Retraite Orval 10 november

 Zachtjes ontwaak ik uit een heel diepe slaap.  De nacht ging voorbij zonder dat ik er erg in had. De muziek van de opera Lakme van Delibes, en meer in het bijzonder het Bloemenduet laat me deze nieuwe dag omarmen. Het is zalig wakker worden met hoogstaande muziek. 

Beluister hier: Delibes Lakmé - Flower Duet 

Het is eigenlijk nog niet zo lang geleden dat ik begreep dat er uiteindelijk wel een tekst was die steek hield in dit korte stukje. Natuurlijk, het is opera, en dan is voor een ongeoefend oor als het mijne zeker niet veel herkenbaar, maar wat hou ik van die aria. Ik ben u graag terwille en zet op het einde van deze blog met plezier de Franse tekst. 

Ik slof even richting badkamer, het is nog steeds niet overdreven warm op de kamer, het probleem met de chauffage wordt hopelijk vandaag opgelost. We hebben in ieder geval wel geluk dat het water van de douche gloeiend heet is, dat er veel druk op de leiding zit en dat ze hier niet kijken op een litertje water.  De krachtige straal van de douchekop jaagt het prut uit mijn ogen en hopelijk verdwijnen mijn zonden ook mee in het putje van de douchebak. Het water stroomt zo hevig en snel dat ik net op tijd in de mot heb dat mijn douche net niet aan het overlopen is.  Gezwind draai ik de kraan dicht en haal het roostertje van het putje.  Het water kolkt zich een weg naar een lager punt en een tel later kan ik gerust ademen, wetend dat ik niet met een dweil en een trekker aan de slag zal moeten. 

De klokken luiden in de verte voor de Vespers. Het is niet de eerste dienst van de dag, maar het nachtoffice om 5 u 's morgens slaan we over. Ik haat het al om vroeg op te staan om te gaan werken, laat staan dat ik hier extra vroeg opsta voor een dienst.  God zal het me wel vergeven.  Weinig volk in de dienst, iedereen heeft zich nog een extra omgedraaid in zijn bed.

Peter en ik komen toe in een volledig lege refter. We hebben de ruimte voor ons alleen, alé, voor een minuutje of twee toch.  Terwijl we ons bedienen aan de koffiemachine stroomt het volk zoetjes binnen.  De ene sluffert al wat meer dan de andere, duidelijk nog niet wakker. Het brood in de abdij is echt lekker.  Thuis eet ik als ontbijt meestal iets zoet, maar hiet gaat de kaas van Orval er ook in. Peter is zo lief om een tweede kop koffie voor me te halen.

Om negen uur vlei ik me nee op de Reiki-tafel en soes vlug weg onder de helende handen van Peter. Iets meer dan een uur later ontwaak ik uit een zalige roes. Mega veel deugd van gehad. Het is onmogelijk om jezelf zo intens te behandelen, en een één op één Reikiuitwisseling is gewoon het summum. 

Het nespresso apparaat ronkt genoegzaam terwijl het twee kopjes verse koffie klaarmaakt. Enkel een biscuitje ontbreekt nog, maar daar zorgen we deze namiddag voor na de lunch.

Alweer tijd om naar de middagdienst te gaan. In de stilte na het gebed slaag ik er even in om mijn hoofd leeg te maken. De stilte duurt echter te kort om er ten volle voor te gaan.  Ik probeer morgennamiddag eens naar de basiliek te komen.  Achter het eerste altaar schuilt achter de 12 zuilen een majestueus altaar.  Het staat echter te ver naar achter in de kerk, is te groot en kan onmoglijk verplaatst worden. Daar in de apsis is het mogelijk om tot rust te komen. Aangezien er nauwelijks licht is in de kerk zal ik daar ongestoord kunnen mediteren, of althans proberen.  

Door het glasraam in de onthaalruimte zie ik dat er terug heel wat volk is voor de maaltijd.  Het zijn echt drukke tijden in de abdij, wat natuurlijk goed is voor hun bron van inkomsten. Toen ik deze morgen Spaans aan het studeren was zag ik vanuit mijn ooghoek de vorkheftruck een paar keer op en neer rijden van de brouwerij naar de winkel. Pallets vol met het lekkere bier van de abdij.

