Till Sverige med husbilen dag 16

 Dear gentle reader, 

Hoe is het in godsnaam mogelijk? Alle vensters waren dicht, en degenen die open stonden, daar zat een vliegengaas in. Toch zijn we deze nacht weer opgefret door de muggen. We hebben er zelfs gedurende de nacht een paar plat kunnen meppen met als gevolg bloederige spatten tegen de wanden. (Netjes opgekuist hoor). Moorden zonder sporen na te laten….

Geen echt rustige nacht dus, maar eentje waar in muggengezoem rond je oren je uit je slaap haalt. Was het niet bij mij, dan was het bij pietekootje. We staan ‘s morgens op met tal van nieuwe muggenbeten. Was er daar onlangs in het nieuws geen item dat het aantal insecten drastisch aan het dalen is? Die Pipo’s zijn wellicht niet in Zweden geweest om te tellen, want ik ben ervan overtuigd dat hun cijfermateriaal er wel heel anders zou uitzien. Ook de buren vertelden deze morgen dat ze veel last hadden van de muggen 🦟

We hebben gisterenavond al de ganse campingplaats opgeruimd. Tis te zeggen, de stoelen, tafel en het tapijt zijn al netjes opgeborgen in de garage. De luifel is reeds ingedraaid. Dat maakt dat we behoorlijk snel kunnen vertrekken indien we willen. Voor negen uur kunnen we sowieso niet vertrekken want de receptie gaat maar om dat uur open, en we weten dat het dan aanschuiven is, deels om uit te checken, maar vooral om broodjes die de campeerders hier kunnen bestellen en kopen. 

Na het ontbijt, een mix van pistolets en ciabatta broodjes ga ik voor de laatste keer afwassen aan het sanitair blok. Er zijn zo te horen veel mensen die vandaag andere oorden opzoeken. 

De mensen van Sint Maartens Latem die in het huisje achter onze camper stonden zijn ons rond acht uur komen groeten en vertrokken huiswaarts. Ze gaan proberen om dinsdag thuis te zijn.  Dat wordt dus doorsjezen via de autostrade. 

Het koppel Nederlanders die naast ons stonden, zijn vertrekkensklaar, maar er is een probleem om de caravan op de bol van de wagen vast te maken. Algauw staan er wat mensen rond met wat goede raad en de nodige mankracht. Uiteindelijk lost een spray wd40 alles op en kunnen ook zij verder reizen. 

Iedereen die deze morgen passeert, groet ons en wenst ons een goeie reis verder. Ook Mathilde krijgt de nodige aandacht en knuffels. 

Even voor negen rijden we naar het sanistation en lozen ons grijswater en ik ledig ondertussen het cassette toilet. We vullen ook de watertank bij. De receptie is reeds druk bevolkt en het is even aanschuiven vooraleer we bij Monique terecht kunnen om af te rekenen. Staf, achter de schermen bezig ziet dat het druk is en springt direct bij. Na de nodige financiële transactie vraagt Monique of we volgend jaar terugkomen. Ik zeg dat we dat nog niet weten, maar als de kans zich voordoet dat we dit zeker niet zullen nalaten.  

Ik stel de Garmin in richting Oslo. Langs de kleine baantjes is de optie, maar eerst moeten we 70 km autosnelweg onder de banden zien verdwijnen vooraleer we terug de gewestwegen kunnen nemen. 

Tijd om even bij te tanken, want je weet ook nooit wanneer je hier een benzinestation tegenkomt. Bijna 23 kronen de liter, best wel duur dus.  Even verder is en ica, en daar stoppen we ook nog om wat voorraad in te slaan. In het benzinestation vonden we geen Thermacell tegen de muggen, dus vragen we het daar. Maar ze hebben dat niet in het assortiment en verwijzen ons door naar de winkel ernaast. Hopla, biebie binnen met dezelfde vraag. Daar krijg ik dat ze dat hebben, maar dat ze momenteel geen stock hebben. Ze verwijst ons door naar de Jula. Een soortement Brico van bij ons, maar daarvoor moeten we even terugrijden. 

Het is amper twee km en in een wip zoeken we ons een weg tussen bouwmaterialen en een pallet “betong”. We vragen aan een winkeljuf of ze ons kan helpen, maar ook zij hebben geen stock.  Ze hebben iets gelijkaardigs maar het kost een rib uit mijn lijf en ik bedank vriendelijk. 

Het shoppingcenter huisvest ook een apotheek waar we nog wat extra alsogel halen tegen de jeuk.  We zetten onze weg verder en voor we het goed en wel beseffen rijden we Noorwegen binnen. We hebben niets aan te geven en kiezen de groene lijn. 

Een paar kilometer verder verlaten we de snelweg en banen ons een weg langs een slingerende baan met veel op en neer, weg en weer maar weinig verkeer. Het is toegelaten om 80 te rijden, maar het is lastig rijden, ik haal nauwelijks 55 km. Pietekootje probeert wat foto’s te nemen terwijl we rijden van de prachtige landschappen die we voorbijrijden, maar slaagt er niet goed in. Het is gewoonweg fantastisch mooi en bijna niet te beschrijven. 

We komen ook een Spar tegen. Jammergenoeg gesloten, anders waren we zeker eens gestopt.

We rijden een klein stukje in centrum Oslo, altijd een beetje stresserend als je door een grote stad moet rijden, maar ik rij maar één keer verkeerd en kan redelijk snel een u-turn maken en terugrijden. Een Noor die voor ons rijdt neemt per ongeluk de trambaan en moet ook terugkeren. Ik laat hem mooi inschuiven in de file waarin we ons bevinden. 

De Bogstad camping ligt op een dik kwartier van het centrum. We schuiven met de camper aan in de eerste lijn om in te checken. Er zijn drie lijne waar je kan aanschuiven. Met meer dan 500 plaatsen is het ook wel nodig dat ze voldoende ruimte hebben om campers en caravans even te laten stilstaan. 

Hier hebben ze tijd om je in te checken, en we moeten heel geduldig onze toer afwachten, maar het is vakantie….

We krijgen plaats 6 toegewezen en een kleine uitleg op het grondplan van de camping waar we moeten rijden om er te komen. 

Goed dat we deze morgen de watertank volledig gevuld hebben want het sanistation op deze camping is even out of order wegens werken. Het zal nog kijken zijn waar we ons grijswater gaan kunnen lozen als we hier vertrekken. 

We staan heel dicht bij de ingang, naast de hoofdstraat. Ik beslis om me niet op de reglementaire wijze te parkeren om verschillende redenen. Ten eerste kan ik er onmogelijk achterwaarts in rijden. Ten tweede wil ik niet met het terraslangs de kant zitten van de hoofdinkom en ten derde, we zouden de ganse tijd in de volle zon staan. Ik zie tot mijn opluchting dat er velen op die manier redeneren. 

Er is een Kiwi winkeltje op 100 m van onze camperplaats. Het is zo te zien een goudmijn want constant zie je menen op en af lopen naar daar. 

In minder dan een kwartier zijn we volledig geïnstalleerd en kunnen even een ommetje maken om de camping te verkennen. We houden het kort want bakkend warm hier en Mathilde heeft weinig zin. Het sanitair blok is nagelnieuw, ultramoderne en in proper. 

Ook hier staat de tijd niet stil en is het gin o'clock met salami. Op het menu deze avond varkenskoteletjes met aardappeltjes en boontjessalade. 

Mathilde heeft wat liefde nodig

Ook bij Pietekootje voor wat knuffeld