Zaterdag 9 november
Als een airbus die op kruissnelheid de hemel doorklieft, zo snel is deze week voorbij gegaan. Naar mijn mening veel te rap... maar aan alles komt een eind. Toegegeven, ik ben ook blij dat ik morgen terug naar Pietekootje kan. Hij laat me toe hier een week te verblijven en mijn eigen verruiming op te zoeken en in te vullen, maar ik ben deel van hem zoals hij deel van mij is. Zonder hem ben ik geen geheel.
Vrolijk opgestaan deze morgen met de muziek van Pink Martini. Het moet niet altijd klassiek zijn, hoewel er in La Soledad een klein stukje klassiek zit (beluister hier La Soledad - Pink Martini)
Hun zalige muziek en brengt me altijd in een goed humeur.
We zijn alle drie benieuwd wat de dag voor ons in petto heeft. We hebben om 16 uur afspraak in de basiliek en weten wat we gaan doen, maar weten niet hoe het ingevuld zal worden. Als kinderen die weten dat ze een zak snoep zullen krijgen lopen we rond met een glimlach op ons gezicht.
Hoewel we vandaag geen stoelen moeten verzetten in de basiliek zijn we terug vroeg aan het ontbijt. Het ritme van de diensten is anders dan in de week. Zo is er op zaterdag eucharistie om 11.30. Door deze wijziging moeten we ook ons schema herbekijken om reiki te geven.
Gisteren hebben we aan Ariadne onze tafel ter beschikking gesteld voor reiki. Ze is er met graagte op ingegaan. Dus hadden we deze morgen twee behandelingen. Het was voor allen een unieke ervaring.
De eucharistie wordt voorgegaan door broeder Bernard-Joseph. Kurt is misdienaar. Ook deze keer krijg ik bij het ter communie gaan twee duwen van Kurt, maar heb terug flink teruggeduwd. Ook in zijn hart is er ergens een groot kind dat wil spelen. Het ene moment sterk verbonden met hierboven, het andere moment speels. Het zal geen makkelijke evenwichtsoefening zijn. Na de dienst mag Kurt de kerk opruimen.
Zo te zien is er echt iets verkeerd gelopen bij het doorgeven van de diëten. Deze middag staat er terug kip op het menu. Vooreerst is er wortelsoep. Daarna kip cordonbleu, met gekookte tarwe en een mix van knolselderblokjes en wortelen (alweer). Een koffiepudinkje (echt geen smaak erin) als dessert. Ik heb de moeite gedaan om even te proeven van de kip, er zat noch reuk noch vreugde in het vlees. Gelukkig kon ik het kwijt bij mijn buurman. Hallelujah !
Daar we afspraak hebben moeten we ook onze reiki uitwisseling wat aanpassen. We opteren om de sessie met een paar minuten in te korten zodat we tijdig bij zinnen zijn voor hetgeen moet komen.
BREAKING NEWS BREAKING NEWS BREAKING NEWS BREAKING NEWS
Om 16 uur staan we klaar met z'n drieën aan de sacristie van de basiliek. Vanuit het slaapgedeelte van de broeders is een trap die rechtstreeks in de kerk komt en daarvan komt broeder Kurt ons tegemoet. Hij geeft ons nog wat instructies. Stil zijn, vuile gedachten buiten laten en geen foto's maken. Hij opent de deur van het Slotklooster en we TREDEN BINNEN in het heilige der heiligen. We krijgen een unieke kijk in het leven, de werkomstandigheden, de gaanderijen en alles wat we mogen zien. We krijgen een volledig rondleiding, en geen enkele deur blijft ongeopend. We mogen echt alles zien. Onze monden vallen open van verbazing door de grootte van het klooster. Daar ze momenteel maar met 14 zijn blijft een groot deel van de ruimtes ongebruikt. Het is een doolhof aan gangen, deuren, trappen, zalen, ruimtes.... en het is er muis, maar dan ook muisstil. Zelfs de muizen maken hier geen lawaai, angstig om de sereniteit te verbreken.
We bezoeken de keuken, het werkterrein van broeder Kurt. Een semi professionele keuken. Vroeger werd er ook gekookt voor de mensen in het gasthuis, maar door de te strenge HACCP normen is dit een onmogelijke taak geworden.
