Met de meubilheume naar Zweuden. Dag 8

 Na een alweer zalige nacht fris en monter opgestaan. De ochtendroutine verloopt zoals gewoonlijk.. Martin die al veel vroeger wakker is dan ik checkt in de douche de temperatuur van het water. Heel voorzichtigs laat ik me uit het bed glijden en probeer Mathilde mee te krijgen, ze verstopt zich echter nog wat onder de donsdeken, teken van :”laat me gerust, ik wil nog slapen”.  Even onverbiddelijk als mijn vader sleur ik haar op een zachte en diervriendelijke manier uit bed om een eerste ochtendwandeling te beginnen. Ze heeft duidelijk echt geen zin, nauwelijks uit de camper zet ze zich neer voor een nummer 1 en een halve meter verder voor een nummer 2, waarna ze op een koddige manier haar kont keert en terug wil naar de camper om op haar fluffy kussen in te dommelen.

We zitten op het verste punt van onze reis, we gaan niet hoger dan Årjang. De wil is er wel, maar de tijd niet.  Na de afwas en het oprollen van het grondzeil is het tijd om te vertrekken.  We passeren langs het sanistation om het grijswater te lozen en trekken daarna naar de receptie om uit te checken.  Monique staat aan de balie.  We hadden alles al op voorhand betaald en dus rest er enkel nog afgerekend te worden voor de was en de droogkast. Met 80 kronen zijn we er vanaf.  

We vragen aan Monique of het mogelijk zout zijn om een foto te maken met haar en Staf. Ze zegt dat hij net vertrekt voor een boodschap. Ze neemt terstond haar telefoon en even later komt hij terug de parking 

opgereden.  Is dat niet chic?  Hij neemt mijn gsm ter hand en zegt : “ik zal die wel  pakken want ik heb een selfie-arm”.  We praten nog even na, maar Staf moet er echt vandoor….  Het afscheid is hartelijk, en we beloven terug te komen, want het is een super mooie camping, geweldig net sanitair, en de uitbaters, gewoonweg top!  We rijden de parking af en volgen de onverharde weg gedurende 2 km tot aan de rijbaan. Het is net alsof je terug in een andere wereld komt. Het is weer wennen aan auto’s, vrachtwagens die voorbij razen. 

We nemen terug de tijd om,langs de kleine baantjes te rijden want het is zo leuk om het mooie landschap in je op te nemen.  We rijden langs grote bossen, die oneindig lijken, uitgestrekte meren, jammer  genoeg zonder plaats om even halt te houden.

Na een snelle tankbeurt, we willen echt niet zonder diesel vallen in the middel of Sweden, rijden we op een gematigd tempo naar de vorige bestemming.  We komen voorbij een groot koopcentrum met verschillende grootwarenhuizen naast elkaar.  We opteren deze keer voor COOP.  Het is een grote winkel waar ze dus praktisch alles hebben.  We zoeken nog tenthaken om de luifel extra vast te leggen, maar ook daar vinden we er geen. Er is in de buurt geen doe het zelf zaak. We zullen ons dus verder behelpen met de schroevendraaiers.

 Dreft heet hier Yes, en ineen andere gang vinden we de heerlijke marmelade die mijn nicht Hilde ons voorschotelde.  Daar het rond de middag is, besluiten we hier te lunchen.  Na een kleine pitstopwandeling voor Mathilde hernemen we de weg naar Lisebergbyn.  

We hebben besloten om onze stappen terug te keren, richting het vaderland, maar ook omdat we toch wel een grootstad willen bezoeken.  Die grootstad wordt Göteborg en die is vanaf de camping makkelijk te bereiken met de tram. De tramlijn loopt hier op 300 m van de camping. Morgenochtend trekken we met Mathilde en haar rugzak de stad in. We verblijven hier drie nachten  

We tanken eerst vers water en ledigen de cassette vooraleer we onze plaats, 76, innemen. Het parkeren gaat vlot en we hebben de keggen nodig om ons waterpas te zetten.  Dat klinkt makkelijker dan het is, vooruit, achteruit, vooruit, klein beetje achteruit…. Enfin, het komt bijna goed, er zit een verschil van 1 graad op.  Een camper iets verder heeft een automatisch hydraulisch systeem, die zichzelf waterpas zet.  Easy peasy!

Als we geïnstalleerd zijn zien we twee rijen verder onder ons een Turks feestje van start gaan. De bbq zorgt voor een vergroting van het gat in de ozonlaag, alle muggen blijven gegarandeerd op afstand door de hevige rookontwikkeling. De muziek, stijl Vlaamse schlagers maar dan in het Turks, gaat een paar hoger. De luide muziek komt uit een zware bmw die net voor de bbq geparkeerd staat. Alle mannen zitten of dansen terwijl de dames continu in de weer zijn om de heren te bedienen.  Ze huppelen van hot naar her, met drank en schotels. Als de heren aan tafel gaan, blijven zij druk verder doen.  Ondertussen genieten wij van een gin tonic met hapjes.

Martin slaat aan het kokkerellen, deze avond verse pasta met groentensaus en gehakt, vergezeld van een glaasje rosé.  Alweer superlekker. Mathilde ligt languit te genieten van de zon tot het te warm wordt en ze even de koelte in de schaduw opzoekt…. En zo loopt ze heen en weer tussen het grasperk in volle zon en de schaduw van de tafel onder de luifel.

We doen een poging om het nieuws te bekijken, maar het internet is overbelast…. Dus maken we het anders gezellig  

,