Op het menu deze middag, groentensoep met pastinaak (jep, daar is hij weer). Als hoofdgerecht penne met ham en kaas, gemalen kaas van de abdij en salade met vinaigrette.  Het is iets typisch Frans of uit Wallonië denk ik om salade met pasta te serveren.  Een peer rondt de maaltijd af. De peer die ik kies is meer dan rijp, maar nog wel lekker.

Voor het eerst in al die jaren die we hier komen roept Emmanuel, een van de personeelsleden die instaat voor de hotellerie Orval, om de borden wat samen te nemen zodat er geen file ontstaat bij de afruimtafel.

We lopen na de maaltijd richting auto. Peter heeft nog wat zaken niet kunnen meebrengen van thuis en omdat de Colruyt niet zo ver is rijden we even tot daar.  Alvast geen drukke winkel, het winkelbeeld is nagenoeg perfect, met mooi gefacete rayons. We lopen even door de winkel en wippen de nodige

boodschappen voor Peter in de caddy. Ook hier hebben ze al de easy check-out. Er zijn zes kassa's, maar ééntje is maar bemand. Er staat welgeteld 1 iemand voor ons met nauwelijks wat produkten.  Het gaat snel.

Aan mijn beurt om Peter te behandelen. Hij nestelt zich op de Reiki-tafel en bij de tweede handpositie merk ik dat hij reeds rustig ligt slapen. Reiki doet wonderen met mensen. De innerlijke rust die je ervaart is magisch.

De Vespers gaan snel voorbij, we komen stilaan in het ritme van de abdij, wat zalig is. Een uurwerk is hier niet meer nodig, we leven op het appel van de klokken.

We spreken af om een paar leuke foto's te maken na het avondeten.  Peter zit met een idee en ik ben er dadelijk voor gewonnen.  In de voorbereiding ervan maak ik nog een mooie foto van Peter die ter kerke gaat.

Deze avond op het menu staat er linzensalade, met erwtjes, wortelen en gele paprika. Het is overgoten met een lekkere vinaigrette. . Een boterham met een schelletje kaas gaat er altijd in.  Als dessert is er een appel. 

overzicht menu voor de rest van de week

 Ik zie broeder Bernard-Joseph binnenkomen en ga hem tegemoet. Ik vraag of ik de CD van Gospodi eens mag lenen om te rippen. Gospodi is een belgisch kwartet die a capella zingt.  Op de CD die ik graag beluister staan byzantijnse gezangen, maar dan in het frans vertaald. Zalige muziek.

De CD krijg ik mee op voorwaarde dat ik hem morgen terug in de lade leg.  Het heeft zo zijn voordelen om hier al een paar jaar te komen. We hebben het vertrouwen van de broeders lichtjes gewonnen maar ze doen hier ook niet moeilijk en dat is fijn.

Na de laatste dienst komt Peter op mijn kamer om nog een halfje Orval te drinken, en even stil te staan bij de dag die voorbij is.  Ik om op het idee om even te bellen met Kurt, jullie bekend van B&B zoekt lief.  Het is een super lieve man en voorheen was hij hier broeder.

We facetimen ruime tijd en wisselen zo de laatste nieuwtjes uit.  Zalige man!

Peter op weg naar de basiliek

Devote jongens

de gaanderij bij valavond

 

Sous le dôme épais 

Où le blanc jasmin 

À la rose s'assemble 

Sur la rive en fleurs, 

Riant au matin 

Viens, descendons ensemble. 

Doucement glissons de son flot charmant 

Suivons le courant fuyant 

Dans l'onde frémissante 

D'une main nonchalante 

Viens, gagnons le bord, 

Où la source dort et 

L'oiseau, l'oiseau chante. 

Sous le dôme épais 

Où le blanc jasmin 

À la rose s'assemble 

Sur la rive en fleurs, 

Riant au matin 

Viens, descendons ensemble. 

Doucement glissons de son flot charmant 

Suivons le courant fuyant 

Dans l'onde frémissante 

D'une main nonchalante 

Viens, gagnons le bord, 

Où la source dort et 

L'oiseau, l'oiseau chante. 

Sous le dôme épais 

Où le blanc jasmin, 

Ah! descendons 

Ensemble!