal hebben we morgennamiddag afgesproken.  Zelf kennen we broeder Kurt niet, maar een vriend van ons vroeg om de groeten over te maken.