We maken kennis met broeder Bruno, van Italiaanse afkomst, die net uit het kippenhok komt. Hij heeft deze namiddag zoete broodjes gebakken en is niet helemaal tevreden. Als hij hoort dat Serge vroeger bakker was, neemt hij ons terug mee naar de keuken en volgt er een leuk gesprek over bloem, gist, ovens met en zonder hete lucht. Het doet me plezier Serge te zien openbloeien bij dit gesprek. Ik ben even vertaler van diens. Ondertussen komt ook broeder Gauthier binnengewandeld in de keuken.
Onder de broeders heerst er een echte ongedwongen kameraadschappelijke sfeer. Er wordt flink wat geplaagd en ook wel gelachen. We krijgen de refter te zien van de broeders, net naast de keuken en Kurt vertelt ons hoe de maaltijden gebeuren. Vader abt zit in het midden van de tafel, al de rest mag plaats nemen waar ze willen. Eén broeder zit aan een tafel apart en terwijl de anderen eten, leest die voor uit een krant, een tijdschrift of een boek. Meestal gaat het om belangrijke gebeurtenissen. Er is een tv in de studieruimte van Kurt en Stefano, maar die wordt maximaal drie maal per jaar opgezet. Geen cosy salon met zetels... De broeders gaan niet naar de kapper, maar worden hier door Stefano of door Kurt geknipt. Stel je geen sjiek salon voor, eerder een borstelkot waar een spiegel hangt, een houten stoel. Geen wastafel te bespeuren en ook geen haardroger.
Broeder Charbel (van Libanese afkomst) nodigt ons uit om naar zijn werkatelier te komen kijken. Hij is gespecialiseerd in iconografie. Heeft er studies voor gedaan en sinds 2011 is hij in de leer om zelf iconen te maken. Hij geeft ons uitleg hoe een icoon gemaakt wordt. Het engelengeduld dat die man heeft ! Onvoorstelbaar. Naast zijn werkruimte heeft hij een ganse kapel iconografisch ingetekend en gekleurd. Hij is er twee jaar aan bezig geweest. Hij is stilaan een expert in de materie aan het worden en werkt op bestelling voor verschillen abdijen over de ganse wereld en ook voor een kerk in Gent. Onderaan de pagina kan je een ganse fotoreeks van de iconen van Charbel bekijken.
Tegen dat we het goed en wel beseffen is de tijd om en is luidt de klok om naar de Vespers te gaan. We worden uitgeleide gedaan via de zijkant van de gaanderij en zijn Kurt enorm dankbaar dat hij ons een inkijk gaf in het slot. De dag kan niet meer stuk voor ons, en ik mot eerlijk zijn... we zijn onder de indruk. We reppen ons snel naar het winkeltje waar de iconen van Charbel te koop staan. Ik koop er een mooie voor in de eetkamer.
De vespers zijn snel voorbij deze keer, want geen eucharistie.
Ik neem mijn icoon mee naar de eetzaal met de hoop dat broeder Yves het wil wijden na de maaltijd.
Rijstsalade met erwtjes (niet gaar), stukjes tomaat en af en toe een verdwaald stukje ananas. Gelukkig is er kaas en brood.
Na de maaltijd vraag ik aan Yves of hij mijn icoon wil zegenen. Hij doet het met alle plezier, en de zegening gaat voor 48 uur in volle werking. De eucharistie morgen zal deels voor mij zijn zegt hij, door de wijding van mijn icoon. Ik krijg een kruisje en een zegening.
Het Salve Regina klinkt deze avond nog mooier dan anders. We sluiten de avond af met een Orval op de kamer. We blikken blij terug op de week die veel te vlug voorbij ging, maar we boekten deze middag al onze kamer voor volgend jaar.
Bedankt iedereen om me te lezen en te reageren. Love You All ! Maar van Pietekootje hou ik het meest.
