Retraite Orval 06/11/2024

Terwijl in Amerika de zenuwen hoog gespannen staan omtrent de presidentsverkiezing gaat hier de nacht in alle rust voorbij.  Niets, maar dan ook niets heeft me deze nacht uit mijn slaap kunnen halen. De stress die de kandidaten en de kiezers daar hadden is volledig aan mij voorbij gegaan.

Ondertussen vernomen dat die oranje gekleurde pippo terug voor vier jaar het Oval Office mag betreden en zijn brutale wensen over de wereld kan verspreiden.  We kunnen jammer genoeg niet meer zeggen dat het een ver-van-ons-bed gebeuren zal blijven.  Ontegensprekelijk zullen we de nefaste invloeden van de Amerikaanse kiezer hier voelen.  So be it, binnen vier jaar zijn we er terug van af.

De Omhelzing door
Camille Colruyt

Enya haalt me uit dromenland met de song Journey of the Angels van het album And winter came.  Het is wat mij betreft een zalig muziek om wakker te worden. Net alsof alle engelen me toezingen om de nieuwe dag te begroeten, het leven met volle handen aan te nemen en proberen mensen blij en gelukkig te maken. Zou het niet leuk zijn mochten we elke dag zo ontwaken met deze intentie.  

Beluister hier : Journey of Angels

De winter komt op kousenvoeten dichterbij.  Het blijft al wat langer donker 's morgens als we opstaan en we begeven ons in het duister naar de basiliek.  Het is frisjes, maar niet echt koud.   We hebben ons een vaste plaats toegeëigend in de kerk.  Op de eerste rij, de eerste drie stoelen.  Je zal misschien denken dat het hooghartig van ons is om daar plaats te nemen, maar we doen het met een reden.  Om zoveel mogelijk in de positieve energie van de broeders te zitten.  De energie is sowieso al hoog in de kerk, maar nabij de cirkel waar de broeders zitten, trilt het universum  net iets sterker.  

Zoals gewoonlijk is het donker in de kerk.  Van oudsher zijn ze hier heel erg zuinig op licht. In het schemerdonker komt broeder Charbel onze afspraak voor aanstaande zaterdag herbevestigen, maar nu met een duidelijker tijdstip.  Broeder Charbel is een zachtaardige man, met gedempte stem, en kijkt altijd wat triest, maar achter deze facade schuilt een groot hart.

De verse koffie van Douwe Egberts in de refter geurt heerlijk en mijn boterhammetjes smaken deze morgen extra.  Ik heb volledig zin in de dag omdat ik weet dat ik straks weer Reiki krijg.

Ook bij de uitwisseling hebben we een beurtrol. Elk om beurt mogen we als eerste plaats nemen op de tafel voor de behandeling.  Het is leuk als eerste te mogen, maar het beste is eigenlijk als laatste aan de beurt zijn, dan kan je wat langer blijven nagenieten op de tafel terwijl de anderen zorgen voor de koffie en een bijhorende koekje.   Tijdens de Reiki krijg ik plots binnen dat het lang geleden is dat ik nog iets hoorde van zuster Anita van de Kleine zusters van Bethlehem te Gent.  We leerden haar hier een paar jaar terug kennen, en hadden onmiddellijk een leuke klik met haar.  Ik stuur haar deze avond nog een mailtje om te informeren hoe het met haar gaat.

Serge krijgt Reiki

Gisteren was het duidelijk dat ze in de brouwerij druk in de weer waren.  Gans het retraitrantenplein baadde in de geur van mout en hop. Good things are on the way.  Uit de schoorstenen kwam een dikke pluim witte rook.  Geen "Annuntio vobis gaudium magnum, Habemus Papam", maar een verse batch Orval bier.

In het stiltemoment bij de middagdienst waar ruimte is voor persoonlijk gebed of introspectie lukt het me om me volledig af te sluiten van hetgeen om mij gebeurt. Ik overloop in die meditatieve tijd mijn innerlijke zelf en stel me de vraag of ik nog bezig ben met de juiste dingen. Vooralsnog kan ik geen antwoord vinden op de vragen die ik mezelf stelde, maar dat komt heus nog wel.  Wat mij betreft iets te vroeg halen de klokken me uit deze toestand.  Het mediteren is iets wat ik me nog eigen moet maken... maar ik vermoed dat met hier bij deze ook al doende leert.

Als de deur van de eetzaal openzwaait doet de dame die deze middag de dienst verzorgt een aankondiging.  De vegetariës zitten aan de linkerkant van de zaal, de speciale diëten er juist naast en "Alain mag aanschuiven bij de vegetariërs".  Op het menu staat namelijk een kippenbout deze middag.  

Zo blij dat ik deze beker aan mij voorbij kan laten gaan.  Als vervanger voor de kippenbout, een groentenburger die haast voornamelijk bestaat uit ajuin. Het wordt wellicht een winderige namiddag. Daarbij rijst en een uitgekookte ratatouille.  Als dessert een brownie die volgens Serge en Peter als een betonblok op de maag valt.  Ik had niet direct zin om mijn dessertje te verorberen, dus heb ik die netjes ingepakt en meegenomen als tussendoortje deze namiddag.  Inderdaad, een baksteen is er niets bij,  maar voor een derde opgegeten en had al meer dan voldoende.

Ik raak aan de praat met de man die naast me zit aan tafel.  Hoewel we vriendelijk worden verzocht te stilte te bewaren tijdens de maaltijd, wordt er niets gezegd over het praten na de maaltijd.  't Is maar hoe je de regels ombuigt in je voordeel.  Hij is van Mons en is hier met een ganse groep, voornamelijk dames die allemaal Yogaleraars zijn.  Ze specialiseren zich in yoga voor mensen met een beperking en/of autisme.  Een extra dat ze nu toevoegen aan hun programma is stoelyoga. Als je op facebook zit en je bent al wat ouder zie je dit wel vaker passeren. (alé, ik althans toch)

             

Op het programma deze namiddag de franstalige versie van de powerpoint die ik nog onder de knie moet krijgen.  Een collega stuurde wat extra materiaal door die ik nog moet verwerken in de ppt.  Ik ben de ganse namiddag bezig geweest met het doorlezen en het invoegen van video materiaal in de powerpoint.  Ik heb gelukkig nog wat tijd om de presentatie onder de knie te krijgen.  

Om even de spanning af te laten maakt Peter een filmpje...; natuurlijk ben ik gewillig slachtoffer

Een school hier in de buurt komt ook elk jaar met een klas voor een paar bezinningsdagen. We herkennen de leraren, het zijn ook altijd dezelfde die deze taak worden toevertrouwd.  Deze middag aan tafel was er een van de jongelingen die een tweede stuk vlees op zijn bord schepte, nog wat extra groenten en extra rijst, en dit terwijl bijna iedereen al klaar was met eten.  Ik zag het gebeuren, enkele ogenblikken later werd de muziek stil gelegd, teken dat de maaltijd ten einde is en iedereen mag rechtstaan voor het gebed.  Ik zag de paniek in de jongen zijn ogen.  Van waar ik stond deed ik teken dat hij straks na het gebed verder kon eten.  

Als avondmaal deze avond: Quinoa salade met geraspte wortelen en sperziebonen.  Joepie alweer wortelen. Ook deze middag in de ratatouille zaten er wortelen.  Tijdens het avondmaal klonk een ander soort muziek.  Gezongen gebeden maar dan op het ritme van een Senegalees kerkkoor.  Het was behoorlijk vrolijk om eerlijk te zijn en aan de andere kant van de refter zag ik een paar van de yogaleraressen vrolijk ritmisch bewegen op de stoel.

beluister hier: Senegalees liturgische muziek

Ik weet niet wat ik momenteel misdoe, maar karma is mijn deel.  Van het stapeltje brood die op tafel staat bij het avondmaal neem ik twee sneetjes.  Als ik ze op mijn bord leg valt het brood quasi helemaal uit elkaar.  Peter kan zich niet inhouden van het lachen, en vrolijkheid slaat al gauw aan bij mij, dus doe ik rustig mee.  De dame naast mij begrijpt niet wat er gebeurt maar ik zit er niet mee.  

Moest mijn woordle vriendin van Schuiferskapelle hier zijn, zou ze gewoonweg niet bijkomen van het lachen.