resa runt i sverige med husbil dag 3 och 4

 Dag 3

Op de ferry naar Trelleborg maken we kennis met een mooie Zweed. Staalblauwe ogen, mooi getrimd baardje. Hij valt bij ons beiden in de smaak, totdat hij ons coke aanbiedt. We kijken elkaar vreemd aan maar zeggen dat we not into drugs zijn. Hij kijkt ons op zijn beurt vreemd aan en begint te lachen. Hij bedoelde coca cola. Hij had een ganse tray mee op de boot en had geen zin om die allemaal terug mee te zeulen. 

Nog iets vergeten te vertellen over de tijd dat we stonden te wachten in laan 7 om de ferry op te rijden. Komt er plots een man aan het venster van de camper staan. Ik doe mijn ruit naar beneden en de redelijk knappe man vraagt of we Nederlands spreken. Ik bevestig en hij vraagt me of wij boarding passen hebben voor de ferry. Klaarblijkelijk is er bij zijn check-in aan de terminal iets fout gelopen want hij had niets ontvangen. Hij zegt dat hij er wel op zal mogen want hij heeft bewijs van betaling.  Ik raad hem aan om toch even terug naar het digischerm te lopen. Hij zegt dat hij dat misschien nog wel gaat doen, maar loopt dan gewoon terug naar zijn camper. Hij is van het Antwerpse, maar woont in Roosdaal bij zijn vriendin. 

Even later zie ik hem toch terug richting check-in lopen. We blijven ondertussen gespannen afwachten tot we mogen inschepen in de buik van de ferry. De man komt terug en loopt weer eens bij ons langs om te zeggen dat hij zijn boarding pass heeft, maar dat er niet opstaat in welke rij hij moet staan. Ik zeg dat hij er niet moet mee inzitten. Hij heeft pasjes, en er is sowieso plaats voorzien. Op het promenade dek zien we hem terug met twee schattige hondjes en niet al te schattige vriendin. Ik vind niet direct de juiste woorden om haar te omschrijven, maar ze is vriendelijk, dat wel. 

Bij het signaal dat we terug naar de wagens mogen veert iedereen recht en reppen we ons allemaal naar het dek waar de wagens staan. Deze keer nemen we de lift, ik ben daarnet bij aankomst de zes dekken met de trap naar boven gekomen. 

We kunnen redelijk snel van de ferry, en volgen de lange lijn campers, auto’s en vrachtwagens die via de neus van de boot het Zweedse vasteland binnenrijden. De weg om uit de haven te rijden is lang en we zien de aanlegsteigers van verschillende rederijen vooraleer we aan de douane komen. We hebben Mathilde vooraf al ingeklaard bij de douane, dus zouden we zonder problemen door de ‘Nothing to declare’ zone moeten kunnen rijden.  Iets verderop staat een beeld van een Zweed, mooi gebouwd, helderblauwe ogen, licht blond baardje, oorring en piercing in het linkeroor, een blauw uniform met bijpassend hoedje, geel hesje met daarop DOUANE. 

Ik laat mijn ruit zakken want hij zwaait gretig naar mij. Hij vraagt wat we komen doen en waar we gaan. Ik zeg dat we Zweden bezoeken en ook familie. Hij vraagt wie het is en waar ze wonen. Dan merkt hij plots Mathilde op, zijn blik wordt wat zuurder en hij begint een pak vragen te stellen. Ik moet de pas tonen, de aanmeldingspapieren…. Oef we zijn met alles in orde en ik hoop te mogen doorrijden maar er komt nog een vragenlijstje. Of we iets aan te geven hebben van drank. Ik zeg dat we een fles gin en een fles whisky mee hebben, en hoop vurig dat hij de kasten niet opentrekt en een kleine stock aan whisky en gin bovenhaalt. Mijn engelengezicht doet wonderen en we mogen doorrijden. Halleluja!!

Van de haven naar de camping waar we gereserveerd hebben is het maar een kwartiertje rijden. Omdat we aankomen als de receptie reeds is gesloten kregen we daarom een sms met wat we moeten doen bij een ‘late aankomst’. We kregen een code om een sleutelkast te openen met daarin de sleutel voor de brievenbus met daarin een enveloppe op onze naam. We vinden wat we zoeken en rijden naar onze plaats. Er zijn honderd plaatsen vrij en ons plaatsen ze in een vol veld naast een grote caravan. Ik mag weer achteruit manoeuvreren maar met de hulp van de convoyeur gaat het feilloos in 1 keer. 

