Orval dinsdag 15 november 2022

 Koningsdag vandaag.  Ik heb alvast royaal geslapen, sta prinsheerlijk op en hoor in stilte het bazuingeschal dat laat weten dat de douche me kan ontvangen in audiëntie.  Ik werd wakker met de geluiden van Le Roi Danse, gecomponeerd door Lully.  Op koningsdag mag dat wel

Le roi danse

Hier douchen vraagt wel wat organisatie.  De douchecabine is wat kleiner dan ik gewoon ben, en als je de deur volledig sluit, durft ze wel eens openspringen langs de verkeerde kant waardoor de badkamer dan plots een vijvertje wordt.  De toiletbril heeft het ondertussen volledig begeven en ik kan het deksel gebruiken als serveerplateau.

Onze Lieve Vrouw van de Tederheid
Icoon gemaakt door broeder Charbel

Het is behoorlijk fris deze morgen als ik de deur opentrek om naar de vroegdienst te gaan.  Peter en ik kruipen wat dieper in onze jas terwijl we naar de basiliek lopen. Ik hoop dat de groep broeders die hier gisteren aangekomen is ook in de dienst aanwezig zal zijn.  Teleurgesteld zie ik dat we maar met een klein groepje zijn om de Lauden bij te wonen.

Al jaren huist er i n de basiliek een vleermuis.  Misschien zelfs meerder.  Heel af en toe kan je ze zien vliegen, maar deze ochtend was ze vooral heel erg hoorbaar.  Wellicht niet opgezet met de vroege zangstonde riep ze haar ongenoegen uit. 

Rond 10 uur klopt Peter zachtjes op de deur om een Reiki sessie te starten. Ik zeg dat hij eerst aan de beurt mag komen maar hij laat me voorgaan.  Meestal is Reiki zalig en zacht, en soms komt het hard aan.  Deze morgen een heel stevige pijnscheut in de rug tijdens de behandeling, van korte duur, maar toch wel even gevoeld.  Wellicht zit er iets vast, is er iets losgekomen.... de tijd zal raad brengen

De groep die gisteren aankwam zijn allemaal Oekraïnse broeders, katholiek-grieks, verspreid over België, Nederland, Luxemburg, Frankrijk en Duitsland.  Ze zijn katholiek, maar hebben meer affiniteit met de byzantijnse leer. Ze leven meestal apart, soms samen. Om de zoveel tijd komen ze hier samen in de abdij.  Deze middag hadden we het geluk om een deel van hun gezangen te mogen aanhoren.  Telkens voor de maaltijd begint is er een kort dankgebed.  Vandaag vroeg Emmanuel of zij het gebed wilden verzorgen door middel van een lied.  We kregen het "Onze Vader", gezongen in het Grieks.  Ik moet eerlijk toegeven, het was voor mij een kippenvel momentje. Het was zo mooi, ik had tranen in de ogen, en was er echt van aangedaan.  Afsluitend gezongen gebed deze middag was het "Wees Gegroet".

Kastje bij de ingang van de kerk waar de gebedenboekjes te vinden zijn 
voor de verschillende diensten

Op het menu deze middag : Peterseliesoep, lekker maar weer zo dik en goed gekruid.  Als hoofdgerecht spaghetti Bolognaise met stukjes wortel, geraspte kaas van Orval, slaatje en vinaigrette.  Als dessert een chocoladepudding.  De mensen die de tafel dekten deze morgen hebben geen lepel gelegd voor de spaghetti en ik zie velen onwennig met vork en mes snijden in de lange slierten.  Zelf vind ik een lepel ook makkelijk, maar je kan makkelijk spaghetti draaien rond je vork op je bord, zoals de echte Italianen het doen.  Emmanuel komt dan toch rond met de lepels voor iedereen die er eentje wil.   Peter is zodanig van zijn melk of onder de indruk, teveel gekeken naar de schone broeders, dat hij zijn flesje Orval omstoot.  Een ganse plas Orvalbier op de tafel... zonde van het lekkere bier natuurlijk.  Ik geef hem wat servietten vanop tafel, maar een dame brengt terstond een vod om het op te kuisen.  

Op mijn vaste playlist bij Spotify staan onder meer de gezangen van de monniken van Chevetogne. Ze zingen Byzantijnse liederen. Ik hou er enorm van, maar moet dit beluisten als Pietekootje er niet is, want niet zijn favoriete muziek.

Beluister hier Monniken van Chevetogne - Polyeleos

Ook in België is er een bekend kwartet dat Byzantijnse gezangen zingt.  Soms in het Grieks, soms in het Frans.  

Beluister hier Gospodi - Veruyu

Om 15 uur komt Peter voor zijn Reikibehandeling. Niet met muziek maar met natuurgeluiden.  Hij wordt daar heel erg rustig van, terwijl het bij mij eerder omgekeerd is. Zo zie je maar hoe smaken verschillen om kalm te worden. 

Als hij ontwaakt uit zijn roes valt de regen met bakken naar beneden.  Ik maak de opmerking dat ik hier graag eens tijdens de zomer zou komen en Reiki geven buiten op het grasveld.  Wat een unieke ervaring moet dat zijn. Naar goeie gewoonte heb ik mijn nespresso apparaat mee en geniet ik op tijd en stond van een lekker kopje koffie.  Ik houd me verder in stilte bezig, met wat leuke achtergrondmuziek.

Ik vertrek iets vroeger naar de basiliek want ik wil nog wat foto's nemen, maar er zitten al terug mensen en ik wil hen niet storen in hun gebed.  Ik neem wat kiekjes, maar het is behoorlijk donker in de basiliek.

Het oorspronkelijk altaar staat achter de twaalf zuilen die de apostelen voorstellen. Het prachtig altaar, majestueus groot lag te ver van het schip van de kerk, waardoor contact met de gemeenschap verloren ging.  Daarom werd een nieuw altaar meer vooraan in de kerk geplaatst.

Deze avond op het menu lekkere speltsalade met gele, rode en groene paprika, tomaatjes en wortelen.  Natuurlijk is er brood en een sneetje kaas van Orval.  Als dessert een gezonde rode appel.

Na de maaltijd ga ik helpen bij de afwas, het zijn meestal dezelfde personen die je hier ziet.  De dame naast mij komt hier al 25 jaar in groepsverband.  Een andere man 22 jaar.  Voor ons is het de zevende keer, we hebben twee maal moeten overslaan vanwege covid.

Vooraleer we binnengaan in de refter zien we een leuke post op FB.  Ik schiet in een slappe lach.... die echt wel een voortgeduurd heeft... ik kan me niet inhouden en breng zo de helft van onze tafel aan het lachen. Plots weerklinkt een Oekraïens lied en vind ik mijn serieux terug.... toch voor even.... 

Als ik de keuken verlaat loop ik broeder Bernard-Joseph tegen het lijf.  Hij begroet me hartelijk, noemt me bij mijn naam en vraagt hoe het leven is.  We praten even bij en ik zeg dat ik het jammer vind dat er maar zo weinig broeders zijn.  Hij laat weten dat het leven soms wendingen neemt die niet te voorzien zijn en zegt langs zijn neus weg dat ik maar twee stappen verwijderd ben om in te treden, en wanneer ik er denk werk van te maken.  Ik bedank vriendelijk en hij begint te lachen.  Zalige man.