Traagzaam tikte de tijd deze nacht weg.. ik zag hoe traag het ging, want in tegenstelling tot de vorige nachten was ik getuige van het langzaam voortkruipen van de wijzers... euh error ! error ! mijn iPad heeft geen wijzers... Om 22 uur in bed gekropen nadat we een nachtelijk filmpje hadden opgenomen die mijn lachspieren voor de zoveelste keer aan het werk heeft gezet. Tegen 01.00 uur was ik al terug klaarwakker en heb ik de ronde van mijn bed gedaan.... in alle mogelijke posities gelegen en ben uiteindelijk tegen 4.30 uur terug in slaap gevallen... tijd om op te staan om naar de vroegmis te gaan... vandaag dus niet...
Op de tonen van Spente Le Stelle van Emma Shapplin kom ik dik tegen mijn goesting wakker. Het is een zalige muziek maar vandaag kan het me echt niet bekoren. (beluister hier : Spente Le Stelle - Emma Shapplin)
Zelfs het hete water van de douche kan me voorlopig niet opkikkeren... we zien wel wat de dag brengt.
Peter en ik komen op het zelfde moment uit onze cel. Aan zijn gezicht te zien heeft hij heerlijk geslapen, en ik ben blij voor hem. Een goede nachtrust is des hemels en als ik eerlijk moet zijn, ik kan niet klagen. 99.99% van de tijd slaap ik gelijk een roos..
In de inkom van de basiliek staat een meubel met daarop de gebedenboekjes van de dag. Netjes gerangschikt volgens de dienst van de dag, Vigilie, Lauden, middaggebed, Vespers en Completen. Vandaag ligt er echter een nieuw boekje die we meenemen naar plaats, op de eerste rij. We nemen altijd daar plaats zodat we de verbinding voelen met de broeders, in de goede energie zitten en opgenomen kunnen worden in hun gemeenschap.
Van zodra broeder Gabriël binnenkomt stormt hij naar achter en brengt ons nog een ander boekje. Hetgeen we normaal hebben voor het ochtendgebed. De dienst start net als broeder Bernard-Jozef binnenkomt en na de eerste gezangen loopt hij naar de inkom en komt met nog een boekje. Het is bijna komisch, maar niemand lacht. In de chaos van de boekjes weet niemand nog in welk boekje gekeken moet worden. De broeders zetten een zang in dat in geen enkel boekje staat.... vader abt kijkt even nors...ach erg is het allemaal niet. Er zijn erger dingen in de wereld.
Deze morgen krijg ik Reiki van Peter. Omdat hij aanvoelt dat ik het wel kan gebruiken na mijn turbulente nacht. Ik geef me volledig over aan zijn helende en warme handen. Gelukzalig dommel ik in een diepe rust. Iets meer dan een uur later kom ik terug bij de levenden, ik ben zo te zien ver weg geweest. Een paar beelden flitsten door mijn hoofd en voor mijn ogen, maar ik kan ze voorlopig nog niet plaatsen. De toekomst zal wel raad brengen. Ik ben alvast dankbaar dat Reiki me dit pad laat bewandelen.
Gisteren kreeg ik van een vriend Stevie, tattoo-artiest een voorstel voor een tattoo. Bij een recent bezoek bij ons thuis had ik het redelijk uitvoerig met hem over een tattoo gehad. Wonderbaarlijk hoe hij mijn visie in een tekening heeft kunnen zetten. Merkwaardig genoeg tijdens de dienst van deze middag bij het zingen van een psalm komt de tekst voor die hij gekozen heeft, weliswaar in het Frans.
Hoe groot is de kans in het leven dat je gisteren iets krijgt voorgeschoteld en dat je een dag later de tekst voor ogen krijgt in een gebed?
De Goddelijke voorzienigheid zal er voor iets tussen zitten. Spirituele verbinding ? Ik dank de Heer.
