Till Sverige med husbilen dag 15

 Het ochtendgloren verdrijft de duisternis niet, gewoon omdat er geen duisternis is. Het is ‘s nachts niet eens echt donker geworden.  Het is een rare gewaarwording.  Je wordt even wakker in de slaap cyclus, kijkt naar buiten en ziet rond twee uur een schemerdonker. Ergens in de verte hoor je muziek van een bende Zweden die nog steeds aan het midzomeren zijn. Ik rol op mijn zij en slaap even snel weer in als ik was wakker geworden. Hoe zalig is het je in de armen van Morpheus te wentelen, gedekt door een uitermate zacht donsdeken.  Zelfs Mathilde ligt te knorren midden haar dromen.

We zijn niet meer bij de eersten wakker op de camping, ergens stelt me dat gerust, we zijn volledig in vakantiemodus, en wat mij betreft, het mag echt blijven duren.

Ik zet de kraan te hard in de warmwaterstand, en slaak net geen gil als het hete water over me stroomt…maar dan draai ik te krachtig de mengkraan naar beneden waardoor een koude douche volgt.. ik ben op slag klaarwakker. Na wat weg-en-weer gewrikkel kan ik de juiste stand vinden, me er van bewust dat ik toch weer kostbare tijd van mijn vijf minuten warm water ben verloren.

Pietekootje heeft ciabatta gebakken als ontbijt. Het is een aangename afwisseling op de kleine pistolets. De koffie smaakt heerlijk, maar alles smaakt heerlijk deze morgen. Na het ontbijt doe ik de afwas en ook de bbq krijgt een grondige schoonmaakbeurt.  Als ik terug bij de camper kom stel ik vast dat ik een heel klein stukje van de bbq ontbreek.  Het kan maar op één plaats liggen, met name de grote aston, waarin je verbrande houtskool moet storten. Ik keer op mijn stappen terug, en na wat koterwerk in de ton met een stokje kan ik het metalen staafje terugvinden.  Oef, pak van mijn hart. Ik stuur mijn woordles door naar mijn woordlevriendin. Ze is sterker dan ik vandaag. You win some, you loose some…

Aangezien het morgen een reisdag is, is het vandaag terug een rustdag. Lees, geen stro van de aarde rapen. We blijven natuurlijk niet de ganse dag op onze lege krent zitten , maar maken verschillende wandelingen op en rond de camping.

Gisteren kregen jullie een filmpje te zien van Staf Coppen en echtgenote Monique vooor onze vriendjes Louis en Emiel uit Oedelem.  Ze hebben ook een filmpje opgenomen als antwoord  hieronder het resultaat.

Deze middag lunchen we licht. Tomaat mozzarella en wat salade. We moeten de frigo leegeten, want beter dat we niet te veel gewicht meesleuren als we rijden. Na de afwasbeurt gaat Martin voor een tukje in de camper, waar het toch wel ietwat frisser is dan buiten waar de zon haar best doen op de aarde goed op te warmen.

Ik zoek me een plekje in de schaduw op onder de bomen en lees verder in mijn boek. Hoe verder ik kom hoe meer mensen mogelijk de moord hebben kunnen doen. Ik heb een vaag idee wie de moordenaar is, maar ben van niets zeker. Ik kom het wel te weten naar het einde van het boek hoop ik. 

De warmte overheerst en als pietekootje uit zijn schoonheidsslaapje ontwaakt zoeken we even verkoeling aan het meer. De meermannen roepen me het water in, en ik neem een verfrissende duik. Het water is op een goeie  zwemtemperatuur, niet te warm, niet te koud.  Ik ben zeker al vijftig meter ver inzet water en staan nog maar tot aan mijn middel in het water. Ik zwem wat weg en weer maar dan merk ik dat mijn linkerknie niet echt mee wil. Na mijn val in de duinen met de uitstap met de familie is dat nog niet helemaal hersteld. Enfin, ik amuseer me in het water en het doet me ongelofelijk veel deugd. 

We keren terug naar de camper en houden ons in stilte bezig. Ondertussen passeert een deel van de campinggasten en iedereen kent precies al Mathilde. Ze wordt geaaid, bekept en er worden zoete woordjes tegengaat gefluisterd. Ze is er dik gerust in, maar laat het aaien haar wel gevallen. 

Even een praatje met de buren die al een tijdje onderweg zijn met hun wagen en een dakkoffer. Ze zijn heel goed georganiseerd, ze hebben er al een dikke 8300 km opzitten en keren binnenkort terug naar huis. Ze hebben een handig bbq systeem waar ik even om informatie ga om vragen. 

Het is gelukkig alweer gin o’clock en regenwormtijd. We spelen twee partijtjes, maar Martin wint ze beiden. 

Een andere buur heeft gezien dat we vaak om ons heen slaan om muggen 🦟  te verjagen. Hij komt ons een apparaat voorstellen dat overal in Zweden te koop is en dat de muggen, zelfs buiten op afstand houdt. Ik sla het op in mijn gsm en als we morgen boodschappen doen staat dat gegarandeerd op het lijstje.  

Ook deze avond zijn het restjes. Martin kookt verse pasta, in de diepvries zat nog een restje spaghetti saus en een overschotje van kippenblokjes met mascarpone/tomatensaus.  Ik ontferm me over de spaghetti. 

Afwassen doen we met ons  twee aan de afwastafels bij het sanitair blok. Ik loop nog even om een ijsje straks voor dessert.  Nog een avondwandeling met Mathilde en de dag is echt voorbijgevlogen. 

Martin is fan van Ajax

Netjes afgewassen