Till Sverige med husbilen dag 6

 Dear gentle reader,

Het begint ons warempel te lukken. De vakantie vibe heeft ons wellicht te pakken, en gelukzalig vertoeven we onder de zachte dons, in elkaars gezelschap tot 6:30 uur. 

Martin maakt zich klaar om naar de douche te gaan, kwestie van proper voor de dag te komen, ik wentel me nog even in de dons samen met Mathilde en genoegzaam snoezen we verder. Een paar minuten later komt een dramaqueen met sterallures de camper binnen met de nodige poeha. Ik vraag verschrikt wat er aan de hand is? Nog niet helemaal wakker is hij naar het sanitair blok vertrokken. Een douchecel uitgekozen en begonnen met hem uit te kleden. Op het moment dat hij in de douche wil stappen ziet hij dat hij geen douchegel mee heeft, maar after sun. Terug aankleden dus en rechtsomkeert naar de camper, zichzelf verwensend onderweg. Ik lach me te pletter en hij zegt dat dit zeker in de blog zal komen. Affirmatief, bij deze. 

Ik moet voor pietekootje niet onderdoen, want na de terugkeer van mijn douchebeurt stelt pietekootje vast dat ik de douchegel heb laten staan, het is niet echt erg, want het flacon was toch bijna uit. 

We genieten in de opkomende zon van een lekker ontbijt. De home made broodjes die Halewijn gisteren voor ons meebracht smaken heerlijk.  Alles smaakt lekker deze morgen. Zalig zo de dag beginnen.

Ons verblijf in Karlskrona zit er op, en net als we beginnen op te ruimen, keert het weer zich om en begint het zachtjes te druppelen. Karlskrona wil ons duidelijk niet zien vertrekken en weent om ons vertrek. Heel erg zal de stad ons niet missen want het is maar een salavlaagje. 

Vooraleer we uitrijden eerst nog wat praktische zaken regelen bij het centraal service huis. Ik probeer daar te manoeuvreren om boven het lozingspunt te komen als een technieker van de camping naar Martin toekomt om te zeggen dat we beter wat verder rijden naar het ander servicehuis want makkelijker toegankelijk. Ben ik blij!  Het ging me daar een fameus heen en weer, vooruit en achteruit rijden geweest zijn om enigszins goed te staan. Inderdaad, wat verderop lukt alles probleemloos. Ik heb flink geluisterd naar mijn man en de watertank gevuld zodat ik straks niet terug met de gieter over en weer moet lopen. We checken uit bij de receptie, 87 kronen voor de douches, de was en de droogkast. Dit is een batje. 

De gps loodst ons niet helemaal probleemloos door Karlskrona. Het kan natuurlijk ook aan mij liggen die te laat reageer. Feit is, de gps is stil en dus moet je aflezen. Maar op de weg letten, de gps lezen, je voertuig onder controle houden…. I’m only human. 

Vandaag gaat de reis naar Nörrkoping. We hebben gereserveerd op Sjorsons Natuurcamping. Geen naturisten camping, even voor de duidelijkheid. 

https://www.sorsjonscamping.se/

We rijden terug langs de kleine wegen omdat we zo veel meer van dit mooie land zien. We rijden terug door kleine dorpjes, met mooie kerken. Het valt op hoe verder we rijden hoe minder bevolkt het wordt.  We rijden door een groot bos, praktisch alleen, weinig of geen tegenliggers, en sporadisch iemand die ons voorbijsteekt.

Om de tien kilometer ontwaar je in de diepte van het bos een woning. Pietekootje en ik raken er over aan de praat. Zo afgelegen wonen zou. Iets voor ons zijn. We houden van de drukte van de stad. Ik vermoed dat de mensen die zover van alles wonen best wel zelfbedruipend moeten zijn. Zoals zelf brood bakken, misschien kippen houden, een varken en een koe?

Terwijl we rijden genieten we oprecht van de prachtige natuur.  God heeft de dingen goed geschapen. 

Hoewel we ingesteld hebben om geen snelwegen te gebruiken leidt Fede gps ons toch daar naar toe. Klaarblijkelijk de enige en/of beste weg naar Nörrkoping. Het geeft ons wel,de kans om lekker goed door te rijden en op een parking te stoppen voor een broodjeslunch met pepersalami voor mij en paté voor Martin. 

Ik zou dus nooit een vrachtwagenchauffeur kunnen worden, want het rijden op autosnelwegen vind ik echt vermoeiend, saai en monotoon.  De gps stuurt ons deels door het centrum van Nörrkoping, maar alles valt goed mee, hoewel het druk verkeer is. 

Na een flauwe bocht doemt plots de wegwijzer van de camping op. We nemen de afslag en gedurende 9 km rijden we op een smal baantje aan 50/uur de camping tegemoet. 

We checken in aan de balie en krijgen plaats 1 toegewezen. We zitten niet ver van een sanitair blok, dus dat is alweer leuk meegenomen. 

Het woord natuurcamping is niet zomaar gekozen. In feite betreft het een groot bos waarin elektriciteit werd gelegd maar rekening houdend met de plaats van de bomen. Het terrein is geheel natuurlijk en niet geëffend. Dus vergt het wat tijd om de camper level te krijgen.

We staan bijna helemaal alleen. Het is een godsgeschenk om hier te staan. 

We installeren alles in een wip en genieten van de stilte, het ruisen van een licht briesje door het bladerdak van de bomen en vooral het gezang van de vele vogeltjes die dit bos bewonen.  We blijven hier twee nachten. Er valt hier niet veel te beleven, maar dat is de bedoeling. Rust, rust en nog eens rust. Even weg uit het jachtig leven waar we bijna allemaal slachtoffer van zijn. 

Ergens ter wereld is het aperitief tijd, en moet dat nu toch wel lukken dat het net in Zweden het moment is. Gin o’clock for Martin and I

Terwijl we aperitieven met een blokje kaas komt een grote caravan opgereden. Ze moeten behoorlijk manoeuvreren om de sleurhut op haar plaats te krijgen. De chauffeur hoort de instructies niet van de de convoyeur en rijdt tegen een boom. Gelukkig niet te erg. 

Op het menu deze avond: worstjes met spinaziesalade en tomaatjes, Zweedse aardappelsalade.