Retraite Orval 22/11/2023

 The BeeGees?

Na twee nachten van excellente rust was het deze nacht net iets minder goed. Aan wat het zou kunnen liggen weet ik niet maar ik ben vaak wakker gekomen om even snel terug in te dommelen. Ah, ik mag zeker niet klagen, er zijn mensen die het met veel minder nachtrust moeten doen dan ik.

Nog voor de wekker me uit dromenland haalt ben ik reeds wakker maar luister toch naar het melodieuze gezang van Sarah Brightman.  Op het adagio van Albinoni groet ik deze morgen de wereld. Het is voor mij persoonlijk een lied met waarde want op dit nummer trad ik in het huwelijk met Martin. Ik ken het van haar cd Harem, waar nog meer mooie muziek op staat.

Beluister hier : Sarah Brightman - Anytime, Anywhere

De hete douche wast alle nachtelijke sporen van me af en een blik naar buiten laat vermoeden dat het best wel fris is.  Ik kijk even op de weer app en zie inderdaad dat de temperatuur gedaald is tot 4 graden. Er hangt een dikke nevel over het retraitantenplein en met een beetje geluk belooft het wel een mooie dag te worden.

Er is behoorlijk wat volk in de ochtenddienst, en hoewel we over een boekje beschikken met de verschillende psalmen die ze zingen, kunnen we even niet volgen want de broeders heffen een lied aan dat niet in het boekje staat.  Voor wie het niet zou weten, we zingen alle gebeden mee, op voorwaarde dat we de tekst voor onze neus hebben natuurlijk.  En ja, 't is in het Frans.

In de refter kies ik altijd de tafel in het midden om te ontbijten, maar Peter wil vandaag ergens anders zitten. Hij heeft dan een beter overzicht wie binnenkomt.  

Om iets na negen komt Serge voor zijn Reikibehandeling.  Het is zalig om te zien wat het met hem doet in de korte tijdsspanne dat we hier zijn. Zijn ventje zal een nieuwe man hebben als hij thuis komt.  Na de behandeling belanden we in een heel diep gesprek met Serge. Ik stel wat lastige vragen en hij kan er niet aan ontsnappen. Reiki brengt zaken naar boven waarmee mensen aan de slag kunnen gaan. Peter noemt dit een gechanneld gesprek omdat we door Reiki verbonden zijn met het universum. Het lijkt hocus pocus, maar ik verzeker jullie, het is ver van dat.

Zelf soes ik ook zalig weg onder Peters warme handen.


Na de middagdienst waar steeds een hele tijd ruimte is voor persoonlijk gebed, in een muisstille basiliek is het tijd om de innerlijke mens te versterken.  Op het menu preisoep, met toch wat pastinaak erin verweven, en daarna penne met bolognaise saus.  Als dessert is er cake, maar die wikkel ik in een servetje om straks op de kamer bij mijn koffie te verorberen.

We helpen even mee aan de afwas en treffen er terug Koen aan, pastoor uit Kapellen en Brasschaat.  Terug een gezellige babbel terwijl de borden en bestek door ons toedoen lekker droog worden.  Bij het verlaten van de keuken vergelijkt hij ons drie met de Bee Gees.  We mogen zelf uit maken wie van ons drie  Barry, Andy en Robin verpersoonlijken. Ik ga voor die grote met zijn lang haar :)

Serge had deze namiddag een afspraak in de brouwerij om zijn bakken bier om te wissen voor volle.  Je moet dat hier nu ook via internet reserveren en een tijdsslot aangeven.  Je moet met de wagen komen, zonder wagen en zonder leeggoed krijg je niets mee.  Ik moet dus morgen, want ik heb dan een slot vastgelegd, mijn wagen 200 m verrijden om mijn bak Orval te gaan halen.  Het is wat het is.

Gisteren na de reiki sessie van Peter stapte hij de deur uit om naar zijn kamer te gaan.  Omdat we al jaren dezelfde kamer hebben ging hij de verkeerde kant uit, want hij zit dit jaar een kamer verder dan mij.  Hij probeerde binnen te komen in een bezette kamer.  De oudere bewoonster van de kamer kwam natuurlijk direct naar buiten, waarbij Peter zich uitvoerig excuseerde.  De dame in kwestie kon er wel om lachen, en toen luisterden we even naar haar verhaal.  Haar echtgenoot overleed onlangs, en ze komt hier om even terug bij zinnen te komen.  Toen ze vertrok keek ze al lachend naar Peter en riep ze "ge moogt niet binnenkomen op de kamer hoor!"

Net voor de Vespers beginnen komt broeder Eric op me afgestapt, ik sta natuurlijk onmiddellijk recht, maar hij doet teken dat ik terug moet gaan zitten.  Ik gehoorzaam gedwee.  Hij nodigt me uit voor een gesprek morgen in een spreekkamer van de basiliek.  Gisteren had ik een berichtje voor hem achter gelaten.  Ik ben blij dat hij reageerde.  Na het avondmaal bel ik het goede nieuws door naar Kurt.  

In de laatavonddienst gisteren had ik een momentje de slappe lach, die ik gelukkig goed kon bedwingen, maar toch, het ging niet onopgemerkt.  Een dame die deze middag bij de afwas langs kwam sprak me er op aan.  "Ik zag dat je hevig moest lachen gisteren, je stond te schudden op je plaats, ik vond het zo leuk dat ik ook ben beginnen lachen".  Leuk toch !

De dag sluiten we af met het Salve Regina. 

Beluister hier  : Salve Regina


Reacties

  1. zoals steeds zalig om te lezen grt. micheline

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jouw schuddebuikenlachsalvo's zijn legendarisch en inderdaad zeer aanstekelijk 😅
    Zoenie ❤️
    Anouk 😇

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Aan je schrijfwijze voel ik mij persoonlijk aanwezig, enig Alain en en ... maar lachen.
    Groeten Yvan

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten