Orval donderdag 17/11/2022

 De slaaptracker geeft aan dat ik 7u32 in bed heb gelegen waarvan 7u20 effectief geslapen, waarvan 88% in een diepe slaapfase.  Ik prijs me gelukkig dat ik zo makkelijk en goed kan slapen, want ik besef dat dit niet voor iedereen het geval is.  Deze morgen haalt de viool van Itzhak Perlman en de cello van Yo-Yo Ma me uit dromenland.  Op de tonen van Memoirs of a Geisha begroet ik deze morgen de dingen en de wereld.

Beluister hier de soundtrack  Memoirs of a Geisha                     


Het is een van mijn favoriete boeken, films en muziek.  

Wellicht werd mijn gebed gisteren gehoord door iemand die aan de warmwaterkraan kan draaien.  Deze morgen is het water in de douche gloeiend heet.  Zalig laat ik de krachtige straal over me stromen, tot mijn vel rood kleurt, de badkamer een stoomcabine wordt.  Even is er niets te zien in de spiegel want volledig aangeslagen.  Even na zeven kom ik gaargekookt uit de badkamer, maar voel me top fit!  Weer een dag voor de boeg om dingen te beleven.

Altaar van de basiliek   (zijaanzicht)

Terwijl we naar de kerk stappen zegt Peter me dat de jongeren deze morgen naar de vroegdienst zijn getrokken.  Ik heb naar goeie gewoonte niets gehoord, want sliep als een muis in het meel.  Ook in de ochtenddienst zijn ze aanwezig, maar buiten Peter, Monique en ikzelf is enkel Patrick aanwezig.  Patrick is mijn afdroogmaatje 's middags aan de afwas. 

Als we toekomen in de refter is het nog behoorlijk kalm maar het zal van korte duur zijn. De groep jongeren stromen binnen, net als de Oekraïense priesters die vandaag vertrekken.  Ik zal hun gezangen oprecht missen.  Met zo'n groep jongeren is de melk al snel op, en een van de patriarchen van de Oekraïense groep gaat hopeloos op zoek naar melk.  Wijd gesticulerende baant hij zich een weg door de jongeren die zich komen bedienen aan het buffet.  Hij loopt een lege keuken in en roept verschillende keren "hallo"...; maar niemand die zijn oproep beantwoordt. Ik loop zelf even naar de keuken en kijk in de koelkast.  Ik vind er een doos melk en zodra ik uit de keuken kom maakt de man grote armbewegingen om tot bij hem te komen. Als ik bij hem kom zegt hij in zijn beste Engels : "Just a few drops", waarna hij ostentatief het volume van een groot glas melk in zijn koffie pleurt. Gelukkig dat het maar enkele druppels waren. Het had meer moeten zijn moest ik een koe van stal halen.

Volledig zen om Reiki
te ontvangen

Op het vaste tijdstip komt Peter zachtjes op de deur kloppen om mij terug een Reikibehandeling te geven.  In feite gaat het niet meer om een behandeling, maar om een Reikibad. 

De Reiki-energie van de opeenvolgende behandelingen stapelt zich langzaam op in het lichaam.  Het is bijna goddelijk, het gevoel als je uit en zaligmakende roes komt. Ik kan het iedereen aanbevelen.  Een Reiki-sesie duurt iets meer dan een uur.  Geborgen onder een fleecedeken ontvang je gedurende die tijd de warme handen van de behandelaar op jou.  In twaalf verschillende posities proberen we het grootste deel van het lichaam te bereiken.  Je ervaart de energie als warmte die zelf zijn weg zoekt doorheen het lichaam naar de plaats waar het op dat moment het meest nodig is.... een spiritueel medicijn tegen alle kwalen.  Het brengt innerlijk spirituele, 
                                  mentale en fysieke rust, met als nevenwerking dat het helend werkt.  Heb je interesse om het zelf eens te ervaren hoe zalig Reiki kan zijn?  Stuur dan eens een berichtje naar Peter of mezelf. We vinden gegarandeerd een moment dat het voor beiden schikt.




Bij de middagdienst zit de kerk afgeladen vol. Buiten de groep jongelingen die in de abdij logeren is er ook een hele grote groep toegekomen in het chalet.  Maar het is niet omdat de kerk vol zit dat er volop wordt meegezongen. Stress is niet van deze wereld in de abdij. 


Het is te merken aan de gang waarmee sommige broeders voort schrijden.  Broeder Eric, een ouderdomsdeken en novicemeester van de abdij gaat met een slakkengangetje vooruit. Ik vermoed zelfs dat er slakken zijn die sneller gaan dan hij  Ik noem hem broeder Turbo.       

Op het middagmaal lekkere preisoep, fijne sneetjes kip met archiducsaus, langkorrelrijst en gestoomde groetenmix met butternut, pastinaak, witte- en rodeui, bloemkool en natuurlijk wortelen. Gisteren waren er ook wortelen in de bolognaise saus. (was dat vergeten te vermelden).  Als dessert een crème brulée (of iets wat er moet voor doorgaan).  Er is duidelijk iets verkeerd gelopen bij het maken.  De textuur is korrelig en het is net of ze een roerei herbakken hebben.  Na één lepel zet ik het mooi aan de kant.  Goed voor mijn dieet.  Peter nog steeds bezig aan zijn suikerdetox, laat het ook links liggen.

Preisoep
Gevogeltereepjes met archiducsaus
Langkorrelrijst
Groentenmix
Mislukte crème brulée


 
Voor de laatste keer krijgen we van de priesters nog twee maal een gezongen dankgebed.  Ik vind het spijtig dat ze deze namiddag vertrekken, want hun gezangen waren iets om naar uit te kijken.  Na de maaltijd terug even afdroger van dienst.  Ik vind het leuk om te doen, vooral omdat je er andere mensen leert kennen.  Ook een paar leerlingen helpen terug aan de afwas.  Ze zijn van het dorpje Ouffet.  Jaarlijks moeten de leerlingen en keuze maken waar ze willen een paar dagen op retraite gaan of werken.  Ze hebben keuze tussen woonzorgcentra en de abdij.  De leraar wetenschappen die hen begeleidt is reeds op pensioen maar komt hier graag.  De lerares blijkt een wandelende calculator te zijn en is gebeten door wiskunde.  Ze komen naar hier om te praten over religie maar ook over bio-ethiek.

Ik houd me rustig bezig op de kamer met het schrijven van deze blog als Peter op de deur komt kloppen.  Zodanig verdiept in het schrijven dat ik de tijd niet heb voorbij zien gaan.  Mijn God wat gaat de tijd hier snel.  Net of het dubbel zo snel gaat als in een werkweek.  We zijn al weer over de helft van deze retraiteweek.  Het weekend lokt ons al tegemoet.  Maar eerst gaan we  nog wat genieten en lachen.

Eerst voor Peter zorgen gedurende een dik uur.  Lang leve de weldoende Reiki.


Na de Vespers is het alweer tijd om aan tafel te gaan.  We leven van tafel naar gebedsronde en naar Reikibehandeling.
Deze avond op het menu : pastasalade met olijven, rode, groene en gele paprika en courgette.  Ik heel erg ontgoocheld dat er geen wortelen in de salade zitten.  Als dessert is er een appeltje.  Ik help nog even mee aan de afwas, maar het gaat snel als je met voldoende bent.  








 


Reacties

Een reactie posten