Orval   Woensdag 17/11/2021

Om iets voor vijf word ik wakker en besef ik dat ik net te laat ben om me klaar te maken voor het nachtoffice.  Geen erg, ik draai me om en dommel terug in tot de wekker me om 6.45u uit mijn slaap haalt.  De man in de kamer naast mij weet ook een aardig potje te snurken, en het komt door de muren door.  Ok, het zijn niet de dikste muren hier.  Voor mij geen probleem want ik weet dat ik 's nachts ook best wat bomen neerleg.

Gisterenavond na het eten kwam broeder Bernard-Joseph even langs in de refter.  Mijn hart maakte een klein vreugdesprongetje.  In de voorgaande jaren was het ofwel hij of broeder Yves die altijd de service bij de maaltijden verzorgde.  Sinds zijn benoeming tot superieur heeft hij wellicht minder de kans om nog te werken in de refter.  Ook broeder Yves zien we niet meer, wellicht ligt het aan de leeftijd, hij is ondertussen toch ook al 87, leeftijd waarop menig onder ons al lang op pensioen zijn.  Geen pensioen voor de brave zielen hier, ze blijven steeds doordoen. Ondertussen vernomen dat broeder Gaëtano in een rusthuis verblijft.  De zorg voor hem werd te zwaar, maar er wordt om de zoveel tijd gevraagd voor hem te bidden.  Je vergeten doen ze hier niet.  Bij het einde van het ochtendgebed als de broeders zich naar het slotklooster begeven krijgen we een vriendelijke groet van broeder Yves. 

               

Het is iets over negen, en de mist daalt neer over de abdij, net alsof ze iets te verbergen heeft.  Even zou ik graag een tijd/ruimte reiziger willen zijn en me zelf terugbeamen naar de beginperiode van de abdij, toen het nog in de oude vestiging was, nu te bezoeken als ruïne, en het het hier vol liep van de monniken.  Welke sfeer heerste hier toen?  Op hun hoogtepunt waren ze hier met meer dan honderd, dat moet nogal wat geweest zijn.  Ik kan me het nauwelijks voorstellen.  Momenteel zijn ze hier met nog met acht.  Nieuw bloed is dus meer dan welkom.  Iemand die zich geroepen voelt?

Even een lijntje naar het thuisfront om te weten of alles en iedereen in orde is.  Ik ben blij pietekootjes stem te horen.  Net over tien komt Peter de kamer binnen, ik mag deze morgen als eerste de Reiki behandeling ondergaan.  Ik val wellicht in herhaling, maar na een paar momenten doezel ik al terug weg en geniet volop van de kracht en de warmte die me diep raakt.

Het nespresso apparaat slaat net op tijd aan en schenkt ons twee liefdevolle kopjes koffie, hartversterkend vooraleer we naar de middagdienst gaan.

Bij het einde van de dienst komt broeder Yves naar ons toe, we zitten gewoontegetrouw op de eerste rij, begroet ons en zegt, "Jullie zijn niet veranderd, eeuwig jong".  Leuk om te horen en het maakt een mooie dag nog mooier.

Madonna met kind in de refter

In de refter staan de tafels al weer klaar om ons te ontvangen voor het middagmaal, naarmate de week verder gaat zijn we precies met minder.  Ah, het kan me eigenlijk niet schelen, ik zou hier zelfs heel alleen kunnen zijn. (Maar met de compagnie van Peter is het natuurlijk wel leuker)

Op het menu vandaag, groene groentesoep, onmogelijk te bepalen welke groenten er deel van uit maken, het is een mix van alles heb ik de indruk.  Zoals gewoonlijk zijn de kruiden er ver van gebleven.  Als hoofdgerecht is er boeuf bourguignon, met champignonsaus en gestoomde aardappelen.  De patatjes zijn zo gesneden dat ze er uit zien als frietjes, zonder langs de friteuse te zijn gepasseerd.  Als dessert zijn er clementines.

Felicis Fortunatis
Vloeibaar geluk in flesjes

We lopen even tot de St.Janskapel, waar we terug wat shots inblikken voor het filmpje.  Het wordt leuk, ik kan jullie dat alvast verzekeren  Na het schieten van het materiaal is het al bijna tijd voor Reiki. We zijn net  op tijd klaar om naar de brouwerij te gaan, ik mag de bakken bier die ik maandag bestelde vandaag gaan ophalen.  Je moet het bier minstens twee dagen op voorhand reserveren,  de nummerplaat van je auto opgeven en alsook het tijdsslot bepalen wanneer je erom wenst te komen.  Allemaal heel omslachtig. Je moet ook de QR code van in de bevestigingsmail kunnen voorleggen. Ik had nog geprobeerd om er makkelijk vanaf te raken door te zeggen dat ik hier de ganse week logeerde, maar dat mocht niet baten.  No reservation = no beer. 

Bij het terugkomen zagen we dat de deur van de bottelarij openstond en zijn we toch stiekem even binnengewipt om het te aanschouwen.  Veel hebben we niet gezien want op heterdaad betrapt.  Geen standje gekregen maar toch vriendelijk verzocht om verder te gaan.  Koffie en koekjes in de wachtzaal om te bekomen van al die emoties.

Ik ben benieuwd wat het avondeten ons zal brengen want ik krijg een hongertje.  Na de vespers is het meteen doorgaan naar de refter, de dienst heeft zo te zien wat langer geduurd vandaag.  In de wachtruimte leer ik Peter foto's en filmpjes uitwisselen via Airdrop.  We doen het daar want de wifi is daar het sterkst van het ganse domein.

We krijgen deze avond terug een pastaschotel (penne) met gegrilde ham en knolselder.  Simpel maar lekker en gelukkig is er brood en kaas van Orval.  Het is broeder Bernard-Joseph die deze avond van dienst is en bovendien legt hij dan nog mijn lievelingsmuziek op. "Je te chante Dieu" van de groep Gospodi.  Beluister hier Gospodi : Gospodi - Veruyu  (het is niet wat we hier deze avond hoorden, maar het geeft je wel een idee)

Buiten op de vensterbank staat ondertussen een flesje Orval stilletjes te koelen en staat het te wachten om deze avond geopend te worden na het avondgebed. Alweer een dag die voorbij is gevlogen.... ondanks het bijna niets, gaat de tijd hier snel.