Till Sverige med husbilen dag 14

 

Dear gentle reader,

Mooier kan de dag niet starten, de zon die reeds vroeg door het venster boven de cabine haar warme stralen op je snoetje laat schijnen. Het is de belofte van een schitterende dag, want het is midzomerfeest en we zullen het geweten hebben.

Pietekootje bakt verse broodjes en uit de dolce gust stroomt zachtjes de koffie met als unieke bestemming de mok waar we straks met veel genoegen zalig zullen van nippen. Eerste sterk maker van de dag.

Even weg en weer naar het sanitair blok voor het dagelijkse onderhoud en voor mij een broodnodige scheerbeurt. 

We hadden voor vandaag een bootje geboekt om te gaan varen, maar met het feest in aantocht ga ik dat gaan annuleren bij de receptie en hoop dat er voor morgen nog eentje vrij is. Jammer maar helaas, het zal voor een volgende keer zijn.

Plots zie ik Staf met zijn quad en aanhangwagen de camping oprijden met nog extra lange berkentakken. Hoewel er gisteren al een paar klaar stonden in emmers water is hij er nog wat meer gaan halen. 

Rond 9u30 komen een groep Zweden die hier een vaste stek hebben op de camping naar het centrale plein en de heren beginnen met het versieren van de meiboom terwijl de dames aan de bloemenkransen beginnen voor aan de boom. De bloemen werden met de hand geplukt om en rond de camping en worden nu heel zorgvuldig met binddraad tussen de groene takken geweven. Het zijn vooral senioren die hier aan meewerken.

De jonge meisjes maken bloemenkransjes voor in het haar.  Om 10u30 gaat de meiboom onder gejuich van iedereen de hoogte in en wordt hij geplant.  Nog wat extra versteviging onderaan die met een ferme moker de grond wordt in gemept.  Een vreugdekreet komt uit de menigte en dan is het tijd voor koffie en taart. Voor de vaste residenten op de camping is het gratis, voor de kampeerders wordt een vrijwillige gift gewaardeerd, voor een goed doel. Van een lieve collega, P uit het versmarkt team kreeg ik kronen mee die ik met plezier in het spaarvarkentje stop.

Bijna gans de camping is aanwezig en het is best gezellig, er worden verhalen uitgewisseld en ervaringen. Midzomerfeest brengt mensen samen.

We keren tegen de middag terug naar de camper en nemen een kliekjeslunch, de rest van de pastasalade en de rest van de gebakken zalm.  We doen echt ons best de laatste tijd om gezond te eten.  Martin doet samen met Mathilde een tukje in het ligbed, terwijl ik verder in mijn boek lees.

Om 14.30 u begint de coverband zich op te warmen en geleidelijk aan stroomt gans de camping naar het centrale plein voor het optreden. Het Belgisch koppel zet de namiddag in met een ode aan Luc De Vos, Mia.  De vibe zit goed en gedurende meer dan twee uur brengen ze verschillende stijlen muziek, rock, pop, folk… en het leuke is, iedereen zingt, klapt en wuift mee. 

 De zon brandt lekker door en ik keer toch even terug naar de camper voor een extra smeerbeurtje met zonnecrème. Op algemeen verzoek eindigen ze nog eens met Mia. Wat een heerlijke namiddag was dat.  Terwijl de coverband speelt zie ik Staf en Monique, tegen het sanitair blok geleund staan, genietend van de drukte en de muziek. Ik zit al een paar dagen met een idee in mijn hoofd en loop naar hen toe en vraag of ze voor onze vriendjes Emiel en Louis, zonen van mijn beste vriendin Tine, die grote fan van hen zijn, een videoboodschap in te spreken. Wat is het leuk als een iemand een verzoekje inwilligt en als je weet dat je er twee kids gelukkig mee maakt. 

Een paar campers van ons verwijderd staat een man die gepassioneerd is door het vliegeren. Als kind deed ik dat ook graag aan de kust, met ne plakwaaier op het strand, als er voldoende wind was. In de verte ziet Martin een van zijn verschillende vliegers in de lucht hangen. Ik loop er even naar toe en krijg een deskundige uitleg van hoe, waar, waarom , omdat en zo veel meer.  Zoals ik al zei, een mega gepassioneerde man. Er is jammer genoeg te weinig wind en het lukt niet zo goed. Hij probeert een andere vlieger maar ook met deze geen succes. 

Het is ondertussen gin o’clock en Martin zorgt voor een schijf chorizo als hapje.  We spelen regenwormen, en dit keer verliest Martin glansrijk. 

Tijd om de bbq aan te steken. De kokosbriquetten vormen een dikke rookwolk en de buren worden uitgerookt. Hoe ver ik mijn bbq verplaats, alle rook komt hun richting uit.

Ze vinden het niet erg, als compensatie mogen ze onze bbq gebruiken om hun worstjes te grillen. Even zitten we zonder muggen door de rookpluim. Zalig. Voor ons komt op de bbq een flinke entrecote, Zweedse aardappelsalade en slaatje. Afwassen doen we natuurlijk terug samen.

Het was waarachtig een mega zalige dag. 

De vliegeraar