Retraite Orval 09/11/2024

Gisterenavond, na de Completen, met de laptop in de hand even terug naar de ruimte gegaan waar we Reiki uitwisselen.  Ik werd uitgenodigd door Anouk en Claudine om een spelletje Rummikub te spelen.  Ik kende het spel niet, en moest sowieso eerst de blog van de dag afwerken.  Na nog wat weg-en-weer getokkel op mijn klavier en een zachte druk op de "publiceer" knop, verdween mijn blog door de kabels van het internet, schoot het de ruimte in naar een sateliet die het met Goddelijke kracht terugstuurde naar de aarde en liet verschijnen op het wereldwijde web.

Na een snelle initiatie kon ik algauw meespelen en hoe later de avond, hoe schoner het volk, nog twee andere Reiki studenten vervoegden ons.  Met vier speelden we nog een paar spelletjes onder het waakzaam oog van de andere student. Na het opbergen van de steentjes en de plankjes ontstond er een behoorlijk serieuze discussie.  Het ging over een materie waar ik geen enkel notie of verstand van heb, en toch wonderbaarlijk kon ik af een toe iets nuttigs zeggen.  Wat deze plaats en Reiki allemaal niet teweegbrengen.  

De conversatie bleef nog een tijdje door mijn hoofd spoken toen ik al terug in mijn cel was, en voor het eerst sinds lang kon ik de slaap moeilijk vatten.  Uiteindelijk toch in slaap gevallen en deze morgen op de mooie tonen van Marth. 

Beluister hier: Marth - L' amore, I will love you even when I'm gone

Als ik uit de douche kom staat mijn bed in de hoek van de kamer op en neer te springen, opgewonden om me terug in de warmte van de nacht te sluiten en me nog wat verder te laten dromen van dit zalige oord. Ik mag er jammer genoeg niet aan toegeven want in de verte hoor ik de klokken voor de Lauden al luiden.  Beteuterd verdwijnt mijn kussen onder het deken... maar ik ga het deze avond goed maken met een extra dikke knuffel. Terwijl sommige van onze Reiki groep deze morgen voor een stretching gaan, zoek ik de geborgenheid van de basiliek op, samen met Peter en Serge.  We zijn als een triumviraat hier.

Na de dienst komen we welgemutst de refter binnen en zien dat iedereen van de groep al lekker aan het ontbijten is, en zoals het een goede Vlaming betaamt, begroeten we elkaar stil doch hartelijk.  Ik voorzie terug de hongerigen van brood dat deze morgen van de Colruyt komt.

       

Om 9 uur komen we terug samen voor de Reiki uitwisseling, en we starten terug met een openingscirkel.  Het is de derde dag van de retraite en de energie heeft zich al goed opgebouwd, waardoor de emoties ook al wat feller zijn. 

Ik mag vandaag Reiki geven en ontvangen van Dirk.  Het is een intense en krachtige Reiki uitwisseling en wonder boven wonder, ik heb niet gesnurkt.  

Op het menu deze middag groentensoep, waarvan het onmogelijk te zeggen is wat er allemaal inzit. Het is voor iedereen vegetarisch vandaag.  Er is een mix van rijst, zoete aardappel, courgette en ui.  Dit alles op smaak gebracht met voldoende kruiding waaronder een goeie dosis komijn. En voor het eerst deze week is het warm.  Ander is het meestal lauw. Als dessert is er een mandarijntje.

Na de middag heb ik om 14u20, samen met Dirk afspraak in de kerk.  Stipt om 14u30 komt broeder Charbel ons halen aan de ingang van het slotklooster. Hij is de iconograaf van de abdij. Hij ontvangt ons hartelijk aan de deur en begroet ons met een knuffel en een kus. Heel erg warme ontvangst in een best wel koude gang. Het is niet de eerste keer dat ik hier rondloop, en ik begin al goed mijn weg te kennen.  Ik weet wat achter welke deur zit.  Omdat ik weet dat we voorbij een machtig icoon komen vraag ik vraag aan Charbel of we het icoon van de Alpha en de Omega mogen zien.  Het zit verborgen achter de deur waar ze 's morgens Kapittel houden. 

We lopen verder, in een doolhof van gangen naar het atelier van broeder Charbel.  Het is er bloedheet, hij heeft het duidelijk graag warm.  Hij biedt ons meteen orientaalse koffie aan, met zelfgebakken koekjes. We praten over het monastieke leven en natuurlijk over het icoon dat Dirk graag zou willen hebben.  Na het uitwisselen van gegevens informeer ik even of zijn familie in Libanon in goede gezondheid is.  Ze zijn voorlopig allemaal veilig en hij heeft bijna dagelijks contact met zijn broer die net naast Beiroet woont. De wreedheden van deze zinloze oorlog raken hem echt en ook wij zijn onder de indruk. 

Voor we het weten is er meer dan een uur verstreken en nemen we afscheid van broeder Charbel.  We krijgen terug een heel warme knuffel van de man die immer triest kijkt, maar een heel warm persoon is in feite.

                                     

Terug in de basiliek toon ik Dirk een paar plaatsen die niemand ooit bezoekt, gewoonweg omdat ze hetniet aandurven verder te gaan dan het altaar, en wellicht omdat ik ook zelf veel te nieuwsgierig ben.

                                   

Het is morgen vertrekkenstijd, wat is die week snel voorbij gegaan.  Omdat we deze avond nog een Reiki-uitwisseling hebben, de "nocturne" en we morgen best wel een gevuld programma hebben en op tijd de kamer moeten verlaten, zorg ik ervoor dat mijn kamer opgeruimd en gereinigd is en mijn valies al voor meer dan de helft gemaakt.  Zo heb ik morgen tijd voor zaken die er toe doen.

Even met Dirk op de foto

Om al wat voorsprong te nemen op het vertrek van morgen, begin ik met het maken van de valies en het opruimen en reinigen van mijn kamer.  Heel veel werk is het niet, want zo groot is die nu ook weer niet.  Even over de spiegel met Froggy en wat Cif in het toilet en de lavabo, met de veegborstel eens over de vloer en in een wip is de klus geklaard.

Ik ga met de laptop terug naar de Reiki ruimte, de wifi is daar veel sterker.  Ik ben niet de enige met dit idee, want algauw is het daar behoorlijk druk, en na enige tijd laat ik me verleiden tot een spelletje Rummikub.  Ik verlies de twee partijtjes, maar das niet erg want ik heb geluk in de liefde.

Op het menu deze avond: tarwesalade met, geraspte wortelen (jawel, daar zijn ze weer) en rode kool. Als dessert een appel.

Om 19u15 hebben we terug afspraak in voor de "nocturne" uitwisseling. Ik wissel deze avond uit met Anouk.  Zalig knorren we beiden weg.

Ik heb veel om dankbaar voor te zijn.  Het is echt een fijne retraite geweest en wil iedereen dan ook bedanken voor de beleving, het delen, de warme handen. Er  is erchter 1 persoon in het biezonder die ik  moet danken en dat is mijn lieve man Martin.  Pietekootje, ik hou van je omdat je me de ruimte geeft om hier een week tot rust te komen, mezelf in vraag te stellen en te werken aan een betere versie van mezelf. Zonder jouw steun zou dit niet mogelijk zijn.

Hieronder nog wat foto's van de Reiki studenten die ik graag met jullie deel.

de 10 poezen van broeder Charbel