Op het menu deze middag een bruinachtige soep, niet zo dik als gewoonlijk en eindelijk eens voldoende afgekruid. Als hoofdgerecht tagliatelle met vis in een witte saus met dille. Tegen dat de kom bij ons is zijn de meeste stukken vis eruit en mogen Peter en ik het stellen met enkele kleinere brokjes... ach het zal voor iets goed zijn... Hoewel weinig vis is het toch lekker, en de saus laat zich fantastisch mengen met de al te droge pasta. Als dessert een chocomousse, gemaakt van poeder, en ultra light.
Een tante van Martin vroeg om hier een kaarsje voor haar te branden. Orval is geen devotieplaats. Je kan hier in het winkeltje een kaars kopen, maar je kan ze nergens branden. Op de kamer is het verboden en in de kerk doen ze het niet. In een ver verleden heeft hier een stevige brand gewoed en ik denk dat dit de gevolgen zijn daarvan. Ik haal voor tante een kaars in de winkel, ze kan ze dan thuis opbranden.
Ik doe verder met het schrijven van Kerstkaartjes. Als ik mijn contacten overloop zie ik er toch nog enkele tussen staan van wie ik al jaren niets meer heb gehoord of die ondertussen al overleden zijn. Tijd om dit eens op te schonen. Niet vasthouden aan personen, maar loslaten... zo help je je zelf vooruit.
Peter komt langs voor een Reikibeurt. Het is zalig om dagelijks te kunnen uitwisselen. Het is als het ware een Reikibad… een heilzame kuur met nawerking. Ook Peter soest heerlijk weg, gaat diep in zijn innerlijke rust. (anderen bereiken dit via drank, sigaretten of een joint)
Tijd voor een kopje koffie en de rest van de kerstkaartjes.
We gaan naar de Vespers, en terug is een het een halve chaos met boekjes.... we kunnen dus weer niet meezingen.
Als avondmaal is er Pavé Gaumais. Het is een lokale specialiteit van een soortement brooddeeg, gevuld met gebakken varkensvlees en reuzel (smout). Een miniem toefje salade. Gelukkig is er brood en Orvalkaas.
Het Salvé Regina werd nog nooit zo mooi gezongen, ondanks de kleine bezetting. Broeder Estéphan is naar Zweden op familiebezoek. Oorspronkelijk komt hij uit Syrië, maar zijn ouders zijn lang geleden gevlucht naar Europa. Broeder Gabriël en broeder Kurt zijn voor twee dagen op cursus met alle novicen van Wallonië.
Morgen jammer genoeg al onze laatste volledige dag Orval… de datum voor volgend jaar ligt gelukkig al terug vast en we reserveren morgen onze kamers al.
Op de tonen van Spente Le Stelle van Emma Shapplin kom ik dik tegen mijn goesting wakker. Het is een zalige muziek maar vandaag kan het me echt niet bekoren. (beluister hier : Spente Le Stelle - Emma Shapplin)
Zelfs het hete water van de douche kan me voorlopig niet opkikkeren... we zien wel wat de dag brengt.
Peter en ik komen op het zelfde moment uit onze cel. Aan zijn gezicht te zien heeft hij heerlijk geslapen, en ik ben blij voor hem. Een goede nachtrust is des hemels en als ik eerlijk moet zijn, ik kan niet klagen. 99.99% van de tijd slaap ik gelijk een roos..
In de inkom van de basiliek staat een meubel met daarop de gebedenboekjes van de dag. Netjes gerangschikt volgens de dienst van de dag, Vigilie, Lauden, middaggebed, Vespers en Completen. Vandaag ligt er echter een nieuw boekje die we meenemen naar plaats, op de eerste rij. We nemen altijd daar plaats zodat we de verbinding voelen met de broeders, in de goede energie zitten en opgenomen kunnen worden in hun gemeenschap.
Van zodra broeder Gabriël binnenkomt stormt hij naar achter en brengt ons nog een ander boekje. Hetgeen we normaal hebben voor het ochtendgebed. De dienst start net als broeder Bernard-Jozef binnenkomt en na de eerste gezangen loopt hij naar de inkom en komt met nog een boekje. Het is bijna komisch, maar niemand lacht. In de chaos van de boekjes weet niemand nog in welk boekje gekeken moet worden. De broeders zetten een zang in dat in geen enkel boekje staat.... vader abt kijkt even nors...ach erg is het allemaal niet. Er zijn erger dingen in de wereld.