Als een airbus die op kruissnelheid de hemel doorklieft, zo snel is deze week voorbij gegaan. Naar mijn mening veel te rap... maar aan alles komt een eind. Toegegeven, ik ben ook blij dat ik morgen terug naar Pietekootje kan. Hij laat me toe hier een week te verblijven en mijn eigen verruiming op te zoeken en in te vullen, maar ik ben deel van hem zoals hij deel van mij is. Zonder hem ben ik geen geheel.
Vrolijk opgestaan deze morgen met de muziek van Pink Martini. Het moet niet altijd klassiek zijn, hoewel er in La Soledad een klein stukje klassiek zit (beluister hier La Soledad - Pink Martini)
Hun zalige muziek en brengt me altijd in een goed humeur.
We zijn alle drie benieuwd wat de dag voor ons in petto heeft. We hebben om 16 uur afspraak in de basiliek en weten wat we gaan doen, maar weten niet hoe het ingevuld zal worden. Als kinderen die weten dat ze een zak snoep zullen krijgen lopen we rond met een glimlach op ons gezicht.
Hoewel we vandaag geen stoelen moeten verzetten in de basiliek zijn we terug vroeg aan het ontbijt. Het ritme van de diensten is anders dan in de week. Zo is er op zaterdag eucharistie om 11.30. Door deze wijziging moeten we ook ons schema herbekijken om reiki te geven.
Gisteren hebben we aan Ariadne onze tafel ter beschikking gesteld voor reiki. Ze is er met graagte op ingegaan. Dus hadden we deze morgen twee behandelingen. Het was voor allen een unieke ervaring.
De eucharistie wordt voorgegaan door broeder Bernard-Joseph. Kurt is misdienaar. Ook deze keer krijg ik bij het ter communie gaan twee duwen van Kurt, maar heb terug flink teruggeduwd. Ook in zijn hart is er ergens een groot kind dat wil spelen. Het ene moment sterk verbonden met hierboven, het andere moment speels. Het zal geen makkelijke evenwichtsoefening zijn. Na de dienst mag Kurt de kerk opruimen.
 |
| Broeder Kurt die opruimt na de eucharistie |
Zo te zien is er echt iets verkeerd gelopen bij het doorgeven van de diëten. Deze middag staat er terug kip op het menu. Vooreerst is er wortelsoep. Daarna kip cordonbleu, met gekookte tarwe en een mix van knolselderblokjes en wortelen (alweer). Een koffiepudinkje (echt geen smaak erin) als dessert. Ik heb de moeite gedaan om even te proeven van de kip, er zat noch reuk noch vreugde in het vlees. Gelukkig kon ik het kwijt bij mijn buurman. Hallelujah !
Daar we afspraak hebben moeten we ook onze reiki uitwisseling wat aanpassen. We opteren om de sessie met een paar minuten in te korten zodat we tijdig bij zinnen zijn voor hetgeen moet komen.
BREAKING NEWS BREAKING NEWS BREAKING NEWS BREAKING NEWS
Om 16 uur staan we klaar met z'n drieën aan de sacristie van de basiliek. Vanuit het slaapgedeelte van de broeders is een trap die rechtstreeks in de kerk komt en daarvan komt broeder Kurt ons tegemoet. Hij geeft ons nog wat instructies. Stil zijn, vuile gedachten buiten laten en geen foto's maken. Hij opent de deur van het Slotklooster en we TREDEN BINNEN in het heilige der heiligen. We krijgen een unieke kijk in het leven, de werkomstandigheden, de gaanderijen en alles wat we mogen zien. We krijgen een volledig rondleiding, en geen enkele deur blijft ongeopend. We mogen echt alles zien. Onze monden vallen open van verbazing door de grootte van het klooster. Daar ze momenteel maar met 14 zijn blijft een groot deel van de ruimtes ongebruikt. Het is een doolhof aan gangen, deuren, trappen, zalen, ruimtes.... en het is er muis, maar dan ook muisstil. Zelfs de muizen maken hier geen lawaai, angstig om de sereniteit te verbreken.
We bezoeken de keuken, het werkterrein van broeder Kurt. Een semi professionele keuken. Vroeger werd er ook gekookt voor de mensen in het gasthuis, maar door de te strenge HACCP normen is dit een onmogelijke taak geworden.
