Till Sverige med husbilen Dag 2

Dear gentle reader, of om het in het plat Vlaams te zeggen, dag blogvolger,

 Hoe zalig is het om vroeg in de morgen gewekt te worden door een koor van vogels die de dag welkom heten.  De zon strooit haar eerst stralen door het venster en genoegzaam wentel ik me nog eens om, terwijl Mathilde langzaam dichterbij schuifelt voor een eerste knuffel. 

Het is net geen zes uur, maar we zijn beiden klaar wakker en beslissen maar om aan de dag te beginnen. Martin gaat als eerste naar het sanitair blok voor een verkwikkende douche. Ondertussen sla ik het bed open, laat het wat luchten terwijl ik de stoelen terug uit de garage van de camper haal. Veiligheidshalve zetten we die binnen, ik zit ‘s morgens liefst op een droge stoel en niet op een klam geval. 

Sneller dan verwacht komt een frisse jongeheer me tegemoet, ik heb niet de tijd gehad om de tafel te dekken. Martin haalt de airfryer boven en bakt verse broodjes af voor het ontbijt  op mijn beurt zoek ik het warme water op van de douche en geniet van de hete stralen.

We zijn de enigen op de camping die reeds wakker zijn en we proberen dus zo stil mogelijk te zijn   Het is niet de bedoeling iedereen hier wakker te maken met het gekletter van potten, pannen, kopjes en borden. We zijn het Dolce Gusto apparaat aan boord niet gewoon en het vergt wat tijd om tot een lekker

schuimend kopje koffie te komen.  We genieten in stilte van ons ontbijt, met als enige muziek de geluiden van de natuur en het gefluit van de vogeltjes.

We hebben vandaag een behoorlijk lange rit voor de boeg en we besluiten dan ook om niet te talmen en beginnen met opruimen  het afbreken gaat toch altijd sneller dan het opbouwen. Tegen 9.15 zijn we klaar en de Garmin leidt ons naar Rostock op een vlotte manier.  Althans dat hopen we, maar niets is minder waar, we rijden van file naar file en van wegenwerken naar wegenwerken.  Het begint danig mijn voeten uit te hangen, maar we zijn in verlof en hebben in principe een zee van tijd. Echter, we boekten voor deze avond geen camping  er zijn er geen in de nabijheid van de haven waar we morgen de ferry nemen. En daar kom je beter vroeg aan.

Pietekootje vond op een Duitse site een camperplaats, dicht bij het water, maar beperkt in ruimte en aantal te plaatsen campers.  

De weg naar hier was behoorlijk vermoeiend voor mij. Ik heb sowieso moeite met lange afstanden rijden en alle perikelen daarbij deden de vermoeidheid sneller toenemen. Ik heb een paar keer echt moeten stoppen, want de vermoeidheid overviel me.  Een powernap langs de weg bracht me terug op de been.

Gelukkig zijn zij, die een gps volgen, hel en verdoemenis voor degenen die de instructies in de wind slaan, u leest het al lieve blogvolger, de gps zegt links, ik ga lekker mijn ding doen en toch rechts gaan. Voor je het weet zit je in een voor jou totaal onbekend havengebied, waar je tegen alle verkeersregels in rechtsomkeer maakt om toch nog op de juiste weg te komen.  Die juiste weg blijkt toch niet zo juist te zijn want terug een afslag gemist….we rijden blindelings door een paar straten, slaan op goed geluk rechts af en op het einde van de straat is toch wel die camperplaats zeker.  Klein gelukske van de dag. Ondanks de verschillende stops die we maakten kunnen we nog een plaatsje bemachtigen tussen de andere campers.

Er is ongeveer een anderhalve meter afstand tussen ons en de buur. Net na ons komt nog een camper toe, en we zijn vriendelijk en bereidwillig dus verplaatsen we onze camper nog een beetje zodat ook die er tussen kan. Had natuurlijk net het zonnescherm volledig geïnstalleerd op de voorruit.

Ik haal het beschermklepje van de gasinstallatie en draai de gaskraan open zodat we warm water hebben en de koelkast automatisch kan overschakelen van batterij naar gaskoeling.  De wondere wereld van de techniek.  Terwijl pietekootje even met de stofzuiger heen en weer gaat in de camper plooi ik de stoelen en een klein tafeltje open aan de waterkant, onder de bomen en in de schaduw, want nog steeds heel erg warm.

Ik neem mijn boek en Martin komt af met twee joekels van glazen want het is Gin o’clock ergens ter wereld, met een schelleke rookworst.  Buiten spelen zich allerhande taferelen af.  Een jonge dame die zo te zien alleen rijs in een omgebouwde camionette etaleert haar yogakunsten in een niets verhullend badpak waarmee ze later ook nog eens en plein public een douche neemt.  Er staat plots veel mansvolk op de kade.

Er blijven campers toekomen die zich zomaar een plaatsje toe eigenen terwijl er eigenlijk helemaal geen plaats meer is . Enfin, iedereen is welkom hier.

Mathilde is moe van het vele slapen maar

ik krijg haar toch mee voor een wandelingetje en ondertussen prepareert Martin het avondmaal.  Groentenmacedoine, aspergerolletjes en salade.  Heel erg lekker.

Als dessert is er een carré konfituurke. We kruipen vroeg in bed want om vijf uur moeten we aan de haven staan om klaar te zijn voor het inschepen op de ferry van Stena Line