Retraite Orval 08/11/2024

 Ik koos de verkeerde muziek om wakker te worden deze morgen. Uit de playlist haalde ik Hauser, een fantastisch cellist en nog een mooie man op de koop toe.  Kwestie van de lezers een blik te gunnen op een mooie man.

Beluister hier : Hauser - Lonely Shepherd

Maar na een royale nacht slaap had ik beter iets vorstelijkers gekozen. Ik vermoed dat de opbouw van de Reiki energie zorgt dat ik heel erg diep geslapen heb.  In feite had ik moeten wakker worden met Lully. Het is muziek die je om de oren slaat door zijn grandeur.  

Beluister hier : Lully

Mijn bed maakt deze morgen geen aanstalten om mij gevangen te houden, ook mijn hoofdkussen, normaal bevangen door verlatingsangst, laat me zonder enige zweem van spijt gaan. Een tikkeltje bedroefd door het bedrog van mijn beddengoed vlij ik me onder de krachtige straal van de hete douche.  Mijn zonden spoelen van mij weg, ik zie ze vermengen met het schuim en weglopen in het putje. Vrij van zonden stap ik de wereld in met een frisse blik.  Mijn spiegelbeeld begroet me vrolijk, blij met wat het ziet. Ach enige ijdelheid mag wel af en toe.

Gisterenavond ben ik nog even bij broeder Yves geweest net voor de Completen. Een gezamelijk kennis had me gevraag de groeten over te maken, maar ik vond nog geen enkel geschikt moment. Net voor de dienst begon ging ik naar voor tot aan zijn stoel.  Zacht fluisterde ik iets in zijn oor, denkend dat hij me had zien aankomen, maar klaarblijkelijk was hij in gebed verzonken toen hij plots opschrok met een nogal luide "Oooh".  Hij keek me aan en begon te lachen, zich excuserend dat hij me niet had gehoord, maar dat kon ook niet anders want hij had zijn hoorapparaat niet in.  Ik kniel even neer naast hem en we raken kort aan de praat.  Broeder Yves was voordien de man die instond voor de dienst bij de maaltijden van de retraitanten.  Hij wordt volgend jaar 90 jaar en zegt dat hij minder goed te been is dan vroeger en dat de taak toch wel zwaar is voor die leeftijd.  We praten nog even verder over geluk, totdat Broeder Xavier binnenkomt in de kerk en ik begrijp dat mijn tijd erop zit.  Zalige man broeder Yves.

Het ontbijt verliep deze morgen best wel wat chaotisch en atypisch aan de abdij, waar alles peis en vre is normaliter.  Er is best veel volk in de abdij, en al die hongerige magen dienen natuurlijk versterkt te worden bij het begin van de dag. De groep van de yoga leraars die vandaag de abdij verlaten zijn duidelijk al komen ontbijten, en de studenten komen nagenoeg samen met ons binnen.  Al gauw blijkt er geen brood meer voorhanden te zijn.  De leraar loopt naar de keuken maar komt met lege handen terug. Er ontstaat een lichte paniekerige chaos.  Alain to the rescue!  Ik loop de keuken in en trek de kasten op waar alle ontbijtboel in bewaard wordt.  Hallelujah!  Ik vind in een wip een paar broden en kom er triomfantelijk de keuken mee uit. Het gezicht van de leraar en de leerlingen klaren op.  Wat later zorg ik ook nog voor wat messen, want nergens te vinden volgens sommigen.  Vaak helpen aan de afwas helpt duidelijk.  Aja, voor je het zou zeggen.  Thuis doe ik dat ook hoor!  De vaat vullen en ledigen.

Om 9 uur is er terug Reiki-uitwisseling.  We starten met een openingscirkel waar iedereen iets kan delen over de ervaringen van Orval en de Reiki.  Terwijl ik deze morgen genoot van een hete douche zijn er een paar anderen die jammergenoeg nooit het gevoel van warm water gevoeld hebben en zich heel sterk onder de koude douche hebben moeten houden.

A komt deze morgen op mijn tafel liggen.  Het is zalig Reiki geven aan haar.  Het voelt heel gelukzalig en rustig aan.  Na de pauze val ik onder haar fluwelen handjes in een diepe slaap.  De tijd vliegt voorbij en als ik uit mijn roes ontwaak is het net of ik er nog maar tien minuten lig.  Bij Reiki vervalt echt de notie van tijd.  Zachtjes vraag ik of ik heb liggen snurken..... tot mijn grote verbazing begint iedereen te lachen. Zo te zien heb ik alle bomen in en rond de abij in stukken gezaagd met een luide zaagmachine.  Bij deze mijn oprechte excuses voor het verstoren van de rust.  Ik kan echt niet beloven dat ik het nooit meer zal doen.

         

Op het menu deze middag: Broccolisoep en daarna couscous met vis.  Vrijdag, visdag.  Al gans mijn leven eet ik graag soep, dus ook deze middag schep ik anderhalve pollepel in mijn bord, maar direct slaat een vreemde geur in mijn neus.  Alarmbellen en signalen gaan wild tekeer in mijn hoofd en bij de eerste lepel is het overduidelijk.  Niet voor mij deze soep. Peter kijkt raar op en zegt dat als ik mijn soep niet opeet, geen dessertje krijg.  Bij het afruimen krijg ik van de dame van dienst lichtjes onder mijn voeten, (voor te lachen), maar ik vond ze niet te eten (de soep hé, niet de dame..).  Als dessert een lekker Paris-Brest gebakje.  Samen met Serge, Anouk en Annick gaan we helpen bij de afwas.  

De namiddag spendeer ik even aan de powerpoint Diversiteit maar hou het snel voor bekeken en breng de namiddag in stilte door.

Op het menu deze avond. Koude schotel (koud plaatje lik dan ze zeggen).  Ham en salami, met tomatensalade.

Eerder deze week las een van de dames van dienst een mooie tekst voor in het Frans over een kaars.  Ik ben haar gaan vragen of ik die tekst even mocht lenen.  Het is te mooi om niet te delen.

Ik ben een kaars..

Je hebt me onstoken en je kijkt naar mijn licht

Ik ben in ieder geval blij dat je me hebt aangemaakt

Want zou ik niet branden, zou ik in de doos blijven zitten, opgesloten

Ik besta enkel en alleen maar als mijn vlam brandt

Maar terwijl mijn licht al brandend schijnt, word ik kleiner

Maar ik ben blij om te leven, om nuttig te zijn.

Ik heb maar één leven, en ik leef voluit.

Ik vind het niet erg om te branden, zelfs al ik weet dat ik ooit zal doven.

We hebben allen een leven zoals een kaars,

Beter voluit te leven dan opgesloten te zitten in de doos,

bang van winstoten, gebruikt te worden of kritiek te krijgen.

Als we branden vervullen we onze taak,

mensen rondom ons zijn blij als ze ons zien

en daar worden wij dan ook weer gelukkig van.

Wees niet bang om te branden, om klein te worden

want het is enkel de buitenkant

Aan de binnenkant zullen we gelukkiger zijn,

worden van langs om groter.

Wees gul met je vreugde, affectie, liefde, tijd en geld

Hou niet alles voor jezelf

Het leven, opgesloten in een doos is triest

Het gegeven leven is zo mooi