Deze morgen krijg ik Reiki van Peter. Omdat hij aanvoelt dat ik het wel kan gebruiken na mijn turbulente nacht. Ik geef me volledig over aan zijn helende en warme handen. Gelukzalig dommel ik in een diepe rust. Iets meer dan een uur later kom ik terug bij de levenden, ik ben zo te zien ver weg geweest. Een paar beelden flitsten door mijn hoofd en voor mijn ogen, maar ik kan ze voorlopig nog niet plaatsen. De toekomst zal wel raad brengen. Ik ben alvast dankbaar dat Reiki me dit pad laat bewandelen.
Gisteren kreeg ik van een vriend Stevie, tattoo-artiest een voorstel voor een tattoo. Bij een recent bezoek bij ons thuis had ik het redelijk uitvoerig met hem over een tattoo gehad. Wonderbaarlijk hoe hij mijn visie in een tekening heeft kunnen zetten. Merkwaardig genoeg tijdens de dienst van deze middag bij het zingen van een psalm komt de tekst voor die hij gekozen heeft, weliswaar in het Frans.
Hoe groot is de kans in het leven dat je gisteren iets krijgt voorgeschoteld en dat je een dag later de tekst voor ogen krijgt in een gebed?
De Goddelijke voorzienigheid zal er voor iets tussen zitten. Spirituele verbinding ? Ik dank de Heer.
Op het menu deze middag een bruinachtige soep, niet zo dik als gewoonlijk en eindelijk eens voldoende afgekruid. Als hoofdgerecht tagliatelle met vis in een witte saus met dille. Tegen dat de kom bij ons is zijn de meeste stukken vis eruit en mogen Peter en ik het stellen met enkele kleinere brokjes... ach het zal voor iets goed zijn... Hoewel weinig vis is het toch lekker, en de saus laat zich fantastisch mengen met de al te droge pasta. Als dessert een chocomousse, gemaakt van poeder, en ultra light.
Een tante van Martin vroeg om hier een kaarsje voor haar te branden. Orval is geen devotieplaats. Je kan hier in het winkeltje een kaars kopen, maar je kan ze nergens branden. Op de kamer is het verboden en in de kerk doen ze het niet. In een ver verleden heeft hier een stevige brand gewoed en ik denk dat dit de gevolgen zijn daarvan. Ik haal voor tante een kaars in de winkel, ze kan ze dan thuis opbranden.
Ik doe verder met het schrijven van Kerstkaartjes. Als ik mijn contacten overloop zie ik er toch nog enkele tussen staan van wie ik al jaren niets meer heb gehoord of die ondertussen al overleden zijn. Tijd om dit eens op te schonen. Niet vasthouden aan personen, maar loslaten... zo help je je zelf vooruit.
Peter komt langs voor een Reikibeurt. Het is zalig om dagelijks te kunnen uitwisselen. Het is als het ware een Reikibad… een heilzame kuur met nawerking. Ook Peter soest heerlijk weg, gaat diep in zijn innerlijke rust. (anderen bereiken dit via drank, sigaretten of een joint)
Tijd voor een kopje koffie en de rest van de kerstkaartjes.
We gaan naar de Vespers, en terug is een het een halve chaos met boekjes.... we kunnen dus weer niet meezingen.
Als avondmaal is er Pavé Gaumais. Het is een lokale specialiteit van een soortement brooddeeg, gevuld met gebakken varkensvlees en reuzel (smout). Een miniem toefje salade. Gelukkig is er brood en Orvalkaas.
Het Salvé Regina werd nog nooit zo mooi gezongen, ondanks de kleine bezetting. Broeder Estéphan is naar Zweden op familiebezoek. Oorspronkelijk komt hij uit Syrië, maar zijn ouders zijn lang geleden gevlucht naar Europa. Broeder Gabriël en broeder Kurt zijn voor twee dagen op cursus met alle novicen van Wallonië.
Morgen jammer genoeg al onze laatste volledige dag Orval… de datum voor volgend jaar ligt gelukkig al terug vast en we reserveren morgen onze kamers al.
Reacties
Een reactie posten