Final blogje camper reis Zweden

 Ik heb jullie even laten wachten op een vervolg van de blog…. Wat een leuke reacties heb ik mogen lezen van jullie. Ze waren hartverwarmend en daarvoor mijn welgemeende dank. Ik vond het echt leuk om jullie inkijk te geven in onze eerste stapjes op reis met een mobilhome. 

Donderdagnamiddag zijn we via de snelweg naar Trelleborg gereden, naar Trelleborg strand. Daar waar we onze eerste nacht op Zweedse grond hadden doorgebracht. Ik had de avond voordien een plaatsje op de camping geboekt via internet, maar we slaagden er  niet in om online de betaling te vereffenen.  Pietekootje wist zijn code niet meer en in mijn bank app kon ik enkel betalen als ik de kaartlezer gebruikte  , maar die lag natuurlijk thuis. Na wat heen en weer gemail met de administratieve dienst van de camping kreeg ik mijn boeking op orde op voorwaarde dat we die onmiddellijk bij aankomst zouden betalen.

 Vrijdagmorgen mochten we in feite wat uitslapen, maar wie pietekootje een beetje kent weet dat hij geen langslaper is en bijna voor dag en dauw, samen met de vogeltjes opstaat. (Vandaar zijn koos naampje pietekootje).  De airfryer doet voor de laatste keer dienst en op het gemak eten we buiten met de zon op ons bolleke. De camping ontwaakt stilaan, en de caravan die recht voor ons stond is in alle vroegte deze morgen vertrokken. Wellicht hadden zij een plaatsje op de eerste ferry.

Onze ferry vertrekt pas tegen 15 uur, dus hebben we rustig de tijd om ons klaar te maken en de camper volledig op te ruimen en zo goed als volledig te poetsen, niet dat hij heel erg vuil is want dagelijks werd er geveegd en om de andere dag gedweild.

We moeten de camping ten laatste tegen 12 uur verlaten en de ferry terminal ligt op maar 5 km van de camping, dus no stress. We passeren eveN langs het sanistation om grijswater te lozen en het cassettetoilet te ledigen.  Nog even langs de receptie om de acces badges af te geven en we kunnen richting ferry terminal rijden.  Makkelijk gezegd dan gedaan want de gps herkent het adres niet, ik weet ongeveer waar  we moeten zijn en op goed geluk rij ik er met nog hulp van Google Maps op de gps, naartoe. De twee gps toestellen spreken elkaar tegen en ik waag het er op mijn instinct te volgen. Weet dat ik nul de botten oriëntatievermogen bezit.  Maar kijk, af en toe moet je toch toegeven dat je het goed hebt ingeschat en we rijden via een kleine omweg de haven binnen  het is er niet goed aangegeven waar je moet rijden maar zie in de verte een camper staan en waag het erop.

We kunnen meteen zelf inchecken en doorrijden naar park B54, laan 74.  Er staan een viertal voertuigen voor ons, het is net over twaalf en hebben dus tijd zat om te lunchen.  We lunchen binnen de camper, want plaats om tafel en stoelen buiten te zetten is er niet  overal rondom ons zie ik mensen hetzelfde doen. We lunchen op het gemak en in een wip is de afwas ook gedaan.  

We zitten nog even te praten als voor ons de wagens plots in gang schieten en de ferry mogen oprijden. Wij natuurlijk nog niet klaar, inderhaast de tafel opklappen, plaats nemen achter het stuur en vertrekken.  Met enige vertraging rijden we de ferry van TTline op en volgen de slang tot op dek vijf. In tegenstelling  tot de vorige ferry staan we buiten op het dek. Van zodra je geparkeerd staat, afschuwelijk dicht op elkaar, moet je de wagen verlaten en naar de lounges gaan.

We zitten duidelijk op een iets oudere boot, maar de lounge is ok, hoewel de zeteltjes niet super comfortabel zijn om 6u30 in te zitten.  We vinden een plaatsje aan het venster en er zijn gelukkig stopcontacten.  Mathilde gaat op haar tapijtje liggen en dommelt snel in slaap.  

