Retraite Orval 20/11/2023

 Scherven brengen geluk?

De nacht is compleet aan mij voorbij gegaan. Als een muis in het meel sliep ik door de nacht.  Het gestomp van de circulatiepomp haalde me uit mijn slaap, net op het moment dat mijn wekker afliep op de tonen van Lully "Le Roi danse" van de gelijknamige film.

Beluister hier Le Roi danse - Lully

Ik heb het nachtoffice overgeslagen, geen zin om zo vroeg op te staan, want geef toe, om 5 uur 's morgens al in de eerste dienst zitten is ontiegelijk vroeg. Ik vermoed trouwens dat er weinig volk in deze dienst zit, behalve de broeders voor wie het begin van de dag start met zang en gebed.  Wist je dat elke broeder één dag per week mag uitslapen en het nachtoffice mag overslaan.  Ze worden wel allemaal verwacht bij de dienst van 7u30.

Na de Lauden gaan we samen ontbijten in de refter.  Het is er stil want weinig volk. Serge wil zijn bowl koffie vullen door op de knop van de "kan" te drukken... ik kan hem net tegenhouden. Het bruine brood van de abdij is lekker, met boter van het merk "Président", confituur en natuurlijk kaas van Orval.

Ook tijdens het ontbijt is het stil en ik ontwaar een dame die zuchtend op haar telefoon zit te scrollen. Het is zo te zien moeilijk voor haar om de technologie even aan de kant te leggen en te genieten van de klassieke muziek, de rust, de geborgenheid van de abdij.

Deze morgen komt Serge als eerste aan de beurt voor Reiki. Peter en ik leggen onze warme handen op hem en algauw soest Serge suf weg. We merken dat hij volop geniet van de helende kracht van Reiki.  Een dik half uur later ontwaakt hij uit een diepe roes en heeft even tijd nodig om bij zinnen te komen.  

Peter nodigt me uit om ook op de tafel te gaan liggen voor de uitwisseling, waar ik maar al te graag op in ga.  Op mijn beurt zak ik stilletjes weg onder zijn warme handen en word na een dik uur verbaasd wakker dat het reeds voorbij is.  Het was diep en intens genieten. 

Nog even tijd om een kopje koffie te nemen vooraleer we naar de middagdienst gaan.  Ohja, ik heb naar goede gewoonte mijn nespresso apparaat mee zodat ik ten allen tijde kan genieten van een heerlijk kopje dampende koffie.

Op het einde van de dienst, als de broeders de kerk verlaten, komt broeder Yves op ons afgestapt en fluistert ons stilletjes toe : "Haha, de drie musketiers !" , op het moment dat hij wil verdergaan roept hij nog : "En ik ben de vierde".  Zalig die man, ik vermoed ondertussen 88 jaar en nog steeds vrolijk en speels.

Op het menu deze middag groentesoep, waar duidelijk de rest van de pastinaak die gisteren over was in de couscoussalade zijn weg heeft gevonden. Tis niet slecht, maar om te zeggen dat het echt lekker is zou ook niet correct zijn. Als hoofdgerecht vegetarische groentenburgers met curry en komijn, groene salade met dikke vinaigrette en plat gekookte Griekse pasta.  Ben daar persoonlijk geen grote fan van, dat zijn precies maden in je bord, niet dat ik al ooit maden heb gegeten.. Karma is a bitch... ik besef het op het moment dat mijn glas in duizend stukken uiteen spat als ik het laat vallen op het moment dat we de tafel mogen verlaten.  Ach ja, glazen, bezems en stoffers en blikken genoeg op de wereld.

De namiddag spendeer ik aan het schrijven van de kerstkaartjes voor de vechters van Levensloop. Ik heb er een pak te schrijven, maar dat is niet erg, want ik doe dit graag en vooral met liefde en plezier.

Peter gaat deze namiddag de speologische toer op en gaat wat grotten bezoeken want hij heeft nood aan wat diepgang. Daardoor mist hij zijn afspraak met Reiki deze namiddag, maar we plannen het in voor deze avond voor de laatste dienst.

Op het menu deze avond taboulé met wortelen, selder, appelen en broccoli.  In feite bijna hetzelfde als gisteren avond.  Gelukkig is er brood en kaas van Orval.

Als we naar de laatste dienst vertrekken valt de regen met bakken uit de hemel.  Ik vermoed dat het ondertussen al wel goed zit met het grondwater in België.