We maken kennis met broeder Bruno, van Italiaanse afkomst, die net uit het kippenhok komt. Hij heeft deze namiddag zoete broodjes gebakken en is niet helemaal tevreden. Als hij hoort dat Serge vroeger bakker was, neemt hij ons terug mee naar de keuken en volgt er een leuk gesprek over bloem, gist, ovens met en zonder hete lucht. Het doet me plezier Serge te zien openbloeien bij dit gesprek. Ik ben even vertaler van diens. Ondertussen komt ook broeder Gauthier binnengewandeld in de keuken.
Onder de broeders heerst er een echte ongedwongen kameraadschappelijke sfeer. Er wordt flink wat geplaagd en ook wel gelachen. We krijgen de refter te zien van de broeders, net naast de keuken en Kurt vertelt ons hoe de maaltijden gebeuren. Vader abt zit in het midden van de tafel, al de rest mag plaats nemen waar ze willen. Eén broeder zit aan een tafel apart en terwijl de anderen eten, leest die voor uit een krant, een tijdschrift of een boek. Meestal gaat het om belangrijke gebeurtenissen. Er is een tv in de studieruimte van Kurt en Stefano, maar die wordt maximaal drie maal per jaar opgezet. Geen cosy salon met zetels... De broeders gaan niet naar de kapper, maar worden hier door Stefano of door Kurt geknipt. Stel je geen sjiek salon voor, eerder een borstelkot waar een spiegel hangt, een houten stoel. Geen wastafel te bespeuren en ook geen haardroger.
Broeder Charbel (van Libanese afkomst) nodigt ons uit om naar zijn werkatelier te komen kijken. Hij is gespecialiseerd in iconografie. Heeft er studies voor gedaan en sinds 2011 is hij in de leer om zelf iconen te maken. Hij geeft ons uitleg hoe een icoon gemaakt wordt. Het engelengeduld dat die man heeft ! Onvoorstelbaar. Naast zijn werkruimte heeft hij een ganse kapel iconografisch ingetekend en gekleurd. Hij is er twee jaar aan bezig geweest. Hij is stilaan een expert in de materie aan het worden en werkt op bestelling voor verschillen abdijen over de ganse wereld en ook voor een kerk in Gent. Onderaan de pagina kan je een ganse fotoreeks van de iconen van Charbel bekijken.
Tegen dat we het goed en wel beseffen is de tijd om en is luidt de klok om naar de Vespers te gaan. We worden uitgeleide gedaan via de zijkant van de gaanderij en zijn Kurt enorm dankbaar dat hij ons een inkijk gaf in het slot. De dag kan niet meer stuk voor ons, en ik mot eerlijk zijn... we zijn onder de indruk. We reppen ons snel naar het winkeltje waar de iconen van Charbel te koop staan. Ik koop er een mooie voor in de eetkamer.
De vespers zijn snel voorbij deze keer, want geen eucharistie.
Ik neem mijn icoon mee naar de eetzaal met de hoop dat broeder Yves het wil wijden na de maaltijd.
Rijstsalade met erwtjes (niet gaar), stukjes tomaat en af en toe een verdwaald stukje ananas. Gelukkig is er kaas en brood.
Na de maaltijd vraag ik aan Yves of hij mijn icoon wil zegenen. Hij doet het met alle plezier, en de zegening gaat voor 48 uur in volle werking. De eucharistie morgen zal deels voor mij zijn zegt hij, door de wijding van mijn icoon. Ik krijg een kruisje en een zegening.
Het Salve Regina klinkt deze avond nog mooier dan anders. We sluiten de avond af met een Orval op de kamer. We blikken blij terug op de week die veel te vlug voorbij ging, maar we boekten deze middag al onze kamer voor volgend jaar.
Bedankt iedereen om me te lezen en te reageren. Love You All ! Maar van Pietekootje hou ik het meest.
 |
| Iconografisch kersttafereel door Charbel gemaakt. |
 |
| Paastafereel |
 |
| Het eerste icoon van Charbel 2011 |
 |
| Werkmateriaal, alles van natuurlijke oorsprong |
 |
| Broeder Charbel |
mooi geschreven x
BeantwoordenVerwijderen