We zijn dan wel aan boord, maar moeten nog anderhalf uur wachten voor vertrek. Klokslag 15 uur verlaten we zachtjes de haven van Trelleborg, en laten we Zweden achter ons, richting Rostock in Duitsland.  Er is duidelijk wat meer golfslag en dat is te voelen tijdens de eerste drie uur van de reis want er is veel meer deining. De stabilisators van de ferry doen wat er van hen verwacht wordt en iets na 21u30 meren we aan in Rostock.  Het duurt nog een kleine 45 min vooraleer we van boord kunnen en ondertussen is het al flink donker.

We verlaten de ferry en rijden door tot aan de Duitse douane, maar kunnen doorrijden zonder controle, een wagen voor ons wordt wel even aan de kant gezet. Zo te zien hebben wij onschuldige smoeltjes en blinken de aureooltjes flink in het donker.

Omdat de rit Rostock naar Brugge in 1 keer voor mij niet te doen is, besloten we gisteren al om na het aankomen nog een kleine twee uur door te rijden.  Er is gelukkig op dit late avonduur weinig verkeer en we komen goed weg.  We worden door enkele snelle bolides ingehaald want er is geen snelheidsbeperking.  Je ziet de auto’s in de verte aankomen en voor je het weet zie je in de verte de achterlichten in het donker vervagen. Stilletjes ben ik jaloers op de snelheid die ze maken en wou ik dat ik ook zo snel kon rijden. Het is mijn droom om eens in een krachtige wagen te zitten en aan grote snelheid over de weg te sjezen. Heerlijk lijkt me dat.  Tegen 1 uur is het genoeg geweest en we vinden een plaatsje op een wegparking voor een korte nacht. Nog even de koelkast op gas zetten, zodat hij verder blijft koelen.

Om kwart voor zes gaat de wekker en na een korte stop in de badkamer van de camper en het dichtdraaien van de gasfles kunnen we weer de weg op.  We rijden een paar stations verder tot een hongertje dekop op steekt en we even stoppen voor ontbijt en een sanitaire stop.  De sanitaire stop wordt even uitgesteld want toiletten te vies om op te gaan zitten.

We moeten ook nog de gasfles opnieuw opvullen.  We hebben gekookt, en de frigo draaide ook even op gas dus ik vermoed dat die fles wel voor een derde leeg zal zijn. Tot mijn grote verbazing kan er net geen halve liter gas in de fles. Kostprijs, 54 kronen. Best wel zuinig geweest dus.

Rond de middag rijden we even af van de snelweg naar een mc Donalds.  We gaan zelden naar een fastfoodketen en zijn dus niets vertrouwd met de bestelzuilen.  

Martin wil een filet o fisch menu met drie potjes mayonaise.  Ik tik dus op wat ik vermoed drie potjes mayo, maar bestel zonder dat ik het besef drie keer dat menu, en dan komt mijn bestelling nog erbij.  We staan niet stil bij het af te rekenen bedrag, en pas nadat het ticket is afgedrukt merk ik de fout. Ik begeef me naar de juffrouw achter de balie en zeg dat ik een fout maakte. Ze moet even haar manager erbij roepen, maar die kan niets doen. Tussen niet kunnen en niet willen is er een hemelsbreed verschil. Enfin, het is niet erg, er zijn erger dingen op de wereld.

Er is vlot verkeer op de weg en kunnen goed doorrijden, lees Max 95 per uur want de camper zuipt er aardig op los. We komen tot het besef dat we niets in huis hebben om te eten en ik beslis om even halt te houden bij Colruyt Aalter.  De winkel ligt net naast de autosnelweg en op de parking kan ik makkelijk onze mobilhome kwijt. Het is een prettig weerzien met enkele collega’s.

Omstreeks 17 u komen we aan bij Cedric en Brian, waar de camper mag overnachten.  Ik mag even de cassette omspoelen bij hen en we kunnen de camper leegmaken…..morgenvoormiddag moet hij binnen.

Wat een leuke reis is dit geweest……Ohja…..voor ik het vergeet…..we reserveerden de camper al voor volgend jaar 😜.  Misschien val ik jullie dan weer lastig met een blog.  

Dikke kus en warme knuffel van ons twee aan iedereen  

See you, love you, miss you