Retraite Orval 12 november 2025

 

Net voor het donker wordt

Na het nuttigen van een lekkere Orval gisterenavond, na de Completen, samen met Peter en Nicole, ging ik nog even naar buiten voor een frisse neus. In de verte hoorde ik een uil of en oehoe... ik weet het verschil niet precies, maar het had iets magisch. Een roep van een dier in de een donkere nacht, door een halve maan verlicht.

Ik was van plan om deze morgen op te staan met een stuk van Lully, maar net voor het slapengaan bedacht ik me en programmeerde ik iets totaal anders. Ik leerde de muziek van The Gotan Project kennen via een reclame voor Dreft vaatwascapsules een paar jaar geleden.  Het is tangomuziek.

Beluister hier: Gotan Project - Epoca

Rond vijf uur deze morgen wakker geworden met hevige kramp in de kuit. Ik had gehoopt dat het zou overgaan met mooi te blijven liggen, maar ben uit mijn bed moeten springen om de kramp te bedwingen.  Misschien was het een teken dat ik naar het nachtoffice moest, maar daarvoor was ik net te laat. Gelukkig kon ik daarna lekker terug inslapen en werd ik met die zuiderse klanken wakker.  

Mijn hoofdkussen die normaal verlatingsangst heeft liet me zonder problemen los, beu om het gewicht van mijn hoofd te dragen. Ook mijn laken en dekens glijden van me af alsof het niets is en ik deze nacht niets voor hen betekende. Werkloos zouden ze zijn mocht ik me niet elke nacht tussen hun zachtheid glijden!

Een snelle scheerbeurt, waarna de douche het overtollig scheerschuim van mijn wangen Kärchert. Bij het omdraaien in de douche duw ik per ongeluk tegen de kraan waardoor die doordraait naar de warmste stand. Een gloeiend hete straal schiet over mijn lijf, om me niet te verbranden geef ik een ferme ruk aan de mengkraan, maar iets te hevig, en plots is het water ijskoud. Het zal dus zo'n dag worden.

Nicole's passie...vrucht

Nicole is deze morgen naar het nachtoffice geweest, om vijf uur s'morgens en stuurt me een berichtje, (dat ik niet gezien heb) dat ze niet naar de Lauden komt, maar dat ze ons straks wel terug zal vinden bij het ontbijt na de dienst.

Terwijl Peter en ik aan het ontbijten zijn komt ze binnen en volgt een warme begroeting. Ook voor het ontbijt heef Nicole wat fruit mee van thuis. Passiefruit.

Omdat we nu met drie zijn is onze dagindeling net iets anders dan de vorige dagen.  We gaan Reiki uitwisselen met drie, dat maakt dat de sessie's met een half uur ingekort worden maar dat je nu van twee personen Reiki krijgt in plaats van één.

Ladies first natuurlijk en Nicole mag als eerste plaats nemen op de tafel. Ondanks er nog steeds geen chauffage is heeft ze het warm. De Reiki energie die we al een paar dagen hebben opgebouwd in de kamer doet duidelijk zijn werk.

Tijdens mijn beurt krijg is te kampen met vreselijke krampen, in de voeten, benen en rug. Haast niet te houden. Ik moet me verschillende keren herpositioneren om het onder controle te krijgen. Is het stress die mijn lichaam wil verlaten, of zijn het verdrongen pijntjes, of misschien nog wat anders?  Ik heb er het raden naar en ga er ook niet te ver naar zoeken. Wat moet komen zal wel komen.

Peter soest op zijn beurt rustig weg. Deze sessie wordt onderbroken door getok op de deur. Iemand van het onthaal komt kijken of er al verwarming is. Ze checkt even snel de radiator en constateert dat hij inderdaad koud is hoewel de thermostaat op vijf staat.  

Even genieten van de zon

We komen bij met een kopje koffie en een koekje. Bij het buitenkomen van de middagdienst is het volle zon, en behoorlijk warm voor de tijd van het jaar. Ik nestel me even op een bankje tegen de muur om van deze warmte te genieten. Het is zalig zitten met het geluid van het klein fonteintje dat water sputtert in de vijver. In de brouwerij zijn ze volop aan het brouwen, de lucht hangt vol geur van hop en mout. Deze namiddag heb ik trouwens afspraak in het afhaalpunt van de brouwerij om een bak bier te gaan halen. Je moet de bakken (max 2 per wagen/per dag) op voorhand reserveren via het onlinesysteem van de brouwerij en ook een tijdsslot aangeven wanneer je er om wil komen. Ah, nog een detail, je moet met de wagen zijn. Geen wagen, geen bier.  Ook als je hier verblijft en je auto op 50 meter van het afhaalpunt staat, moet je je wagen kunnen tonen en de nummerplaat moet overeenkomen met hetgeen je doorgegeven hebt.  Behoorlijk streng, maar wel vriendelijk. 

