Till Sverige med husbilen dag 5

 Dear gentle reader, 

Het werkritme zit nog steeds in het vel, zowel van Martin als van ik. Hoe hard we ook ons best doen om lang te slapen. We zijn steevast tegen zes uur wakker. We beginnen dan maar aan het vaste ochtendritueel. Vertel me eens, lieve bloglezer, hebben jullie ook een ochtendroutine?

Terwijl Martin de douche in het sanitair blok opzoekt, altijd weer een ontdekking als je voor het eerst ergens bent ruim ik de camper wat op. Hij weet me te vertellen dat het water hier continu stroomt gedurende drie minuten. Iets om rekening mee te houden dus. 

De scheidingswand tussen de ruimte waar je je omkleedt en de doucheruimte is te klein waardoor waterspetters in dit gedeelte komen. Gelukkig had ik mijn kledij aan het verste haakje gehangen, dus alles is lekker droog gebleven. 

Het ontbijt staat volledig klaar als ik frisgewassen terug bij de camper kom. Verse afgebakken broodjes en brood met komijn zaad dat een ietwat licht zoete toets heeft, maar best lekker is. We doen de afwas in de camper, want niet echt veel.

Vandaag staat het bezoek aan Karlskrona op het programma. We hebben voorzien om dit met de mini fietsjes te doen die we voor de reis van vorig jaar hadden gekocht, maar door mijn knieblessure kon ik er toen niet op rijden. De fietsjes hangen achteraan de camper.  Even in de weer om ze los te maken en de juiste hoogte in te stellen van zadel en stuur, en na een kort testritje zijn ze klaar voor vertrek. 

We maken een rugzakje klaar met de documenten en een drinkfles voor Mathilde, en ook nog een flesje voor ons. Dan maken we de rugzak klaar voor Mathilde. Jep, Mathilde gaat mee op de fiets, maar dan in de rugzak die ik mag meesleuren, want te zwaar voor pietekootjes, fragiele rug. Mathildeke weegt toch 12,2 kg. Dus je voelt dat wel op je rug en onder je oksels. 

We vertrekken richting centrum. Je moet weten dat Karlskrona bestaat uit een groot aantal eilandjes die door bruggen met elkaar in verbinding staan. En het is een heuvelachtig gebied.

Goedgemutst beginnen we aan de tocht, maar de fietsjes hebben kleine wieltjes en nauwelijks versnellingen. We proberen de heuvel op te rijden maar halverwege ben ik genoodzaakt om af te stappen. Een gebrek aan conditie zal wellicht meespelen, maar het is ondoenbaar om met een rugzak Frenchie de helling op te komen. Niet erg, we hebben benen dus we kunnen stappen.

Van zodra het terug plat of naar beneden gaat vormt het natuurlijk geen probleem. In een wip staan we in het centrum van dit leuke stadje. Na het parkeren en vastleggen van onze stalen rosjes trekken we het centrum in. 

Vandaag wilden we ook een wasje doen, maar thuis in de berging staat de doos met tabletten te wachten tot ze mee mag naar Zweden. Ik loop een plaatselijke supermarktketen binnen en koop een pakje wastabs. Ik reken af, er komt een ticket uit de printer, groet de kassierster en loop naar buiten. Plots komt een andere winkeljuffrouw op straat gelopen en zegt me dat er iets is fout gelopen met de betaling. Ik dus terug naar binnen en hernieuw de betaling, die deze keer wel ok is. Er  was een communicatieprobleem klaarblijkelijk.

Er staan enkele heel mooie gebouwen in het centrum, en tot groot jolijt van Martin, ook een paar leuke shops. Prijzen zijn vergelijkbaar met die van bij ons. 

Het is bakkend warm en Mathilde krijgt het wat moeilijk dus beslissen we terug de fietsjes te nemen en verder te rijden. We bezoeken nog een ander eilandje, maar buiten huizen is er weinig te zien. We trappen terug naar het centrum en parkeren de fietsjes in het park. 

Een dorstje steekt de kop op en we zoeken een terrasje waar we met Mathilde mogen gaan zitten.

Veel terrassen zijn niet toegankelijk als je een hondje mee hebt. We bestellen twee pintjes om de dorst te verslaan en beslissen om terug naar d3 camper te komen want echt te warm om ver te rijden met een hondje op de rug. 

Na de lichte lunch gaat Martin even rusten in de camper waar het lekker fris is. Ik installeer me buiten nadat ik de was heb ingestoken. Ik ben wel hulp moeten gaan vragen aan het onthaal want de wasmachine wou niet starten. De vriendelijke technieker loopt met me mee en zegt dat de machine soms wat kuren heeft en de deur niet altijd goed sluit. Met een krachtige zwaai zwiept hij de machine dicht en de cyclus start meteen. Ik voel me een dom wicht die dat zelf niet doorheeft gehad. Shit happens. 

Na de was kan het grootste deel in de droogkast, de rest, polo’s, hemden en t-shirts komen aan het droogrek bij de camper. 

Ik dommel zachtjes in op het terras voor de camper nadat ik de was ben gaan uithalen en opgeplooid heb. 

Iets na 16 u krijg ik een berichtje dat ons bezoek aankomende is. Mijn innerlijke kind maakt een vreugde sprongetje. Een jobstudent die twintig jaar geleden in het hotel werkte waar ik ook de dienst uitmaakte, emigreerde 17 jaar terug naar Zweden. 

Ik had een berichtje gestuurd of hij het zag zitten om eens af te spreken. 

Het werd een heel leuk en hartelijk weerzien. Halewijn studeerde aan de modeacademie en werd nadien designer voor een internationale keten. Tegenwoordig geeft hij les hier in Karlskrona. 

We hebben hem uitgenodigd om samen te eten en stelden bbq voor. Het was een kleine uitdaging want Halewijn is vegetariër. Maar het bleek geen probleem want het aanbod vegetarische producten is hier heel groot. We hebben een fantastische avond samen gehad en veel bijgeleerd over de Zweedse cultuur en gewoontes. Hij was zo lief om ons homemade broodjes mee te brengen. 

We hebben hem iets na 22 uur uitgezwaaid, zijn aan de afwas begonnen en daarna de douche ingesprongen. 

Het was warempel een heerlijke dag. 

Met Mathilde op wandel

Karlskrona

Bbq time

Er mag al eens iets lekkers gedronken worden
 op een blij weerzien 

Zonsondergang