Naar Zweuden met de meubilheume dag 2 en 3

 Na de zalige nacht bij Lutske’s theetuin, rijden we richting Bremen. Vandaag een flink eindje rijden, en wie me kent weet dat ik geen lange afstanden kan rijden. We moeten dus af en toe eens stoppen. Maar met een camper stop je natuurlijk waar en wanneer je wil. 

Ik begin de camper goed te kennen, het rijden gaat vlot en ik zit met de ijdele hoop dat we weer zo vlot kunnen parkeren als gisteren en dat het uitzicht ongeveer even mooi is. 

Bremen is een behoorlijk grote stad. De gps wijst ons mooi de weg maar we interpreteren een verkeersbord verkeerd en moeten daardoor een toertje blok doen, dat toertje blok is wat groter dan bij ons, en ik slaag er dan ook nog eens in om in de trambedding te rijden.  Er komt gelukkig geen tram af en dus komt pietekootje er met een korte schrik 😬 vanaf  

Rond 1800 uur komen we aan om de camperplaats Oase, dat deel uit maakt van het Arthotel. We rijden de camperplaats op. Hoop op een mooi zicht direct foetsie. We weten niet waar we mogen staan dus kiezen we lukraak een vlak plaatsje. We gaan ons toch even aanmelden bij de receptie van het hotel. Een vriendelijke zuid Afrikaanse ontvangt ons met open arm en in goed Frans legt ze ons fijntjes uit dat we zeker niet op plaats twee mogen staan omdat een vaak terugkerende gast steeds die spot wil. We mogen aan de andere kant staan op nummer 4. We willen betalen met de kaart voor de overnachting, maar ze nemen alleen cash voor de camperplaatsen. Wie heeft de dag van vandaag nog geld op zak in een alsmaar sneller evoluerende digitale wereld? We krijgen de uitleg dat het maar drie minuutjes lopen is naar de Sparkasse.  We verplaatsen eerst onze camper. Euh, dat is dus makkelijker gezegd dan gedaan want de camperplaats staat zo goed als vol eik moet achterwaarts parkeren tussen twee mobilhomes die er reeds staan. Slik, stresstesten op 1000 maar na twee pogingen parkeer ik feilloos met wat hulp van pietekootje. 

We sluiten de elektriciteit aan, enfin, dat proberen we maar het punt ligt net te ver en de kabel is net die twee meter te kort. We zoeken een ander punt, maar moeten onze kabel onder de andere campers doorschuiven. Maar alles komt goed. Wij op weg naar de bank om wat cash af te halen. Drie Duitse minuten zijn gelijk aan een kwartier wandelen aan mijn tempo. Ik zal het voelen straks. 

Op de terugweg komen we voorbij een kleine supermarkt Netto. We wippen even binnen om nog wat zaken in te slaan voor de reis.  Er is hier geen Colruyt dus moeten we wel bij de concurrent op bezoek. Geen al te gezellige winkel. In de bakkerij is brand  geweest hangt uit op een verfrommeld papier aan de broodsnijmachine, dus nauwelijks brood voorhanden. We vinden het nodige en een beetje moe maar blij kunnen we beginnen aan de aperitief. Een gin tonic doet ons alle stress en zorgen vergeten. Via de tablet kijken we naar het nieuws en buigen ons nadien over onze Salade Nicoise die pietekootje met liefde heeft klaargemaakt. Een fris glaasje rosé dabei ist herlich. 

We willen vroeg door morgenvroeg, dus maken we het niet te laat. 

Dag 3

Hoewel de camper in het midden van een drukke straat stond hebben we een zalige nacht gehad. Geen lawaai gehoord. Pietekootje zet koffie terwijl ik me was en algauw zijn we klaar om te vertrekken. Eerst nog de toiletcassette ledigen. Gevoelige lezers, sla de volgende zinnen maar over. We hebben afgesproken dat we geen grote boodschap doen in de camper. Kwestie van geurtjes te voorkomen. Omdat extra gewicht ook zorgt voor hoger verbruik is het dus raadzaam om dat af en toe te ledigen. Met een paar blauwe handschoenen baan ik me een weg naar het sanistation.  De dop eraf en de boel ledigen. Proper uitspoelen en vullen met twee liter vers water. Daarin een zakje blauw spul dat de meeste geurhinder moet tegengaan, maar die de boel ook biologisch afbreekt. 

Als we op het punt staan te vertrekken zie ik een rood lampje flikkeren op het bedieningspaneel van de camper. Oh neen paniek, wat nu gedaan?  Ik heb een vermoeden maar voor de zekerheid neem ik toch nog maar eens de handleiding om te zien wat het mogelijks is. Sven had het wel uitgelegd hoor, maar verkeerd mapje in de verkeerde lade in mijn hoofd…Mijn vermoeden wordt bevestigd. De tank van grijswarter is ook vol. Grijswater is het afvalwater dat niet tot het toiletcircuit behoort. We moeten die dus ook laten leeglopen. De afwatering zit onder het rechterachterwiel en die bedien je doormiddel van een trekhaak. Ik manoeuvreer de camper tot bij een afwateringsput. Op 5 cm na sta ik juist. Ik trek aan de haak  en zie een waterval naar beneden komen, net naast het putje. Gelukkig loopt het wat af en het meeste beland er toch in. 

We vertrekken richting Rostock waar we plaatsen hebben gereserveerd voor de ferry van TTline naar Trelleborg. Hoewel het maar een kleine 250 km is, geeft de gps aan dat we er pas tegen 12.30 gaan toekomen. Ik sla lichtjes in paniek (alweer) want als we op de weg file hebben, dan missen we letterlijk en figuurlijk de boot. Na een snelle tankbeurt beslis ik om even door te sjezen en niet te letten op het verbruik. 5 min later is er al file. Dat begint hier goed. Mijn stresslevel gaat nog wat de hoogte in, en ik zie dat het bij Martin idem is.  Al bij al valt het nogal mee, en even later rijden we vlot door naar de volgende file. Ein ‘stau’ wie man sagt. 

Ondanks de druk beslis ik even te stoppen op een parking en stel de gps opnieuw in. We slaken een zucht  van verluchting. De reistijd werd plots met anderhalf uur ingekort. Geen idee aan wat het lag, maar we zijn er maar wat blij om. Het stressniveau is in één ruk volledig gedaald.  

We komen na een leuke rit en ruim op tijd aan in de haven van Rostock.  We lopen even lang bij de balie van TTline. We hebben geboekt bij hen voor de overzet, maar boekten geen stoelen. We kregen deze week een mail dat we stoelen konden boeken voor 79€. Met de kaart is het snel geklaard. Ale. Dat dachten we toch. Blijkt dat we stoelen gereserveerd hebben via Direct ferries, en zij kunnen dat niet terugvinden. We not happy. Maar de man aan de balie kan niets voor ons doen, we moeten het maar aan boord regelen. 

We schuiven aan in de lange rij voor de check-in. Je zou verwachten dat het snel gaat, maar we schuiven ongeveer 45 min aan voor het onze beurt is. Op een digischerm moet je nog wat gegevens invullen en je boarding pass wordt afgedrukt. Opnieuw aanschuiven op gate 53, laan 7. Volg de camper voor jou en je komt wel terecht. Het vertrek is voorzien voorzien om 14 uur. Pas om 13.45 rijden we de ferry binnen en een vriendelijke matroos laat ons zo dicht mogelijk bij de camper parkeren vlak voor ons. Millimeterwerk. 

We nemen wat spullen mee en laten Mathilde in het hondenhoekje aan boord een plasje doen. Oef… toch alweer een zorg minder. Ik heb geen trekker en dweil in mijn tas voor gebeurlijke ongevallen.  We hebben geen zitplaatsen zogezegd, maar algauw vinden we een lounge waar we kunnen zitten, mits het nuttigen van een drankje. 

Ik schreef deze blog terwijl we richting Trelleborg varen. Laat gerust wat reacties achter en zet er aub je naam bij  zo kan ik ook wat volgen wie me leest

Tot morgen 😀