Hoewel het al over 21 u is is het nog net te doen om buiten te aperitieven. Maar om te eten zal het te frisjes zijn. We hebben voor het eerst de luifel kunnen openzetten. Sven heeft gevraagd die niet helemaal open te draaien dus doen we dat niet. Terug indraaien is dan een titanenwerk en komt het zelden goed. 

We proberen de schotelantenne eens, we krijgen die makkelijk omhoog (gaat automatisch) maar krijgen niets te zien op tv. De WiFi op de camping is niet sterk genoeg om te streamen, en na een warme knuffel en nachtzoen zoeken we ons bedje op.

Dag 4

Zalig geslapen maar pietekootje werd vroeg gewekt door de kraaien op het dak van het badhuis en op de omheining naast de camper. Natuurlijk hoorde ik weer niets.  Martin gaat als eerste douchen.  Bij inchecken kregen we twee bankkaarten met daarop vijf douchebeurten van 30 sec. Voor het douchen heb je die kaart dus nodig. Even voor het elektronisch oog houden totdat het groen wordt, van zodra je dan de douchekraan opent heb je dertig seconden water.  Snel zijn is de boodschap. Aan waterverspilling doen ze hier niet.  Ook om van het toilet gebruik te maken heb je de kaart nodig. Nog een geluk dat de deur niet openzwaait na dertig seconden op de pot.

We nemen de tijd om rustig te ontbijten met een eitje erbij, kwestie van de dag goed te starten. We wandelen even tot op het strand voor wat foto’s en merken in de verte zwanen op. 

Snel nog even bijtanken want je weet nooit wanneer je een benzinestation tegenkomt.

26,41 kronen per liter is 2,48 euro

Daar we toch wel wat van Zweden willen zien stel ik de gps in om niet via snelwegen naar Malmö te rijden, we ontdekken het land via de kleinere weg.  Mooi, heel mooi. Uitgestrekte velden, en dorpjes met namen die voor ons tongtwisters zijn. Möllevången, Bröddarp, Hököpinge en Käglinge. Je waant je bijna in een rayon van Ikea.

We moeten nog wat boodschappen doen, maar vinden niet direct een winkel op onze weg. Ik vermoed dat van zodra we dichter bij Malmö komen we er wel zullen tegenkomen. Na de zoveelste rotonde doemt plots Imperia Malmö voor ons op. Een heel groot winkelcomplex, waarin verschillende warenhuizen zoals Willy’s en ICA te vinden zijn. 

We ontdekken de winkelketen ICA. De indeling is gans anders als we bij ons gewoon zijn. Groentjes zien er plukvers uit. Champignons allerhande liggen voor het rapen. Gelukkig is er Google translate die ons wat verder helpt.  

Omdat we toch te vroeg zijn om in te checken op de Sibbarp camping beslissen we om even het shoppingcenter te verkennen. Mooie winkels, maar de prijzen zijn navenant.  Martin kan zijn goesting vinden bij een internationaal gereputeerde zaak.

Omdat we Mathilde niet te lang alleen willen laten in de camper houden we het bezoek kort.

We rijden door naar Malmö via onnoemelijk veel rotondes en snelheid aanpassingen. Hier heb je echt alle mogelijke snelheden, 40/50/60/70/80. Het is dus continu aandacht hebben want er staan ook flitspalen.

We komen net iets te vroeg aan op de camping maar ze maken er geen probleem van  we mogen kiezen uit twee plaatsjes, 3 of 23.  De drie lijkt me moeilijk om te manoeuvreren en op de 23 rij ik makkelijk achterwaarts in.  We staan zo,goed als level, dus geen leggen van doen. We halen d3 luifel, tafel en stoelen uit en Martin beslist om het zeilster leggen omdat we op aarde staan.  Geen rustige lunch want de groendienst is met een bosmaaier bezig.

Bummer, bummer, bummer

Het was de bedoeling om deze namiddag naar Malmö te fietsen op de mini vouwfietsen die we speciaal hadden aangeschaft  maar een stomme valpartij zorgt ervoor dat ik onvoldoende flex in de knieën heb om te kunnen fietsen. De camping ligt te ver van stad en bushalte om de stad te verkennen. Het is jammer maar het is wat het is.  We verpozen ons dus op de camping  

Poging van pietekootje om een foto te nemen 

Let op de fancy verlichting die we onder de luifel hebben.

Op het menu deze avond jumbo frietjes met Zweedse entrecote. De frietjes worden in de mini airfryer gebakken die pietekootje speciaal bestelde voor deze reis