Deze middag mag ik weer op een aparte plaats gaan zitten. Op het menu staan gevogeltereepjes. Ik deel terug een schotel met Geneviève die vegetarisch eet.  We krijgen een omelet met jawel, pastinaak en worteltjes. Ik heb het stilaan gehad met pastinaak. Als bijgerecht zijn er aardappelen en champignons. Ken je de grijze-zwarte zodiakbootjes waarmee vluchtelingen overzee proberen te steken richting Engeland?  Wel die champignons zagen er net zo uit, vermalen zodiabootjes, taai als rubber en bijna dezelfde kleur. Ik vraag me soms af wie die maaltijden klaarmaakt en of ze sowieso enige notie hebben van gaartijden.  Zo moeilijk kan dat nu toch niet zijn.  De soep was een dikke witte brij, ik vermoed aardappelsoep waar zout en peper ooit in de verte eens hebben naar gezwaaid, maar meer niets meer deden dan dat.  De omelet was wel lekker, ondanks de pastinaak.

                                  

                             Omelet met zodiaksnippers 

Soep zonder smaak

Terwijl ik me klaarmaak om naar de brouwerij te gaan zie ik een oude bekende voorbijkomen in de gaanderij. Het is een hartelijk weerzien met Dirk. 

Na het halen van mijn bakje bier rijden we nog even naar de Colruyt want Peters chips zijn op. We nemen Nicole op sleeptouw mee. Eens terug op de kamer verdiep ik me in mijn lessen Spaans. Het is niet omdat ik op retraite ben dat ik die mag skippen. Todo esta bien!

Bij een vers kopje koffie eet ik het dessertje van deze middag op, twee stukjes cake, eentje met en eentje zonder chocolade. Best lekker.

Als we de basiliek binnenkomen voor de Verspers zie ik Dirk al op de eerste rij zitten, blij dat hij ons plaatsje heeft warm gehouden. Tijdens de dienst scheert een vleermuisje een paar keer rakelings over het hoofd van de broeders recht voor ons totdat het uiteindelijk een schuilplaatsje vindt in de overkapping van een lamp.

Beluister hier: Vleermuissong

Na de dienst even bellen met Pietekootje, want ze komen vandaag de schouw vegen en de nieuwe voeding voor Mathilde leveren. Het is erg gesteld bij Post NL.  Ze doen niet eens meer de moeite om aan te bellen met een levering.  De laatste vijf leveringen zijn we steeds moeten gaan afhalen in een afhaalpunt, terwijl Martin braaf de ganse dag is thuisgebleven. Shame on you Post NL.

Het was lekker om te eten deze avond. Taboulé met heel veel kruiden. Broeder Bernard-Joseph is de woensdagavond steeds van dienst en hij zorgde voor een ander soort muziek dan die dat we gewoon zijn. Hij koos voor Ghada Shbeir

Beluister hier Ghada Shbeir

Het is niet direct de muziek die we gewoon zijn om te beluisteren, maar het viel me eigenlijk wel mee. Ik weet niet of ik de een ganse CD ineens zou beluisteren, maar als achtergrondmuziek zou het me zeker niet storen. Fijn dat je in een abdij eens orientaalse muziek hoort. Zo zie je maar hoe dicht de werelden elkaar raken met muziek.

Na de maaltijd raak in aan de praat met iemand van het personeel. Ze werkt hier vier jaar en is super tevreden hier te werken. Steeds omringd door volk, maar altijd op een rustige manier. Als ze op vakantie gaat zoekt ze ook oorden op waar stilte heerst en waar het niet te druk is.

Ik maak ook kennis met een andere dame die hier al 28 jaar komt. Want begon als een rust weekend met haar men groeide uit tot een samenkomen met vrienden. De groep groeide stilaan aan tot een 25 man. Ze organiseren vrijblijvend activiteiten.  

We sluiten de dag af met een Orval op de kamer. :-)